Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ಅರಿಮೆಯ ಅರಿವಿರಲಿ – 28 : ವಿಲಕ್ಷಣ ಸಮಾಜ

Published

on

  • ಯೋಗೇಶ್ ಮಾಸ್ಟರ್

ಯಾವ ನಮ್ಮ ಸಂಘಜೀವನದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಬಹಳ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಆ ಸಮಾಜವು ಬಹಳ ವಿಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಅರಿಮೆಗಳೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಇತರ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಆಗಲಿ ಅದರದೇ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಕಾಣಿಕೆ. ಅದರ ದೃಷ್ಟಿಯ ಮಾನದಂಡದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಒಬ್ಬನ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸರಿಯಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ, ವಿಲಕ್ಷಣವೇ, ಸುಲಕ್ಷಣವೇ, ಅವಲಕ್ಷಣವೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಅಪರಾಧದ ಅರಿಮೆಯನ್ನು, ಕೀಳರಿಮೆ, ಮೇಲರಿಮೆಯೇ ಮೊದಲಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವಲ್ಲಿ ಸಮಾಜದ ವಿಲಕ್ಷಣತೆಯನ್ನು ಅರಿಯಲೇ ಬೇಕು.

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮೌಲ್ಯವೇ?

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮೌಲ್ಯ ಎಂದು ನೈತಿಕತೆಯ ಹಲವು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಸ್ಥಾನ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಆನೆಸ್ಟಿ ಈಸ್ ಬೆಸ್ಟ್ ಪಾಲಿಸಿ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಸರಿ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಎಂದರೇನು? ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿರುವಂತಹ ಗುಣ, ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠವಾಗಿರುವ ಸ್ವಭಾವ, ವಾಸ್ತವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬದ್ಧತೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಹುಸಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚದೇ, ವಸ್ತುವಿಗೆ ನಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು, ಮತ್ತೇನನ್ನೋ ತೋರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸದೇ ಇರುವುದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಬಹುದು. ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡಿಸೋಣ, ವಸ್ತುನಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ಬಹಿರಂಗದಲ್ಲೂ ನಿಷ್ಟೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು.

ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಹಳ ಇಷ್ಟಪಡುವ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗೆಗಳೆಂದರೆ,ಆಟೋಚಾಲಕರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯದ ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳನ್ನು ಪೋಲಿಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್‍ಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದು. ಹೌದು, ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೇ. ತನ್ನದಲ್ಲದ ವಸ್ತುವನ್ನು ತಾನು ಸುಖಿಸುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ನೋವು ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಾಪ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಕನಿಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ ಗೆದ್ದು ಬದುಕಿನ ಲೌಕಿಕ ಸುಖಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡುವ ಸರ್ವಸಂಗ ಪರಿತ್ಯಾಗಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದೇ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಈ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.ಸರಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ಯಾರದೋ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರದ ಭೇಟಿ. ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ತುಂಬಾ ಉಲ್ಲಾಸ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ನಮಗೆ ಹಸಿವಾಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಆಲೋಚನೆಯೂ ಕೂಡಾ ಮಾಡದೇ, “ಬಹುಕಾಲ ನಂತರದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಈ ಭೇಟಿ ಹೇಗನಿಸುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾವು “ನೀವೀಗ ನಮ್ಮ ಹಸಿವಿಗೆ ಉಣಬಡಿಸಿದರೆ ಬಹಳ ಸುಖಕರವೂ, ಸಂತೋಷವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಹಸಿವು ಮುಂದುವರಿದರೆ ಸಂಕಟವೂ, ದುಃಖವೂ ಆಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ನಮ್ಮ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಆಗ ಅವರು “ಅಯ್ಯೋ, ಕ್ಷಮಿಸಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆತು ಹೋಯಿತು” ಎಂದು ಅವರ ಮರೆವುಗೇಡಿತನಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಮುಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅವರ ಉತ್ಸಾಹದ ಉಲ್ಲಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದರು. ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಸಿವಿನ ಬಾಧೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಆ ಭೇಟಿಯ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮೈಮರೆತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರೇ. ಪರಸ್ಪರ ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆವು. ಸಮಾಜವಾಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ನಾವಾಗಲಿ ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗೇನೂ ಆಲೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಈಗ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೋಡೋಣ. ನಾವು ಗೆಳೆಯರಿಬ್ಬರು. ಅವನು ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗಿರುವ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಇರುವ ವಿಪರೀತ ಹೆಮ್ಮೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳುವ ಆಸೆಯೂ ಉತ್ಕಟವಾಗಿದೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಊಟೋಪಚಾರಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಇರುವಾಗ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. “ಹೇಗನಿಸಿದಳು? ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳು.” ಹೇಳಿದೆ, “ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ತುಂಬಾ ಜಾಣೆ ಅಂತಲೂ ತೋರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಮುಖ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ದೇಹ” ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವನ ಮುಖ ಕೆಂಪೇರುತ್ತಿದೆ ಕೋಪದಿಂದ, ನಾನು ಮುಂದುವರಿಸಿ, “ಇಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಹೆಣ್ಣು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ” ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿಸಿ, “ಅವಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಸುಖಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಸೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಚೀರಾಡುತ್ತಾನೆ, ಹೊಡೆಯಲು ಬರುತ್ತಾನೆ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನಿಗೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಉಗಿದು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ನನಗೆ ಹೆಂಡತಿಯೇನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಬರಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಊರೆಲ್ಲಾ ಈ ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ‘ಥೂ, ಹೊಲಸು ನನ್ನ ಮಗ. ಅವನಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗವಿರಬೇಕು. ಅವನು ಹುಚ್ಚ. ಅತಿಕಾಮಿ. ಅನಾಗರಿಕ’ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಬೈಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಸಮಾಜ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿಯೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಮನದಾಳದ ಅನಿಸಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ ಹೀಗೇಕೆ ಉರಿದುರಿದು ಉಗಿದಿದ್ದು?

ನಿಜ ಸುಳ್ಳುಗಳ ನಡುವೆ

ಇನ್ನು ಸತ್ಯದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಅಸಲಿಗೆ ‘ಸತ್ಯ’ ಎಂದರೇನು? ಸತ್ಯವೆಂಬ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ವಿಚಾರ ಇರುವುದಾಗಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾಗಿರುವುದಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೇ ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಸರಳವೇ ಸತ್ಯದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ?
ಇರಲಿ, ನಾನು ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಅದು ಸತ್ಯ. ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕಿ ಕೂತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅಂದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕಿ ಕೂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾನು ಹಕ್ಕಿ ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಸುಳ್ಳು. ಇಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು, ಇರುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸುಳ್ಳು ತಾನೇ? ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕಿ ಕೂತಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದು ಸತ್ಯ. ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ನೀವು ಬಂದು ನೋಡಿದಿರಿ. ಅದು ಹಾರಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಇರಲಿಲ್ಲ.

ನೀವೀಗ ಬಂದವರು ನನ್ನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ? ಹೌದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂತಿದೆ ಎನ್ನಲಾಗದು. ನಾನು ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು ಎನ್ನಬೇಕು. ನೀವು ಹೌದಾ ಎನ್ನುವಿರಿ. ನನ್ನೊಡನೆ ಹಿಂದೆ ಆಗಿರುವ ಅನುಭವಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅದನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ಒಪ್ಪುತ್ತೀರಿ ಅಥವಾ ಸುಳ್ಳೆಂದು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತೀರಿ. ತೋಳ ಬಂತು ತೋಳ ಕತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಂದರೆ, ನಿಜ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳುಗಳೂ ಕೂಡಾ ವಸ್ತುವಿನ ಅಥವಾ ವಿಚಾರದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ನಂಬಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ ಅಂತಾಯ್ತು. ಹಾಗಾದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸರ್ವಕಾಲಿಕ ಮೌಲ್ಯವೆಂದು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುವಿರಿ?

ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿದೆ ಸೌಂದರ್ಯ

ಅವಳು ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಳು. ನಾನು ಮತ್ತು ನೀವು; ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಅವಳು ಕೇಳಿದಳು “ನಾನು ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?”
ನೀವು ಹೇಳಿದಿರಿ, “ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೀಯ” ಎಂದು. “ನಿಜ ಹೇಳು” ಎಂದಳು ಅವಳು. “ಅಸಹ್ಯವಾಗಿದ್ದೀಯ. ಚೂರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಕಲರ್ ಸೆನ್ಸೇ ಇಲ್ಲ. ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಇರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿದ್ದೀಯ” ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಇದು ನಿಜ. ಅವಳು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ. ಸೌಂದರ್ಯ ಎಂದರೆ ಏನೇನೋ ಮಾನದಂಡ ನನಗಿದೆ. ಬಣ್ಣಗಳ ಆಯ್ಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಜ್ಞಾನವಿದೆ. ನಾನು ನಿಜವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ, “ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಬಣ್ಣಗಳೂ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.” ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪದೇ “ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ.ಅವಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ” ಎಂದು ಆರೋಪ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಗೊತ್ತಾಯ್ತಲ್ಲಾ? ಸೌಂದರ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನೋಡುಗನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವುದು. ಸತ್ಯವೂ ಕೂಡಾ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವುದು. ಕರುಣೆ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮೌಲ್ಯ. ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಭಾಗ. ಸರಿ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಯಿತು. ಬಲಿಪಶುವಾದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಸತ್ತಿತು. ಆರೋಪಿಯನ್ನು ಎನ್ ಕೌಂಟರ್ ಮಾಡಿಯೋ ಅಥವಾ ಮರಣದಂಡನೆ ನೀಡಿಯೋ ಸಾಯಿಸಿದರು. ನನಗೆ ಈಗ ಬಲಿಯಾದ ಆ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಆರೋಪಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆ ಬಂತು. ಪಾಪ, ಆತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು. ಆತನಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಕೊಡಬಾರದು. ಆತನನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ಕಾಣಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಬಾರದು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಬಹುಮಂದಿಯ ಸಮೂಹ.

ಅಂದರೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಂತರಿಕ ಮೌಲ್ಯವೆಂದು ನೀವು ಗ್ರಹಿಸಿರುವ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀವು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕಾದರೂ ಸಮಾಜದ ಅನುಮತಿ ಬೇಕು. ಯಾರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಬೇಕು, ಯಾರಿಗೆ ತೋರಿಸಬಾರದು ಅದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಒಡ್ಡಿದವರಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, “ಅಪಾತ್ರರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬಾರದು.ಅವರು ಅದನ್ನು ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮದ್ಯಪಾನಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ರೂಢಿ ಮಾಡಬಾರದು” ಎಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ತಡೆದಿಲ್ಲ! ಔದಾರ್ಯವೆನ್ನುವುದು ಮಹೋನ್ನತ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪಾತ್ರ ಅಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಹಲವು ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ನಮ್ಮೊಡನೆಯ ಸಹಜೀವಿಗಳೇ ಹೊಂದಿರುವರು.

ಈ ಬಗೆಯ ಹಲವು ಮೌಲ್ಯಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯತೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರ ತೊಡಕುಗಳಿವೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿಯೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳಿಸಲಾಗದಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ್ದು. ಅದಕ್ಕೇ ವಿಲಕ್ಷಣ ಎಂದಿದ್ದು. ಯಾವುದನ್ನು ಮೌಲ್ಯವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ತೊಡಕುಗಳಿವೆ. ಸಂಘರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಾಕಲಾಟಗಳುಉಂಟಾಗುವುದು.ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಇರು ಎನ್ನುವ ಸಮಾಜ ಅಂತಹ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತದೆ, ಇಂತಹ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯ ಹೇಳು ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ‘ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಯಾತ್ ಪ್ರಿಯಂ ಬ್ರೂಯಾತ್’ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಿಯವಾಗುವಂತೆ ಹೇಳು. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಭಾವನೆಯಂತೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಮೌಲ್ಯ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸು ಸೊರಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅರಿಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇಂತಹ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳ ಬೇಗುದಿಯ ಪರಿಣಾಮಗಳೇ. ಸತ್ಯ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಔದಾರ್ಯ, ಕರುಣೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಮೌಲ್ಯಗಳೇ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಹಾಗಾದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲವೇ? ಮೌಲ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲವೇ? ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯ ಮಾಪನವಿದೆಯೇ? ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಎಂದರೇನು? ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಎನ್ನುವವು ನೈಸರ್ಗಿಕವೇ? ನೋಡೋಣ.

(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಅಂತರಂಗ

ಹಳ್ಳಿ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸುತ್ತು

Published

on

ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ
  • ಷಕೀಬ್ ಎಸ್ ಕಣದ್ಮನೆ ನವಿಲೇಹಾಳ್

ಭಾರತದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಸುಮಾರು 70% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತೆಯೇ ನಾವು ಸೇವಿಸುವ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮುಖ್ಯ ಮೂಲ ಗ್ರಾಮಗಳು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ ಗ್ರಾಮಗಳು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳೆದಿದೆ.

ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ನಗರದ ಜನರು ಸಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರಿಗು ಹಳ್ಳಿ ಜನರಿಗು ತುಂಬಾನೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. (ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆ, ಕೆಲಸ-ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಊಟೋಪಚಾರದಲ್ಲಿ)

ಇದಲ್ಲದೆ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮವು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದತೆಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಘರ್ಷವಿಲ್ಲದೆ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಪರಸ್ಪರ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಸಹಾಯಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಗ್ರಾಮದ ಮಹತ್ವ

ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ ಮತ್ತು ಸರಕುಗಳ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅವು ದೇಶದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಭಾರತವು ತನ್ನ ದ್ವಿತೀಯ ಮತ್ತು ತೃತೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ದೇಶ.

ಅಲ್ಲದೆ ಭಾರತವು ವಿಶ್ವದ ಎರಡನೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಈ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಬರುವ ಆಹಾರ ಬೇಕು ಇದು ನಮಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಏಕೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಗ್ರಾಮಗಳು ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಎಂದು ನಾವು ಹೇಳಬಹುದು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ | ಚಿತ್ರದುರ್ಗ | ಕೊರೋನಾದಿಂದ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಮನ್ ಬಸವರಾಜ್ ಕೋಟಿ‌ ಸಾವು

ಅಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಗ್ರಾಮವು ಭಾರತದ ಎಲ್ಲಾ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದು, ಜನರು ಇನ್ನೂ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಮಗಳ ಜನರು ಸ್ನೇಹಪರರಾಗಿದ್ದಾರೆ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಂತೋಷದಾಯಕ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ ಮರಗಳು, ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಬೆಳೆಗಳು, ಗದ್ದೆ-ತೋಟ, ಹೂವುಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಕೊಳ್ಳಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿವೆ. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಲ್ಲದೆ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ಆಹ್ಲಾದಕರವಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಗಾಳಿ ಜೋತೆಗೆ ಪೈರಿನ ಸುವಾಸನೆ ಬೀಸುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿ

ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯು ತಗ್ಗು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಬೇಸಿಗೆಯನ್ನು, ಜಿಟಿ-ಜಿಟಿ ಮಳೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಚುಮು-ಚುಮು ಚಳಿಗಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಜಾದಿನಗಳ ಕಾರಣ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಗರಕ್ಕಿಂತ ಗ್ರಾಮವು ತಂಪಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ತಂಗಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ನಮಗೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಣ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಹಸಿರನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಅವರ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಮರವಿರುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇಸಿಗೆ ಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರೈತರು ತಮ್ಮ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ವಕ್ಕಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹೆಚ್ಚು ಕಚ್ಚಾ ಮನೆ (ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮನೆಗಳು) ಇರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆವು ಆದರೆ ಈಗ ಸನ್ನಿವೇಶವು ಬದಲಾಗಿದೆ ಇಂದು ಪಕ್ಕಾ ಮನೆಯ ಸಂಖ್ಯೆ (ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ) ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಗ್ರಾಮದ ಜನರಿಗಿಂತ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಸ್ನೇಹಪರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟಪಡುವ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ತಾಜಾ ಮತ್ತು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವ ಗಾಳಿ. ನಾವು 4-5 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಮಲಗಿದ್ದರೂ ಗಾಳಿಯು ಉಲ್ಲಾಸದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಗರದಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಎಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯು ನಮ್ಮ ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಾವು ದಣಿದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಯು ನಗರದ ಮಾಲಿನ್ಯ ಮತ್ತು ಶಬ್ದದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ನೀವು ಹಳ್ಳಿಯ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನ ತುಂಬಾ ಸುಖಕರವಾಗಿರುವುದಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ ಏಕೆಂದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯೇ ಹಾಗೆ ಅದನ್ನ ಪಡೆಯಲು ಅದೃಷ್ಟವೇ ಮಾಡಿರಬೇಕು.

ಯಾರಾದರು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದು ಉತ್ತಮ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತಾಜಾ ಗಾಳಿ, ನದಿಗಳು, ಮರಗಳು, ಮಾಲಿನ್ಯವಿಲ್ಲದ ವಾತವರಣ, ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ, ತಾಜಾ ಮತ್ತು ಸಾವಯವ ಆಹಾರ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಉತ್ತಮ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯಗಳಿವೆ ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂಬುದು ಹಾಸ್ಯಸ್ಪದವಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿವೆ ಮತ್ತು ಅವು ನಗರಗಳಿಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿವೆ. ಎಂಬುದು ಸಂತಸದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಕೋನೆಯದಾಗಿ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುವುದಾದರೆ ದೇಶದ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ರೈತರಾದರೆ. ದೇಶದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತು ಹಳ್ಳಿಗಳಾಗಿವೆ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ದೇಶವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವಾಸ್ತವದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ನುಡಿ ನಮನ | ಡಾ. ವಿಠಲ ಭಂಡಾರಿ, ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸರ್

Published

on

ಡಾ. ವಿಠಲ ಭಂಡಾರಿ
  • ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಮೂಗ್ತಿಹಳ್ಳಿ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು

ಮೈಸೂರಿನ ಮಾನಸ ಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಡಾ. ಆನಂದ ಪಾಟೀಲ ಅವರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ‘ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾಳು’ ಪುಸ್ತಕ ಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಪುಸ್ತಕ ವಿಠಲ ಭಂಡಾರಿ ಅವರ ತಂದೆ ಆರ್. ವಿ. ಭಂಡಾರಿ ಅವರ 13 ಮಕ್ಕಳ ನಾಟಕಗಳ ಸಂಕಲನ. ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಡಾ. ವಿಠಲ ಭಂಡಾರಿ ಅವರು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದರು. ಮಾನ್ಯ ಭಂಡಾರಿಯವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ನನಗೆ ಅಂಚೆ ಮೂಲಕ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಬೇಕಾದ ಪೂರಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಫೋನಿನಲ್ಲಿಯೇ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಜತೆ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಎಂದೂ ಭೇಟಿಯಾದವರಲ್ಲ. ಕಾರಣ ದೂರದೂರು ಎಂದು! ಕರೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ಎಷ್ಟೇ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾಗಿದ್ದರೂ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧವು ಕೃತಿಯಾದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟೆ.. ತುಂಬಾ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದರು. ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದರು.

ಕಳೆದ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆನ್ ಲೈನ್ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದರು… ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಭೇಟಿಯಾಗದೆ ಆದ ವಿಶೇಷ ಅನುಭವಗಳು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಅವರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಅವರ ಅಗಲಿಕೆಯ ಸುದ್ದಿ ನನ್ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿಸಿದೆ…! ಸಾಮಾನ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು.. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯ ಚಿಗುರಿಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಸುದ್ದಿಯ ಸಿಡಿಲೊಡೆದಿದೆ… ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸರ್… ನನ್ನ ಸರದಿಯೂ ಬಂದಾಗ ಮೇಲೆ ಬರುವೆ.. ಸಿಕ್ಕೋಣ.. ಈ ಅಮಾನವೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡೋಣ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಏನಿದು ವರ್ಷದುಡುಕು;ಹೊಸ್ತುಡುಕು..?

Published

on

ಕೆ.ಶ್ರೀಧರ್ (ಕೆ.ಸಿರಿ)
  • ಕೆ.ಶ್ರೀಧರ್ (ಕೆ.ಸಿರಿ)

ಏಪ್ರಿಲ್ 13 ಕ್ಕೆ ಚಾಂದ್ರಮಾನ ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಹಾಗೆ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನೀರಿಗೆ ಬೇವಿನ ಎಲೆ ಹಾಕಿ ಮೈಗೆಲ್ಲಾ ಎಣ್ಣೆ ಸವರಿಕೊಂಡು ಎಣ್ಣೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹೊಸ ಹುಡುಪುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮನೆಗೆ ತಳಿರು ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ ಇಷ್ಟ ದೇವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ ಸವಿದು ತಾಯಿ ಮಾಡಿದ ಸಿಹಿಯಾದ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸುಗಳ ತಿಂದು ಇಡೀ ದಿನ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸುವುದು ಬಂಧು ಬಾಂಧವರೆಲ್ಲರೂ ಸಂಭ್ರಮ ಪಡುವುದು ಸಂಜೆಯ ನಂತರ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಆರಂಭಿಸುವುದು ವಿಶೇಷ.

ಯುಗಾದಿ ಎಂದರೆ ಇಷ್ಟೇ ಎಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನವೂ ಹಬ್ಬವಿದೆ ಆ ಹಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವಿಶೇಷ ಎನಿಸಿದ್ದು ಈ ವರ್ಷದುಡುಕಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇಳಿದ ನಂತರವೆ. ನಾನು ಏಪ್ರಿಲ್ 14 ರಂದು ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಎಲ್ಲಿಯೋ ಹೊರಟಿದ್ದೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಹಾಕಿಸಲು ಬಂಕ್ ನ ಬಳಿ ಹೋದಾಗ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಯಾವುದೋ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುವಂತಿತ್ತು ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಆ ಯುವಕನ ಗೆಳೆಯ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಬೆಳೆಸಿದ.

“ಡೋ ಎಲ್ಲಿಗಡಾ ಹೋಗ್ತಿದೇ’?_
“ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಯ್ತಾವ್ನೀ ಕಯ್ಯಾ”_
“ಯೋ ಎಲ್ಗೋದೇ ಬಾ ನಾಳೆ ಹೊಸ್ತುಡುಕದೆ ಕಣಾ ತೀರಿಸ್ಗಂಡ್ ಹೋಗೈ”
“ಇಲ್ಲ ಬಾಮೈದ ಟೇಮಾಗದ ಆಗಲೇ ರಜಾ ತೀರದ ಕಣಾ ಹೋಗ್ಬೇಕ”
“ಇದ್ಯಾಂವಂಡಾ ಇವಾ ವರ್ಷದುಡುಕು ಮಾಡಾದ್ ಬುಟ್ಟು ಕೆಲಸಕ್ಕ ಹೋದನಂತೆ ಇಮ”
“ಯಾನ್ ಮಾಡದಯ್ಯ ನೀವ್ ಮಾಡ್ರೀ ಹೊಸ್ತುಡುಕ ನಾ ಮುಂದಿನ ಕಿತ ಬರ್ತೀನಿ ಕಣಾ”
“ಆಯ್ತು ಹೋಗಿದ್ದ್ ಬೊಯ್ಯ”
“ನೋಡ್ದಾ ಬಾವೋಜಿ ಇವನ್ ಸುಮಾನ್ವಾ ಹಬ್ಬ ಮಾಡೋ ಬಡ್ಡಿದೇ ಅಂದ್ರೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದನಂತೆ ಇಮ”
“ನಡೈ ಬಾಮೈದ ಯಾನ್ಹಾ ಮಾಡ್ಲಿ ಹೊಣ್ಣೇರ್ ಕಟ್ಬೇಕು ಬ್ಯಾಗನ್ ನಡೈ ಊರ್ಗೋಗಮು”

ಎಂದು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹಾಗೇಯೇ ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಊರ ಕಡೆ ಹೊರಟರು. ನಾನು ವಿಜಯನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಯವನಾದುದರಿಂದ ಈ ವರ್ಷದುಡುಕು/ಹೊಸ್ತುಡುಕು,ಹೊಣ್ಣೇರ್ ಕಟ್ಟೋದು ಈ ಪದಗಳು ಅಪರಿಚಿತ ಅನಿಸ್ತು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂಥರಾ ಈ ಪದಗಳು ಕೊರೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು.

ಚಾಮರಾಜನಗರ ಮೊದಲೇ ದೇಸಿ ಭಾಷೆಯ ಪದಗಳಿಗೆ ಫೇಮಸ್ಸು ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಆ ಕುತೂಹಲ ಇನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಈ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ತಿಳ್ಕೋಬೇಕು ಇದ್ಯಾವುದೂ ಇದು ವರ್ಷದುಡುಕು/ಹೊಸ್ತುಡುಕು ಹಬ್ಬ ಅನ್ನೋ ಉತ್ಕಟ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಹೀಗೆಯೇ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಸಂಭೋಧಿಸಿದೆ.

“ಏನ್ರೀ ಯಜಮಾನ್ರೇ ವರ್ಷದುಡುಕು ಜೋರಾ”?
“ವ್ಹಾ ಬನ್ನಿ ಸಾ ಜೋರದ ಕಣಾ, ಹಬ್ಬ ಅಂದಮ್ಯಾಗ ಇದ್ದಿದ್ದೇ ಅಲ್ವಾ ಕಣೀ ಸಾ”
“ಅದ್ಸರಿ ಏನೀ ಈ ಹೊಸ್ತುಡುಕು ಅಂದ್ರೆ”?
“ವ್ಹಾ ನೀವು ಸರಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೀ ಕಪಾ ಇನ್ನೇನಾ ಸಾ ಯುಗಾದಿ ಮುಗಿದ ಮಾರ್ನೇ ದಿನಾ, ಎಲ್ಲರೂ ಮನೇಲೆ ಇರ್ತಾರ, ಹೈಕ ಮಕ್ಕ ನೀರೇರೆಚಗತಾರ, ಒಬ್ಬಿಟ್ಟು ಪಾಯಾಸ,ತಿಂಡಿ ಗಿಂಡಿ ಮಾಡ್ಕಂಡಮಾ ದ್ಯಾವ್ರಗ ಎಡೆ ಗಿಡೆ ಮಡಗಿ ಮಕ್ಕ ಮರಿ ತಿನ್ಕಂಡು ಉಣ್ಕಂಡು ಹಟ್ಟೀಲಿ ಜಾಲಿಯಾಗಿ ಇರ್ತಾರ”.
“ಇಷ್ಟೇಯಾ ವರ್ಷದುಡುಕು ಅಂದ್ರೆ”?
“ಅದ ಸಾ ಆಡೋರು ಇಸ್ಪೀಟ್ ಗಿಸ್ಪೀಟ್ ಆಡ್ತಾರ ಒಂಥರಾ ರಜೆ ಇದ್ದಂಗೆ ಸಾ ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಹಟ್ಟೀಲೆ ಇರ್ತಾರ”

“ಅದ್ಸರಿ ಈ ಹೊಣ್ಣೇರ್ ಕಟ್ಟೋದು ಅಂದ್ರೆ ಏನು”?”ಅದಿನ್ಯಾನಿದ್ದು ಸಾ ಆರಂಭಕಾರ್ರಿಗೆ ಇದು ಹೊಸ್ವರ್ಸ ಇದ್ದಂಗ ಎತ್ಗಳಿಗ ನೊಗ ಹಾಕಿ,ನೇಗ್ಲು ಹೂಡಿ, ಕಕ್ಕೆ ಹೂವ,ಗಣಿಗಲ ಹೂವ ಎತ್ಗೋಳ್ ಕೊಂಬಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಊರಾಗ ಒಂದ್ ರೌಂಡ್ ಸುತ್ತಿಸಿಗಂಡಮಾ ಪೂಜಾ ಗೀಜಾ ಮಾಡಿ ಆರಂಭ ಶುರು ಮಾಡೋದಕ್ಕ ಹೊಣ್ಣೇರ್ ಕಟ್ಟೋದು ಅಂತಾರೆ ಅಷ್ಟೇಯಾ ಅದು ಈಗ ಅಷ್ಟೋಂದಿಲ್ಲ ಸಾ ಕೆಲವು ಕಡಿಗ್ಯಾ ಮಾಡ್ತಾರಾ ಕೆಲವು ಕಡಿಗ್ಯಾ ಬುಡ್ತಾರಾ ಅದೆಲ್ಲಾ ಒಂದ್ ಜಮಾನ್ದಾಗಿತ್ತು”

“ಓಹ್ ಸರಿ ಈ ಕಕ್ಕೆ ಹೂವು ಗಣಗಲ ಹೂವು ಅಂದ್ರೆ ಯಾವುದು”? “ಅದೇ ಸಾ ಈ ರೋಡ್ಚೋರಿ ಕೆಂಪ್ಗ ಇರ್ತಾವಲ್ಲ ಅವೇ ಕಕ್ಕೆ ಹೂವು, ಅರಿಶಿಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂವ್ ಇರ್ತಾವಲ್ಲ ಅವು ಗಣಿಗಲ್ವೂ ಈ ರಸ್ತಿ ಅಗಲೀಕರಣದಿಂದ ಆ ಹೂವುಗಳು ಸಿಗೋದೆ ಅಪರೂಪ ಆಗ್ಬುಟ್ಟದಾ!”

“ಹೂಂ… ಸರಿ ಇಷ್ಟೇಯಾ ಹಾಗಾರೆ ಹೊಸ್ತುಡುಕು ಅಂದ್ರೆ”?
“ಹೂಂ ಇನ್ನೂ ಅದೆ ಮಾಡೋರು ಮರಿ ಕೂದು ಬಾಡ್ಗಿಡೂಟಾ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಎಣ್ಣಿ ಗಿಣ್ಣಿ ಹೊಡ್ದು ಜಾಲಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ”
“ಈ ವರ್ಷದುಡುಕ್ಲೀ ಮಾಂಸದೂಟ ಕಡ್ಡಾಯಾ ನಾ”?
“ಹೇ ಹಾಗೇನಿಲ್ಲಾ ಸಾ ಆದರೆ ಒಂದ್ ಜಮಾನ್ದಾಗಿತ್ತಂತೆ ಯುಗಾದಿ ಆದ್ ಮರುದಿನ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಬಿಡೋಲ್ಲ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಪ್ರತೀತಿ ಇತ್ತಂತೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಜಮಾನ್ದೋರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ರ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗನಾಡ್ತಿರೀ, ಕೆಲವರು ಆ ದಿನ ದುಡ್ಡು ಕಾಸು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಾಕಿಲ್ಲ ಹಿಂಗ ಹತ್ತಲವು ಸಂಪ್ರದಾಯಾಗಳು ನೇಮ್ಗಳನ್ನ ಮಾಡ್ತಾರೆ”

“ಜಮೀನಿಗೆ ಹೋಗಿ ಉಳುಮೆ ಗಿಳುಮೆ ಮಾಡೋಲ್ವೋ”?
“ಕಂಡೀಸನ್ನಾಗಿ ಯಾರು ಹೊಲ್ನ ಊಳೋಲ್ಲ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಮಳಿ ಗಿಳಿ ಉಯ್ಯ್ದ್ರೆ ಸ್ಥಳೀಯ್ ಜ್ವಾಳ ಗೀಳ ಬಿತ್ತೋರು ಬಿತ್ತಾರ ಅಷ್ಟೇ” “ಹೂಂ ಆಯ್ತು ಯಜಮಾನ್ರೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ನಾನು ಬರ್ತೀನಿ” “ಹೂಂ ಆಯ್ತು ಕಣೀ ಹೋಗಿ ಬುದ್ದೀ ನಂಗು ಹೊಟ್ಟೈಸಿತೈತಿ ಹಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಒಬ್ಬಿಟ್ಟು ತಿನ್ಬೇಕು”.

ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಎಷ್ಟು ಚೆಂದ ಅಲ್ವಾ ಈ ದೇಸಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ತಾಕತ್ತಿದೆ ಎಷ್ಟು ಗ್ರಾಮೀಣತೆಯ ಸೊಗಡಿದೆ ಈ ಭಾಷೆನಾ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ವಿಶ್ವ ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಆಗೋದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನವರು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಕೆಲವೊಂದು ಆಚಾರ ವಿಚಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ಎಂತದ್ದು ಅಂತ ಹೇಳ್ತವೆ. ಈ ಚಾಮರಾಜನಗರದ ವರ್ಷದುಡುಕು ಹಾಗೇನೆ ಒಂಥರಾ ದೇಸಿಯ ಭಾಷೆಯ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳ ಪರಿಚಯ ನನಗಾಯ್ತು ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಚಾಮರಾಜನಗರ.

(ಕೆ.ಶ್ರೀಧರ್ (ಕೆ.ಸಿರಿ)
ಯುವ ಸಾಹಿತಿಗಳು
ಚಾಮರಾಜನಗರ
9741270125)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending