• ಸಂಜ್ಯೋತಿ ವಿ.ಕೆ, ಸಿನೆಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕಿ,ಬೆಂಗಳೂರು

‘Otherwise ಜೀವಪರ’ವಾಗಿರುವಂತವರಿಗೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದ ಮನುಷ್ಯವಿರೋಧಿ ಧೋರಣೆಗಳು ಏನೂ ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಮನಸನ್ನು ರಂಜಿಸುತ್ತೆ (entertainment!!) ಅನ್ನೋದಾದ್ರೆ This is high time to ask ourselves ‘ಏನಾಗಿದೆ ನಮಗೆ?’ ಅಂತ..

ಸಿನಿಮಾ ನಮ್ಮನ್ನು ನಗಿಸಲಿ, ಅಳಿಸಲಿ, ವಿಷಲ್ ಹೊಡಸಲಿ.. but not for wrong reasons..! ಹುಡುಗೀನ ಎತ್ತಾಕೊಂಡು ಬಂದು ಸರಕಿನ ಹಾಗೆ treat ಮಾಡೋದು ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಥ್ರಿಲ್ ಕೊಡುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಆತನ ಒಳಗಿನ misogynyಯನ್ನ ಉದ್ದೀಪಿಸ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತಲೇ. N the authentication of such misogyny in the cinema by his favorite ‘star’ will surely make him more misogynist.

ಒಬ್ಬ ಬಡ ಹುಡುಗ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಉನ್ನತಿಗೆ ಏರುವ ಬದಲು, ಸಮಾಜಕಂಟಕ ಮಾಫಿಯಾ ದೊರೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದನ್ನು authenticate ಮಾಡುವ ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನೊಬ್ಬನನ್ನು entertain ಮಾಡ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಆತನ ಬಡತನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಮೂಲದಿಂದ ಹೊರಟಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಆತನನ್ನು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಲು ಉದ್ದೀಪಿಸಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು psychology professor ಆಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ.

ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಇಂತದನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದು (ಗಳಿಕೆ?) ನಮಗೆ ಆತಂಕ ತರಬೇಕೇ ಹೊರತು ಖುಷಿಯನ್ನಲ್ಲ. This alone can never be the criterion for success and specially when economic success comes with such wrong means, we have all the more reasons to doubt it and reject to call it as success.

And, This is not a debate about commercial film Vs Art film (Keeping aside my own reservations about such classification for time being)

The major questions are;

1. Huge fan following ಇರುವ ಒಬ್ಬ ‘ಹೀರೋ’ ತೆರೆ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನು authenticate ಮಾಡಬಹುದು/ಬಾರದು ಎಂಬುದು ಯಾವುದೇ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಕನಿಷ್ಟ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿ ನಡೆದಾಗ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವುದು, ವಿಮರ್ಶಿಸುವುದು, ಖಂಡಿಸುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಕಲೆಯ ಬಗೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕರ್ತವ್ಯ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಸಿನಿಮಾದ ಬಗೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವಾದರೂ ಸಮಾಜದ ಆಗುಹೋಗಿನ ಬಗೆಗೆ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಯಾರಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದಾದ (infact ಮಾಡಬೇಕಾದ) ಕೆಲಸವಿದು.

‘ಕಬೀರ್ ಸಿಂಗ್’ನ ನಾಯಕ ಪಾತ್ರದ ಬಗೆಗೆ, ‘ಪದ್ಮಾವತ್’ನ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಧೋರಣೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಆ ಸಿನಿಮಾದ ಬಗೆಗೆ, ತನ್ನ ಸಿನಿಮಾ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಗೆ ‘ಝಾಡಿಸಿ ಒದ್ದರೆ ಮುಟ್ಟಿನ ರಕ್ತ ಚೆಲ್ಲಬೇಕು’ ಅನ್ನೋ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನ ಯಾವುದೇ ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿದ ‘ಮೇರು ನಟ’ ಮುಮ್ಮುಟ್ಟಿಯ ಬಗೆಗೆ, SRK ‘ಮೈ ಹೂ ನಾ’ ದಲ್ಲಿ ಸಂಜನಾ ಎಂಬ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ‘ಕುಚ್ ಕುಚ್ ಹೋತಾ ಹೈ’ನ ಕಜೋಲ್ ಪಾತ್ರ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಹೆಣ್ಣು ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳ patriarchal ಸಿದ್ಧಮಾದರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿತವಾಗುವ ಮೇಕ್ ಓವರ್’ ಬಗೆಗೆ, ‘ಕಲ್ ಹೋ ನ ಹೋ’ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಝಿಂತಾಳ ಪಾತ್ರವನ್ನು ‘ಚಶ್ಮಿಶ್’ ಎಂದು ಕರೆಯುವುದರ ಬಗೆಗೆ … ಇಂತವುಗಳ ಬಗೆಗೆಗೆಲ್ಲ ನಡೆದ ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ನಡೆಯಲೇ ಬಾರದಿತ್ತೇ? (in btw I love Sharukh!)
ಅದರಿಂದ ಆ ನಟ/ನಿರ್ದೇಶಕರು ನಾಶವಾಗಿ ಹೋದರೇ? ಇಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಇಂತ ಚರ್ಚೆ ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಾಲಿವುಡ್’ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಿನಿಮಾರಂಗಗಳ ಧೋರಣೆಯ ಮೇಲೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೇ ಬೀರಿದೆ. ಸುಮಾರು ಜನರಿಗೂ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯದ ಅರಿವುಂಟಾಗಿದೆ. (ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾಗಿಹೋಗಿದೆಯೆಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ)
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ, ‘ಖರಾಬು…’ ಹಾಡಿನ ಬಗೆಗೆ, ಅದರಲ್ಲಿನ misogyny ಬಗೆಗೆ ನಡೆದ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಯಿತು? ನೆನಪಿದೆಯೇ??

2. ಮೇಕಿಂಗು (?!), ಮಣ್ಣು ಮಸಿ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಜಾತೀಯತೆ, misogyny, ಫ್ಯಾಸಿಸಂ, ರೌಡಿಸಂ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನ authenticate ಮಾಡೋದನ್ನ ಒಪ್ಪುತೀವಿ ಅಂದ್ರೆ there is something seriously wrong with our senses. (By the way I like Yash. )

3. ಹಾಗಾದರೆ ನಟ/ನಟಿಯರು ‘negative shade’ ಇರುವ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಲೇ ಬಾರದೇ? ಎಂದರೆ ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ. ಆ negative ಅನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಮತ್ತು ನಟ/ಟಿ negative ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಅದರ ಬಗೆಗೆ ಒಂದು ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ನೋಡುಗರ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಅಥವಾ ಆ negative ನ ಬಗೆಗೆ ಒಂದು ಮೃದು ಧೋರಣೆಯನ್ನೋ, ರಮ್ಯತೆಯನ್ನೋ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ನೋಡುಗರಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮಾನ್ಯತೆ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. (ಕಬೀರ್ ಸಿಂಗ್, ಪದ್ಮಾವತ್…)

3. ಸಿನಿಮಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ಅಗಾಧ influenceನ ಅರಿವಿಲ್ಲದ (?) ಹುಂಬರು ಮಾತ್ರವೇ ‘ಸಿನಿಮಾ ಸಿನಿಮಾ ಅಷ್ಟೆ’ ಅಂತ ಉಡಾಫೆ ಮಾತಾಡಬಹುದು.

4. ಕನ್ನಡ ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದ ಮೇರು ನಟ ಡಾ.ರಾಜ್’ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಪಾತ್ರಗಳ ಆಯ್ಕೆಯ ಬಗೆಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಧೋರಣೆ ಒಂದು ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕು. (ಅವರ ಅರಿವಿಗೆ ದಕ್ಕಿದಷ್ಟನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರಾಚೆಗೂ ಅವರ ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ misogyny, patriarchy ಗಳು ಢಾಳಾಗಿ ಇರುವುದು ನಿಜವೇ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅವರ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಮಾಜ ಬದಲಾವಣೆಯ ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದರ influence ಸಹಾ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.)

5. ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಮೆಚ್ಚಿರುವ/ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿರುವ ಸಿನಿಮಾದ ಬಗೆಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಡಿ ಎನ್ನುವುದು (ಕೆಲವು ಉಗ್ರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಂತೂ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ‘ಎಲ್ಲರೂ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿರುವ’ ಎಂದೇ announce ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ! ಇಲ್ಲಿ ಈ ಸಿನಿಮಾದ ಬಗೆಗೆ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ಅವರ ಆ ‘ಎಲ್ಲರೂ’ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನೂ ಕಣೆಗಣಿಸಿ.. ಇರಲಿ, ಒದೊಂದು ಜೋಶ್.) ಈಗ ಭಾರತವನ್ನು ಮುಸುಕಿರುವ ‘ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತವಾದದ reflection ಆಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೇ?

6. ಹೀಗೆ ವಿಮರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಇಂತಹ ಜೀವವಿರೋಧಿ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಜನರು ಮೆಚ್ಚುವುದನ್ನು ಆತಂಕದಿಂದ ನೋಡುವುದು ಸಹಜ.‌ ‘ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವವರ ಬಗೆಗೇಕೆ ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ. (Until it is too personal!)

7. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ನನ್ನ ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಹೀಗೆ ಈ ಸಿನಿಮಾದ ಬಗೆಗೆ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವರು ಕೆಲ ಬೇರೆ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೆಲವು ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಬಹಳ forcefull ಆಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದು (it’s not the correctness or otherwise of the subject itself but the way they tried to do it) ಮತ್ತು ಆಗ ಅಂತಹ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪದವರಿರಲಿ, ಅನುಮಾನವುಳ್ಳವರನ್ನೂ ಕಿಚಾಯಿಸುವ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ತೆರನಾದ judgemental classificationಗೆ ದೂಡುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡದ್ದರ ಬಗೆಗೆ ನನಗೂ objectionಗಳಿವೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಆದ ಅನುಭವದ ಕಹಿಯಿಂದ ಕೆಲವರು ಇವರ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಕುರಿತ ವಿಮರ್ಶೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವಂತೆಯೂ ನನಗೆ ಕಂಡಿತು. (That’s my opinion..) ಅದು ನನ್ನೊಬ್ಬ ಬಹಳ sensible ಆದ ಗೆಳತಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೋಡಿ ಅನಿಸಿದ್ದು.. ಇರಲಿ.

8. ಈ ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಒಪ್ಪಿತವಾಗಲೇ ಬೇಕಂತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ವಿಮರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವವರ credibility ಬಹುತೇಕ ಗೊತ್ತಿರುವುದರಿಂದ (ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ) ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಒಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಗೆಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡುವ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುವಷ್ಟು ಸಹನೆ ಇರಲಿ. ಅದರಾಚೆಗೂ ಅವರ ವಿಚಾರ ಒಪ್ಪಿತವಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಿರಾಕರಿಸುವ ಆಯ್ಕೆ , ಹಕ್ಕೂ ಎರಡೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯಗಳೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯದಿರಲಿ. Sorry if the last paragraph is sounding too preachy. If so you can please ignore it.

Do you know the first 4 Tamil words learnt by the director @prashanth_neel ? 😀#KGF2InCinemas  @TheNameIsYash @VKiragandur @hombalefilms @HombaleGroup @duttsanjay @TandonRaveena @SrinidhiShetty7 @prabhu_sr @AnjanaVJ #KGF2 #KGFChapter2 pic.twitter.com/S8psqNXeF3

— DreamWarriorPictures (@DreamWarriorpic) April 19, 2022

(ಸಂಜ್ಯೋತಿ ವಿ.ಕೆ. ಅವರ ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ ಬರಹ)

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಂಜ್ಯೋತಿ ವಿ.ಕೆ., ಎಂಬಿಎ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವೀಧರೆ. ಸದ್ಯ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಿಎಚ್‌ಡಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಸಹಲೇಖಕಿಯಾಗಿ ರಚಿಸಿದ ‘ನಕ್ಷತ್ರದ ಧೂಳು’ ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಹಲವೆಡೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಂಡಿದೆ. ಕೆಲಕಾಲ ಪದವಿ ಮತ್ತು ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೋಧಕರಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸದ್ಯ ಸಿನೆಮಾ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಅನಲ‘ ಕಿರುಚಿತ್ರವು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರ ನೀಡುವ 2016ನೇ ಸಾಲಿನ ‘ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಿರುಚಿತ್ರ ರಾಜ್ಯಪ್ರಶಸ್ತಿ‘ ಪಡೆದಿದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243