Connect with us

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಕೋವಿದ್19-ಪಾಠ ಕಲಿಯದ ಸಮಾಜ, ದಾರಿ ತಿಳಿಯದ ಸರ್ಕಾರ..!

Published

on

  • ನಾ ದಿವಾಕರ

ಕೊರೊನಾ ಸೋಂಕು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಭಾರತ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮಾಸ್ಕ್ ದಿನಾಚರಣೆ ಆಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಯೋಗದಿನವನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಆಚರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.

ಜೂನ್ 1 ರಿಂದ ಆರ್ಥಿಕ ಪುನಶ್ಚೇತನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿರುವುದು ಕೊರೋನಾ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿರುವುದನ್ನು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕು ದುಸ್ತರವಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಗಮನಹರಿಸುವುದು ಅತ್ಯವಶ್ಯ.

ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಪಾಠ ಕಲಿಯಬಹುದಿತ್ತು. ಒಂದು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗ ಹೇಗೆ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬುಡವನ್ನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಈ ವೇಳೆಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸರ್ಕಾರಗಳೂ ಎದುರಿಸದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಇಂದು ನಾವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಅನುಭವದ ಕೊರತೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುವುದು ಸಹಜ. ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಇರುವುದೂ ಸಹಜ. ಈ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇವೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಮತ್ತು ಜನತೆಯ ಕಣ್ಣು ಕಿವಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಕೊರೋನಾ ಹರಡುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸುವುದು, ದೈಹಿಕ ಅಂತರ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಮಾರ್ಗ. ಆದರೆ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಸಡಿಲಿಕೆಯಾದ ಕೂಡಲೇ ಜನರು ಧರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಾಸ್ಕ್ ಸಹ ಸಡಿಲವಾಗಿ, ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಯುವ ಜನತೆ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಶೇ 80ರಷ್ಟು ಜನರು ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸದೆಯೇ ಓಡಾಡುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂತೆಪೇಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಕಾಣಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗೃತರಾಗಬೇಕಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಯುವಜನರು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸದಿದ್ದರೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸಲಾಗುವುದು ಎನ್ನುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಬಹುಶಃ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಉಳಿದಿದೆ. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮಳಿಗೆಗಳತ್ತ ಒಮ್ಮೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರೆ ದಂಡದ ಹೊಳೆಯೇ ಹರಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಸ್ತು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಪೊಲೀಸ್ ವಾಹನಗಳು ಈಗ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿವೆ. ಅಂಗಡಿ ಮುಂಗಟ್ಟುಗಳ ಮುಂದೆ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ದೈಹಿಕ ಅಂತರದ ನಿಯಮಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜನರ ಹಾಜರಿಯ ನಿಯಮ ಬಹುಶಃ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಪಾತ ಧೋರಣೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದೆ.

ಸುತ್ತಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿವಾಹ, ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಮುಂತಾದ ಸಮಾರಂಭಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಮಗಳು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿವೆಯೇ ಎಂದು ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರೇ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರೇ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಕಾನೂನು ನಿಯಮ ರೂಪಿಸುವ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೇ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದರೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಹೇಗೆ ಪಾಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ? ಮಾಸ್ಕ್ ದಿನಾಚರಣೆ ಆಚರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಮಾನ್ಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರು ಈ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ ? ಸರ್ಕಾರ ಒಂದಾದಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಕರಾಳ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ರೈತರ, ಕಾರ್ಮಿಕರ, ಬಡ ಜನರ ಕತ್ತುಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭಟನಕಾರರು ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬದ್ಧತೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಯಮ ರೂಪಿಸುವ ಸಚಿವರು, ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಹೊಣೆಗೇಡಿತನದ ಪರಮಾವಧಿ ಅಲ್ಲವೇ ?

ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೇ ಸಾರಾ ಸಗಟಾಗಿ ಹರಾಜು ಹಾಕಲು ಸಜ್ಜಾಗಿರುವ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ದನಿ ಎತ್ತುವ ರೈತ ಸಮುದಾಯದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ , ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ನಿಯಮ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವಕಾಶ ನೀಡದ ಸರ್ಕಾರ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ, ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಹೊಣೆಗೇಡಿತನ ಅಲ್ಲವೇ ?

ಕೋವಿದ್ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸಬೇಕಾದ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವರು ಯಾವುದೇ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸದೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶಾಸಕರು ನೂರಾರು ಜನರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮಗಳ ಮದುವೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೇ ಕೊರೋನಾ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಧನ್ವಂತರಿ ಹೋಮ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಹೊಣೆಗೇಡಿತನದ ನಡುವೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಂದ ನಿಯಮ ಪಾಲನೆ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ?

ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಕೊರೋನಾ ಹರಡುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗ ಮಾತ್ರ ಎನ್ನುವುದು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಕೊರೋನಾ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಬೇಕಿರುವುದು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯ ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜಾಗೃತಿ. ಈ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾನವ ಶ್ರಮವೂ ಅಗತ್ಯ. ಒಂದು ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸಿದರೆ ಅಂದು ಶಂಖ ಜಾಗಟೆ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಅಥವಾ ಧನ್ವಂತರಿ ಹೋಮದಿಂದ ಕೊರೋನಾ ಹೋಗುವುದೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದಿದ್ದೇಕೆ ? ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಮ ನಡೆಸಿದ್ದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ 9000 ಜನರ ಪ್ರಾಣವಾದರೂ ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲವೇ ? ದೇವಸ್ಥಾನದ ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಿರುವ ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವೈರಾಣುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋಮ ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ಹೋರಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಮಗಿಂತಲೂ ಕೊರೋನಾ ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಹೊಂದಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ !

ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಮುನ್ನ ಸಮಾಜದ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಅರಿವೂ ಇರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಮಾಜ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಇರಬೇಕು.

ಸರ್ಕಾರದ ವತಿಯಿಂದ ಕೊರೋನಾ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಹೋಮ ಯಜ್ಞ ನಡೆಸಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸಿ, ದೈಹಿಕ ಅಂತರ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಕೇಳಿಯಾರು ? ಅವರೂ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ, ಪಂಡಿತರ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪಾರ ಇಲ್ಲದೆ ಬಸವಳಿದಿರುವ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಲಾಭ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ವೈಚಾರಿಕತೆ ಸಾಯುತ್ತದೆ. ಕೊರೋನಾ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಗೆ ಇರಬೇಕಲ್ಲವೇ ?

ಮೂರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಕೊರೋನಾ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ವರ್ಗಗಳನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದ 600ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಿತವಲಯಗಳನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಿ ಆರ್ ಪಿ ಎಫ್ ಯೋಧರು, ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರು, ಆಶಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯರು, ವೈದ್ಯರು, ಶುಶ್ರೂಷಕಿಯರು ಹೀಗೆ ಕೊರೋನಾ ವಾರಿಯರ್ಸ್ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರಿಗೂ ಕೊರೋನಾ ಸೋಂಕು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಇದು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಲಜ್ಜ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ದ್ಯೋತಕ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ? ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೊರೋನಾ ಹರಡದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸುವ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ರಕ್ಷಣಾ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಈ ಸೋಂಕಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲವೇ ?

ತನ್ನೊಳಗಿನ ಕೊರತೆಯ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಇದ್ದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಊರ್ಜಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದು ದೇಶದ ಸರ್ಕಾರ, ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಇದೇ ಪ್ರಮಾದ ಎಸಗುತ್ತಿದೆ.

ಕೊರೋನ ವೈರಾಣುವಿನ ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಸರಣ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಅರಂಭವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹಲವಾರು ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಜ್ಞ ವರದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೂ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಸರ್ಕಾರ , ಸಮುದಾಯ ಪ್ರಸರಣದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನೂ ರೂಪಿಸದೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಅಪಾಯದ ಕೂಪಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇತರೆಡೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣ, ಸೋಂಕಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ ಎಂದು ಬೆನ್ನುತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದು ಐಪಿಎಲ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯ ಅಲ್ಲ, ಅಲ್ಲವೇ ?

ಇದು ಅಮಾಯಕ ಜೀವಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಅಸಹಜ ಸಾವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ. 9000 ಸಾವುಗಳು ಸಾವೇ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನಲಾಗುವುದೇ ? ಒಂದು ಜೀವ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಅಸುನೀಗಿದರೂ ಮಿಡಿಯುವ ಮನಸು ಮಾತ್ರ ಸಂಯಮಶೀಲ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯ, ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಸಮಾಜವನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಒಂದು ಚುನಾಯಿತ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಇದೇ ವ್ಯವಧಾನ, ಸಂಯಮ, ಸಂವೇದನೆ ಇರಬೇಕು.

ಸಾವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದ ಸರ್ಕಾರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ದಲ್ಲಾಳಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಭಾರತದಂತಹ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಪರಿವೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನಸಮುದಾಯ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮಾಡಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಇಂತಹ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೊರೋನಾದಂತಹ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಪಿಡುಗು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಪಾಠ ಕಲಿಯಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸುಶಿಕ್ಷಿತರೂ ಪಾಠ ಕಲಿತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ. ಸಭೆ, ಸಮಾರಂಭ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಂಭ್ರಮಗಳಿಗೆ ಸೇರುವ ಜನದಟ್ಟಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳೋ, ಪೊಲೀಸ್ ಆಯುಕ್ತರೋ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಜಮಾಯಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಭ್ರಷ್ಟ ಚಿಂತನೆಯ ನಡುವೆಯೇ ಈ ಸಮಾರಂಭಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಕೊರೋನಾ ವೈರಾಣುವಿಗೆ ಇದರ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡುವ ವೈರಾಣು ಧನ್ವಂತರಿ ಹೋಮದ ನಡುವೆಯೂ ಹರಡುತ್ತದೆ ರಾಜಕೀಯ ಸಭೆಯಲ್ಲೂ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಬಹುಪಾಲು ಜನರು ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸುವುದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ, ದೈಹಿಕ ಅಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ? ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲು. ಮಾಸ್ಕ್ ಧರಿಸದಿದ್ದರೆ ದಂಡ ವಿಧಿಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುವವರಾರು ? ಅಷ್ಟು ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ ? ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಈಗ ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ಈ ನಿಯಮಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಜನತೆಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೊಂದೇ ಮಂತ್ರವಾಗಬಾರದು. ಜನರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸುವಂತಹ ಜಾಗೃತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಯಮ ಪಾಲನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಎನ್ನುವುದೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಕಾಡುವುದು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಕೊರತೆ. ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರ ಕೊರತೆಯೇ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 19 ಲಕ್ಷ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿವೆ, 95 ಸಾವಿರ ಐಸಿಯು ಹಾಸಿಗೆಗಳಿವೆ, 47 ಸಾವಿರ ವೆಂಟಿಲೇಟರ್ ಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳ ಪೈಕಿ ಶೇ 60ರಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿವೆ. ಶೇ 74ರಷ್ಟು ವೈದ್ಯರು ನಗರಗಳಲ್ಲಿನ ಶೇ 28ರಷ್ಟು ಜನತೆಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇನ್ನುಳಿದ ಶೇ 26ರಷ್ಟು ವೈದ್ಯರು ಶೇ 72 ಜನರ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕಿದೆ. ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ನಕಲಿ ವೈದ್ಯರಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಸಂಖ್ಯೆ ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಈ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೊರೋನಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯದಿರುವುದು ಈ ದೇಶದ ದುರಂತ.

ಈ ಗೊಂದಲಗಳು ಮತ್ತು ನಿರಾಕರಣೆಯ ರಾಜಕಾರಣದ ನಡುವೆಯೇ ದೇಶ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಿದೆ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೊರೊನಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಇದೇ ನೀತಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಗಡಿ ಸಂಘರ್ಷ, ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದ, ಆತ್ಮನಿರ್ಭರತೆ ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ನಾವು ಒಂದು ವಿನಾಶಕಾರಿ ವೈರಾಣುವಿನೊಡನೆ ಸೆಣಸಬೇಕಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಾವು, ಸೋಂಕಿತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ದೂಡಿದೆ. ಈ ಆತಂಕದ ನಡುವೆಯೇ ಜನರು ಬದುಕು ಸವೆಸಬೇಕಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಎದುರಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ದೇಶದ ಆರೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಕೊರೋನಾ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ: ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ

Published

on

  • ರಂಗನಾಥ ಕಂಟನಕುಂಟೆ

ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ’(1960) ಆರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವ ಚಲನಚಿತ್ರ. ಇದು ವೈ. ಆರ್. ಸ್ವಾಮಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ಕನಕದಾಸರ ಜೀವನ ಕುರಿತಾದ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಕನ್ನಡದ ಚಿತ್ರ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನಕದಾಸರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಡಾ. ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರು ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದು ಚಿತ್ರ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಕನಕನ ಭಕ್ತಿ ಬದುಕಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕನ್ನಡದ ಆರಂಭ ಕಾಲದ ಚಿತ್ರಗಳ ‘ಯುಗಧರ್ಮ’ವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಭಕ್ತಿಪ್ರಧಾನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೇಡರ ಕಣ್ಣಪ್ಪ, ಓಹಿಲೇಶ್ವರ, ಸತ್ಯ ಹರೀಶ್ಚಂದ್ರ, ಭೂಕೈಲಾಸ, ಭಕ್ತ ಸಿರಿಯಾಳ, ಭಕ್ತ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ರೇಣುಕಾ ದೇವಿಮಹಾತ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಿರುವುದು ‘ಭಕ್ತಿ’ಯ ತೊರೆಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಮಯೂರ, ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ, ಇಮ್ಮಡಿ ಪುಲಿಕೇಶಿ, ರಣಧೀರ ಕಂಠೀರವ ಮುಂತಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ನುಡಿಗಳ ಬಗೆಗಿನ ‘ಅಭಿಮಾನ’ದ ಹೊಳೆಯೇ ಹರಿದಿದೆ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ವಿಚಾರಗಳು ಕೆಲವು ಭಾಷಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಮೇಲುಜಾತಿಗಳ ದೃಶ್ಟಿಯಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಇದು ಬೇರೆಯದೇ ಚರ್ಚೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ ಬಸವಣ್ಣ, ಪುರಂದರದಾಸ, ಕನಕದಾಸ ಮುಂತಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇವು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಶೈವ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಣವ ಭಕ್ತಿ ಪಂಥಗಳ ವಿವಿಧ ಧಾರೆಗಳ ಭಕ್ತರನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪುರಾಣದ ಪಾತ್ರದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಯಕ್ಷಗಾನ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳ ನಂತರ ದೇವರನ್ನು ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜನರ ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಂದರೆ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪುರಾಣದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರವಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗಿಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣಿಗಿಳಿದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶಿವ ಮುಖ್ಯರು. ನಂತರ ಬಸವಣ್ಣ, ಪುರಂದರದಾಸ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಅನೇಕ ಶರಣರು ಸಂತರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಕನಕನೂ ಒಬ್ಬ.

ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕನಕನಿಗೆ ಕವಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾನವಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆದಿಕೇಶವನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದರಿಂದ ‘ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ’ನಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನಜನಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅದೆಶ್ಟೋ ಜನರು ಆತನ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತ ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಚಲನಚಿತ್ರವೂ ಕೂಡ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆ.

ಹಾಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಐತಿಹ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಂಶಗಳಿಗಿಂತ ಐತಿಹ್ಯಗಳಿಗೆ ದಂತಕತೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಕನಕನನ್ನು ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಪವಾಡ ಪುರುಷನನ್ನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾನವರೂ ತಮ್ಮ ಜೀವಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕನಕನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜ.

ಇಂದು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೇ ಮಾನವರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜ. ಆದರೆ ಕನಕನ ದೈವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾರುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಬೇಕೆಂದಾಗ ಧರೆಗಿಳಿಸುವ ಮಾಂತ್ರಿಕನಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕನಕನು ವ್ಯಾಸರಾಯರ ಶಿಶ್ಯತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಇತರ ಶಿಶ್ಯರಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವೆಂದು ತೋರಿಸಲು ಒಡ್ಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕನಕನಿಗೆ ಕಿಂಡಿಯ ಮೂಲಕ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಕತೆಯೂ ಇದೆ ಆಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನು ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಸೃಶ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೇ ಚಿತ್ರವೂ ಒಪ್ಪಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಡೀ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಬಗೆಗಿನ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ.

ಯಾವುದೇ ಸಂತ ಶರಣ ಭಕ್ತರ ಸುತ್ತ ಅತಿಮಾನುಶ ಕತೆಗಳನ್ನು ಪವಾಡ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು, ದಂತಕತೆ ಐತಿಹ್ಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಸಂತರ ಶರಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಔನ್ನತ್ಯಕ್ಕೇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜನಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಾಯಕನನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿಸುವ ಉಮೇದಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕತೆಗಳನ್ನು ಸೃಶ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳ ಅಥೆಂಟಿಸಿಟಿಯೇ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ‘ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ’ ಚಲನಚಿತ್ರ ಒಂದು ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಏನರ್ಥ? ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವಿಶಯಗಳಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ದಂತಕತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮರುಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಚಿತ್ರದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಂಬುವುದರಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಆ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನೇ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಆಕರಗಳಾಗಿ ಮುಂದಿಡುತ್ತ ಹಲವು ವಾದಗಳ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಇಳಿಯುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಇಡೀ ಸಮುದಾಯ ಅಂತಹ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನೇ ನಿಜವೆಂದು ನಂಬಿ ಅದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೂಡ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕನಕನ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅವನೊಬ್ಬ ಜಾತ್ಯತೀತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇಂದು ಅವನನ್ನು ಕುರುಬ ಜಾತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಜಾತಿ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೂಡ ಒಂದು ಜಾತಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ಕುರುಬಾಸ್.ಕೊ.ಇನ್ ಎಂಬ ಒಂದು ಯುಟೂಬ್ ಚಾನಲ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಜೀವನವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಒಂದು ಆಡಿಯೋ ಇದ್ದು ಅದು ಕನಕನ ಜೀವನದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿವರಗಳು ನೆಪಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದು ಉಳಿದಂತೆ ಸಿನಿಮಾದ ದೃಶ್ಯಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿರುವ ವಿಚಾರಗಳೇ ಕನಕನ ನೈಜ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿವರಗಳು ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾರೋ ಎಂದೋ ಎಲ್ಲೋ ಕಟ್ಟಿದ ದಂತಕತೆಗಳು ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಹಬ್ಬಿ ಅವೇ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಚರಿತ್ರೆಗೆ ಮಾಡುವ ಅಪಮಾನ. ಇಂದು ಕನಕನ ಕುರಿತಾದ ದಂತಕತೆಗಳೇ ಅವನ ಚರಿತ್ರೆಯಾಗಿ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿವೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ವರ್ತಮಾನ ಕಣ್ಣೋಟದಲ್ಲಿ ಅರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಕನಕನನ್ನು ಪವಾಡ ಪುರುಷನನ್ನಾಗಿಸುವುದರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ನಾವಿಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಕನಕನನ್ನು ಪುರಾಣೀಕರಣ ಮಾಡಿರುವುದೇ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ. ಹೀಗೆ ಪುರಾಣೀಕರಣ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಅಂದರೆ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮೊದಲಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿರುವ ಘಟನೆಯಲ್ಲ.

ಈಗಾಗಲೇ ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಹಲವು ಐತಿಹ್ಯಗಳು ಕಳೆದ ಅರ್ಧ ಸಹಸ್ರಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವುದೋ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದು ಜನಜನಿತವಾಗಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕನಕನ ಬಗೆಗೆ ಇಂತಹ ಐತಿಹ್ಯಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆಯಿವೆ. ದೈವೀಕರಣ ಇಲ್ಲವೇ ಪುರಾಣೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಚರಿತ್ರೆಯ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿರುಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಿರುಚಿದ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಚರಿತ್ರೆಯ ಕಥನಗಳಾಗಿ ಸಂಘರ್ಶಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನನ್ನು ಭಕ್ತನನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಹಲವು ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿವೆ. ಬದಲಿಗೆ ಭಕ್ತನನ್ನು ಅತಿಮಾನುಶೀಕರಿಸಿದರೆ, ದೈವೀಕರಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಹಲವು ಅಪಾಯಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಪವಿತ್ರವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪುರಾಣದ ವಿಚಾರಗಳು ಪಾವಿತ್ರೀಕರಣಗೊಂಡು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅವು ಅಪಾಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅವು ಪವೀತ್ರೀಕರಣಗೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿ ಬದಲಾದರೆ ಅವು ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ವಿಚಾರಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಯಾರೂ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧ ವಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಕುರಾನ್ ಬೈಬಲ್ ಭಗವದ್ಗೀತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಪವಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಾದರೆ ಅವು ಸದಾ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಮರುವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಮಾನವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.

ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅತಿಮಾನುಶ ಇಲ್ಲವೇ ಕಾರಣಪುರುಶರಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿದರೆ ಅದು ಮಾನವಾತೀತ ಸಾಹಸವಾಗಿ ಅದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಾದರಿಯಾಗಲಾರದು. ಹಾಗಾಗಿ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಬದಿಗೆ ಸರಿದು ಪೌರಾಣಿಕರಣಗೊಂಡರೆ ಬದಲಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಗಳು ಸಂಭವಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಇನ್ನಶ್ಟು ವಿವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ರಾಮಾಯಣದ ತಿರುಳಿನ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಹಲವು ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆತ್ತಿದರೆ ಇಂದು ಅವು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟಕಟೆಯೇರುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳೂ ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿವೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಶ್ಟೋ ಅಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಿವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ರಾಮಾಯಣ ಒಂದು ಪೌರಾಣಿಕ ಕೃತಿ. ಅದು ಒಂದು ಧರ್ಮದವರಿಗೆ ಇಂದು ಬಹಳ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕಥನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಪುರಾಣಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿರಲೇಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಇಲ್ಲವೇ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲ್ಪನಿಕವೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಚರಿತ್ರೆಯ ಸಂಗತಿಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಅವು ಘಟಿಸಿದ್ದು ಆದಶ್ಟು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಅವನ್ನು ಕಥಿಸುವ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಪುರಾಣದ ಪವೀತ್ರೀಕರಣದ ಅಪಾಯಗಳು. ಅಂದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಚರಿತ್ರೆಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದುಶ್ಟ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತದ ಮತ್ತು ತಿರುಚಿದ ವಿಚಾರಗಳು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಂಘಶರ್Àಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೆಲವು ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕ ನಾಯಕರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಸವಣ್ಣ, ಕನಕದಾಸ ಮುಂತಾದವರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಬಸವಣ್ಣ ಶರಣರ ನೇತಾರನಾಗಿದ್ದವನು. ವಚನ ಚಳವಳಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಆದರೆ ಇಂದು ಬಸವಣ್ಣ ದೇವರಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆತನ ಸುತ್ತ ನೂರಾರು ಮಠಾಧೀಶರು ಗರುಡ ಪಡೆಯಂತೆ ಕಾವಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಬಸವಣ್ಣನನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು ಆತನೂ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಮಾನವನಾಗಿ ಬಾಳಿದವನು. ಅವನೂ ಹಲವು ತಪ್ಪು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿ ನಂತರ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡವನು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲು ಸಿದ್ದರಿಲ್ಲದ ಪಡೆ ಬಸವಣ್ಣನ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆತ್ತಿದರೆ ಅದು ಮುಗಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಈಗಾಗಲೇ ಬಸವಣ್ಣನ ಸುತ್ತ ಎದ್ದಿದ್ದ ಹಲವು ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.(ಧರ್ಮಕಾರಣ, ಮಹಾಚೈತ್ರ, ಚಿಕವೀರರಾಜೇಂದ್ರ, ಆನುದೇವ ಹೊರಗಣವನು ಇತ್ಯಾದಿ ಕೃತಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೃಶ್ಟಿಯಾದ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವಿವಾದಗಳು ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಇನ್ನೂ ಸೃಶ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲವಾದರೂ ಮುಂದೆ ಸೃಶ್ಟಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಹಿಂದಿನ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಂದ ಸಮುದಾಯಗಳು ಪಾಠ ಕಲಿತು ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೊಂಚ ಬದಲಾದರೆ ಕನಕನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿಬಿಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಮುದಾಯಗಳು ಓರ್ವ ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕ ನಾಯಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹಳ ಮುಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಪುನರ್ ರಚಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಗತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಗತವನ್ನು ವರ್ತಮಾನದ ಮತ್ತುಭವಿಷ್ಯ ಬದುಕಿನ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅದಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಜಾತಿ ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯಾವುದೇ ನಾಯಕರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹಬ್ಬಬಹುದಾದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಗಿಡ್ಡವಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವ ಬೊನ್ಸಾಯಿ ಮರಗಳಂತೆ ಸಮುದಾಯದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಕುಬ್ಜಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈಚಿನ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತಶ್ಟು ಸಂಕುಚಿತಗೊಂಡು ಕುಬ್ಜಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ಜಾತಿ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಸಮುದಾಯಗಳು ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೇ ಮರೆತು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಜಾತಿವಾದಿ ಸಮುದಾಯಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅಂತಹ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಾಜವು ಕನಕನಿಂದ ಕಲಿತು ಬಹಳ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕನಕನಂತಹವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರು ಕಟ್ಟುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗತದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆತನನ್ನು ಪರಮ ಭಕ್ತ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಆತನ ಸುತ್ತ ಹಲವು ಐತಿಹ್ಯ ಮತ್ತು ದಂತಕತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ. ಆ ಕತೆಗಳನ್ನು ದಿಟವೆಂಬಂತೆ ನಂಬಿ ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಐತಿಹ್ಯಗಳೇ ಚಿತ್ರದ ವಸ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕನಕನ ಹುಟ್ಟು, ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ವರ, ತಿಮ್ಮಪ್ಪನಾಯಕ ಕನಕನಾಗುವ ನಿಧಿಯ ಕತೆ, ಕೋಣ ಮಂತ್ರ ಪ್ರಸಂಗ, ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ಪ್ರಸಂಗ, ‘ನಾನು ಹೋದರೆ ಹೋದೆನು’, ಕನಕನ ಕಿಂಡಿ, ಸಾಲಿಗ್ರಾಮ ಪ್ರಸಂಗ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಸಂಗಳು ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿವೆ.

ಇವನ್ನು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾಗಿ ನಿಜ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಆಕರಗಳಿಲ್ಲ. ಐತಿಹ್ಯಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನೆಲೆಯಿರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಯಾವುದೇ ನೈಜ ವಾಸ್ತವದ ನೆಲೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಸಂಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ವಿಶೇಶವೆಂದರೆ ಕನಕನ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ದೈವ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದ ಬಗೆಗೆ ವಿವರಗಳಿಲ್ಲ.

ಬದಲಿಗೆ ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನ, ಹುಡುಕಾಟಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಇದೆಯೇ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ ದರ್ಶನದ ಆತ್ಯಂತಿಕ ಅನುಭವನದ ವಿವರಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾ ದೇವರೇ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಕನಕನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಪಾಡಿ ದೊಡ್ಡವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇವು ಜನರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ರಸವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಹುದೇ ಹೊರತು ಜನರು ಅಂತಹ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿ ದೇವರನ್ನು ಧರೆಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಚಲನಚಿತ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಇಲ್ಲವೇ ಪವಾಡಮಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಕಟ್ಟುಕತೆಗಳ ಅನಾವರಣ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅದು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸತ್ಯವಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಕನಕ ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾಗಿ ಇದ್ದದ್ದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಥನಗಳು ಚಾರಿತ್ರಿಕವಲ್ಲ. ಹಲವು ಸಂತರ ಶರಣರ ಸುತ್ತ ಜನಸಮುದಾಯಗಳು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ದಂತಕತೆಗಳಂತೆ ಕನಕನ ಸುತ್ತಲೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಹಾಗೆ ಕಟ್ಟುವುದರ ಮೂಲಕ ಚರಿತ್ರಾತೀತನಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿವೆ.

ಇದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಜಾಯಮಾನ ಕೂಡ. ಇಲ್ಲಿ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಂತೆ ನೋಡದೆ ಅವನ್ನು ಪೌರಾಣೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಕನಕನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮವಾದ ಚಲನಚಿತ್ರವೂ ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಧ್ಯವಾದಶ್ಟು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಕರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಂತಹ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಲಕ್ಶಾಂತರ ಜನರು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದೆ.

ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಂಬಿಸುವ ಕನಕನ ಪವಾಡಮಯ ಬದುಕು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅದರಾಚೆಗೆ ಕನಕ ಚಿಂತಿಸಿದ ವಿಚಾರಗಳು ಅವರಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜಾತಿ-ಕುಲಗಳ ಸುತ್ತ ಆತನೆತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಳಿದು ಜಾತ್ಯತೀತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ದೈವಾಂಶ ಸಂಭೂತ ಭಕ್ತ ಕನಕ ಕಲ್ಪಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ನೈಜ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅವರಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಾಗೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಯದೇ ಹೋದರೆ, ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ಬೀಜಗಳು ಮೊಳೆಯದೇ ಹೋದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮೌಢ್ಯಗಳ ಬಿತ್ತನೆಯಾಗಿ ಅವೇ ಬೆಳೆದು ಪೊದೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ವೈಚಾರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಮುಸುಕನ್ನು ತೆರೆದು ಕನಕನನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಬಿತ್ತುವ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಭಾವ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಫಿಜಿಯೋಥೆರಪಿಸ್ಟ್ ನೇಮಕ : ಅರ್ಜಿ ಆಹ್ವಾನ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ : ಪ್ರಸಕ್ತ ಸಾಲಿನ ಸಮಗ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಮನ್ವಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅನುಮೋದಿತ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾದ ತೀವ್ರತರ ವಿಕಲತೆ ಹೊಂದಿರುವ ವಿಕಲಚೇತನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ದೈಹಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ/ಫಿಜಿಯೋಥೆರಫಿ ಮಾಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ತ್ರಿಸದಸ್ಯ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕೇಂದ್ರ ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣವಲಯ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಹುದ್ದೆ ಫಿಜಿಯೋಥೆರಫಿಸ್ಟ್ (ಡಿಪ್ಲೋಮ ಇನ್ ಫಿಜಿಯೋಥೆರಫಿಸ್ಟ್/ಬ್ಯಾಚುಲರ್ ಆಫ್ ಫಿಜಿಯೋಥೆರಪಿಸ್ಟ್) ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದು, ಅರ್ಹರಿಂದ ಅರ್ಜಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸೂಕ್ತ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಯುಳ್ಳ ಆಸಕ್ತ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ದಾಖಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನ.25 ರ ಸಂಜೆ 5.30 ಗಂಟೆಯೊಳಗಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಮನ್ವಯಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಚೇರಿ, ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕೇಂದ್ರ, ಮೋತಿ ವೀರಪ್ಪ ಕಾಲೇಜ್ ಆವರಣ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಪಾರ್ಕ್ ಎದುರು, ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣ ವಲಯ ಮೊ.ಸಂ: 9480695178, 9449910879 ನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದೆಂದು ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕೇಂದ್ರದ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಮನ್ವಯಾಧಿಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಕ್ಷೇತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣಾಧಿಕಾರಿ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಅಪ್ಪು ನೆನಪು ; ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಗೆಳಯರ ಬಳಗದಿಂದ ಗಿಡನೆಡುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ, ದಾವಣಗೆರೆ : ಪುನೀತ್ ರಾಜಕುಮಾರ ಅವರ ಸವಿನೆನಪಿಗಾಗಿ ‘ಅಪ್ಪು ಅಮರ’ ಎಂದು ಅವರಗೆರೆ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಗೆಳಯರ ಬಳಗ ಮತ್ತು ವಿಕೇಂಡ್ ವಿತ್ ಅಂಕಲ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಅವರಗೆರೆ ಗ್ರಾಮಸ್ತರು ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೆಡುವುದರ ಮೂಲಕ ದೊಡ್ಮನೆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ವಿಶೇಷ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಮನೆ.ಕರಿಬಸಪ್ಪ.ಜಿ,ರಾಜು ಕೆರನಹಳ್ಳಿ,ರುದ್ರಾನಾಯ್ಕ.ಹೆಚ್,ದೊಡ್ಮನೆ ಮಂಜುನಾಥ್ ಎನ್, ರುದ್ರಾನಾಯ್ಕ.(ರೇಬಲ್) ಬಸವರಾಜ.ಹೆಚ್.ಹೆಚ್,ದೊಡ್ಮನೆ ಕರಿಯಪ್ಪ,ನಾಗರಾಜ್ ಅರ್ ,ಸಿದ್ದೇಶ್,ನಾಗರಾಜ ಗ್ಯಾರೇಜ್, ದೊಡ್ಮನೆ ಶಿವಣ್ಣ,ಅಣ್ಣೆಶ್ ಮತ್ತು ಅವರಗೆರೆ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಚರಿಸಲಾಯಿತು.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending