Connect with us

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

COVID-19 ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ದುರ್ಬಲ ಮಕ್ಕಳ ಮರೆತುಹೋದ ಮುಖಗಳು: ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಗೆ ಭಾರತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆಯೇ..?

Published

on

COVID-19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಘಟನೆಗಳು ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದೆಂಬ ಆತಂಕವಿದೆ. ಜೀವನೋಪಾಯದ ಅವಕಾಶಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು  ನಿಧಾನಗತಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ಬೇಡಿಕೆಯು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶೋಷಣೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ.ಕೆಲವು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಆಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ನಿಖರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳು ವಯಸ್ಕರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಅಸಮವಾದ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಾಸ್ತವತೆಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಪರಿಣಾಮವು ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಪರಿಣಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಡ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹದಿಹರೆಯದವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತದ ಜನಗಣತಿಯ ಪ್ರಕಾರ 2011 ರ ಪ್ರಕಾರ, 18 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳು ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ 36.7% ರಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ (44,41,53,330) ಮತ್ತು 5 ರಿಂದ 14 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ 10 ದಶಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ . ಸಂಶೋಧನಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳು, ಕ್ಷೇತ್ರ ಮಟ್ಟದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಭವವು ಪ್ರಮಾಣ, ಆಯಾಮಗಳು, ಘಟನೆಗಳು, ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವವರು ಮತ್ತು ತಡೆಯುವವರು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಆರ್ಥಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಂಶಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಕಾಗದದಲ್ಲಿ, ಕೋವಿಡ್ -19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ವಿಪತ್ತು ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಸಂಭವನೀಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಾವು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರ ಮತ್ತು ಬಹಳಷ್ಟು ಗುರುತಿಸಲು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಶೋಷಣೆ ಈಡಾಗುವ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರುವುದು ಫಾರ್ ಪತ್ತೆ ಅಗತ್ಯದ ಮೇಲೆ.

ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮಾವೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಆದೇಶಗಳು

ಮಗು ಎಂಬ ಪದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳಿವೆ, ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ‘ವಯಸ್ಸು’ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಮಯ-ಚೌಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕುರಿತ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಮಾವೇಶ (ಯುಎನ್‌ಸಿಆರ್‌ಸಿ) 1989 ಮಗುವನ್ನು “18 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮನುಷ್ಯ” ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತದೆ.

ಭಾರತವು 1992 ರಲ್ಲಿ ಯುಎನ್‌ಸಿಆರ್‌ಸಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಯುಎನ್‌ಸಿಆರ್‌ಸಿಯ 32 ನೇ ವಿಧಿಯು ಮಗುವಿನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಆರ್ಥಿಕ ಶೋಷಣೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು, ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡದಂತೆ ಅಥವಾ ಮಗುವಿನ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಮಗುವಿನ ಹಾನಿಕಾರಕವಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ.

ಉದ್ಯೋಗ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ವಯಸ್ಸು’ ಎಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವಿಧ ಐಎಲ್ಒ ಸಮಾವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗಿದೆ. 1973 ರ ಐಎಲ್ಒ, ಕನಿಷ್ಠ ವಯಸ್ಸಿನ ಕನ್ವೆನ್ಷನ್ 138 ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕನಿಷ್ಠ ವಯಸ್ಸನ್ನು 15 ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ 18 ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು 13 ರಿಂದ 15 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಗುರವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಶಾಲೆಯ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾಗದ ಕೆಲಸ ಎಂದು ಹಗುರವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. 1999 ರ ಐಎಲ್ಒ ಕನ್ವೆನ್ಷನ್ 182 ಗೆ 18 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಐಎಲ್ಒ ಕನ್ವೆನ್ಷನ್ಸ್ 138 ಮತ್ತು 182 ಎರಡನ್ನೂ ಭಾರತವು 2017 ರಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದೆ.

ಆರ್ಟಿಕಲ್ 21 ಎ, ಆರ್ಟಿಕಲ್ 24, ಆರ್ಟಿಕಲ್ 39 ಇ ಮತ್ತು ಎಫ್ ನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು ಪ್ರಬಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಪರ ನಿಬಂಧನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, 14 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಯಾವುದೇ ಮಗುವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಅಥವಾ ಗಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಉದ್ಯೋಗಗಳು; ಕಾರ್ಮಿಕರ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಕೋಮಲ ವಯಸ್ಸನ್ನು ನಿಂದಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸು ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲದ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಆರ್ಥಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಂದ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಯುಎನ್‌ಸಿಆರ್‌ಸಿ, ಐಎಲ್‌ಒ ಸಮಾವೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಆದೇಶಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಶಾಸನ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ (ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ) ಕಾಯ್ದೆ, 1986 (ಸಿಎಲ್‌ಪಿಆರ್ ಕಾಯ್ದೆ) ಯನ್ನು 2016 ರಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಹದಿಹರೆಯದ ಕಾರ್ಮಿಕ (ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ) ಕಾಯ್ದೆ, 1986, (ಕಾಲ್ಪಾರ್ ಕಾಯ್ದೆ) ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ 14 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಾಯಿದೆಯ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿದ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಮತ್ತು  ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತಿನ ಪರಿಣಾಮ

ಕೋವಿಡ್ -19 ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಂತಹ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ, ಅದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ತಳ್ಳಬಹುದು. ಸಣ್ಣ ಉತ್ಪಾದನಾ ಘಟಕಗಳು / ಅಂಗಡಿಗಳು / ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಗಳು / ಹೋಟೆಲ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್‌ಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮುಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಅನೇಕರಿಗೆ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯ ನಷ್ಟವಾಯಿತು.

ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ದೈನಂದಿನ-ವೇತನ ಅಥವಾ “ಪ್ರತಿ ತುಂಡು” ದರದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಪ್ರಾಸಂಗಿಕ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಕೌಶಲ್ಯರಹಿತ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವವರು, ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ಉಡುಪು ತಯಾರಿಕೆ; ಬೀಗ ಹಾಕುವಿಕೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ದೂರವಿರುವುದು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ಸಂಪರ್ಕತಡೆಯನ್ನು ಕಾರಣ ಪಾದಚಾರಿ ಮತ್ತು ರಸ್ತೆ ಮಾರಾಟಗಾರರು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದರು.

ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳು ಇದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಒಮ್ಮೆ ಮನೆಯ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ,
ಇತ್ತೀಚಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ ಹವಾಮಾನ ಘಟನೆಗಳು ಹೊಡೆಯುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಚಂಡಮಾರುತವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರ ಚಂಡಮಾರುತದ ವೇಳೆ ನಿಸರ್ಗ ತವರ ಶೆಡ್, ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಛಾವಣಿ ಹೆಂಚುಗಳನ್ನು ಆಫ್ ಹರಿಯುವ ಹಾಳುಗೆಡವುತ್ತಿದ್ದ ಕರಾವಳಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಕಚ್ಛಾ ಎಂದು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಗುಡಿಸಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಪೆ ಸೋಗಿನ ಮನೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಒತ್ತಡದ ಹಾಗೂ ಭಯಾನಕ.

ಹೊರಹಾಕುವಿಕೆ, ಸ್ಥಳಾಂತರ, ಯಾತನೆ ವಲಸೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲಗಳ ಒಡೆಯುವಿಕೆ, ನೆರೆಹೊರೆಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ದೂರವಿರುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗೆ ಉಂಟಾದ ಹಾನಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ಮಕ್ಕಳು ಚಂಡಮಾರುತದ ಮೊದಲು ತೀವ್ರ ಆತಂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸಾಕಷ್ಟು ಅನುಭವಿಸಿದರು ನಂತರದ ಒತ್ತಡ.

ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಕ್ಯಾಲೊರಿ ಸೇವನೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಜೀವಸತ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳ ಇಳಿಕೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಇದು ದೈಹಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ ಅಥವಾ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಬಡವರ ಮಕ್ಕಳು ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಗಳು ಅಥವಾ ಗಾಯಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ.

ಅವರು ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಕುಡಿಯುವ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಕೆಟ್ಟ ಗಾಳಿ, ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲದ, ನೈರ್ಮಲ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅಂಶವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಶೋಚನೀಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಅದರ ಮೇಲೆ, ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಅವಕಾಶಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಗ್ಗದ ಮೂಲವಾಗಿ ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು

COVID-19 ರ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲು ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿವೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇಶದ ಬಡ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ. ಕಾರಣಗಳು ಅನೇಕ ಪಟ್ಟು ಮತ್ತು ಪುಶ್ ಮತ್ತು ಪುಲ್ ಎರಡೂ ಅಂಶಗಳಿವೆ.
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ನಗರ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರ ವಲಸೆಗೆ ದೇಶ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಜೂನ್‌ನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪುನರಾರಂಭಗೊಂಡಿವೆ. ಆದರೆ ನಗರ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸೇವಾ ವಲಯವು ಈಗಾಗಲೇ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಮೀಸಲಾತಿ ವೇತನವಿದೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವೇತನ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲ ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಬಡ ವಿಭಾಗದಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಲು ಬಳಸಬಹುದು.

ಮೀಸಲಾತಿ ವೇತನ ರೂ. 300 ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದಾತರು ಆ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಹೊಂದುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಕಡಿಮೆ ವೇತನಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು,
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಬೇಡಿಕೆಯ ಕೊರತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನಗರ ಸೇವಾ ವಲಯದ ಉದ್ಯೋಗದಾತರು ಸಹ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದೆ.

ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗವು ಸಂಭವಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತ ಇತ್ತು ಮತ್ತು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದ ನಂತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಉದ್ಯೋಗದಾತರು ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವೆಚ್ಚವು ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಇರುವುದರಿಂದ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಆಮಿಷಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಭಾರಿ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಇದೆ. ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಲಾಭದಾಯಕ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವೇತನವು ಜೀವನಾಧಾರ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಇದು ತುಂಬಾ ಅನುಕೂಲಕರ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಾಲೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಬಡ ವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳು ಆನ್‌ಲೈನ್ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಜೀವನದ ಕನಿಷ್ಠ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಜರಾಗಲು ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನೋಪಾಯದ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಲಭ್ಯತೆಯು ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಘಟನೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ವಿಪತ್ತು ಪಾಕವಿಧಾನವಾಗಿದೆ.

ಐದನೆಯದಾಗಿ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ, ಗುಜರಾತ್‌ನಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳಿವೆ, ಇವು ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ನಂತರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಸಡಿಲಿಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿವೆ. ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವುದು. ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಎಂಬುದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾರ್ಮಿಕ ಶಾಸನಗಳ ಅನ್ವಯದಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಕಾರ್ಮಿಕ ಕಾನೂನುಗಳ ಜಾರಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಡಿಲವಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಳು ಕಾರ್ಮಿಕ ಕಾನೂನುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅದು ( CALPAR ) ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಹದಿಹರೆಯದ ಕಾರ್ಮಿಕ (ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ) ಕಾಯ್ದೆ 1986 ಅನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯು ಹಿಂಬದಿಯ ಆಸನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಘಟನೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತವೆ.

ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಹೊಸ ಘಟನೆಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿವೆ. 2020 ರ ಜುಲೈ 24 ರ ಹಿಂದೂ ಭಾಷೆಯ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಭೋಪಾಲ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಚಿಂದಿ ಆರಿಸುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, 13 ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನು ರಾಗ್-ಪಿಕ್ಕಿಂಗ್ಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ತಂದೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಕೆಲಸಗಾರನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಪೋಸ್ಟ್ ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಯತ್ನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹುಡುಗ ಹೇಳಿದರು.

ಅವರು ಉಚಿತ ಪಡಿತರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹುಡುಗ ಈಗ ಗಳಿಸುವ 100-150 ರೂ. ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವರದಿಯಲ್ಲಿ, ಚೈಲ್ಡ್ಲೈನ್ ​​ಇಂಡಿಯಾವನ್ನು ನೋಯ್ಡಾ ಮತ್ತು ಗ್ರೇಟರ್ ನೋಯ್ಡಾದ ವಿವಿಧ ವಲಯಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಕರೆಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಗೌತಮ್ ಬುದ್ಧ ನಗರದಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಏರಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ನೋಯ್ಡಾ ಮತ್ತು ಗ್ರೇಟರ್ ನೋಯ್ಡಾದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಾದ್ರಾಗ್ ಎಂಬ ಎನ್ಜಿಒ ಸಹಕರಿಸಿತು.ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಜಿಲ್ಲೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಅಮ್ಫಾನ್ ಪೀಡಿತ ಸುಂದರಬನ್ನಲ್ಲಿ , ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮ ಮನೆ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸದ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಸುಂದರ್‌ಬನ್ಸ್‌ನಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಾಣಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದೆಂಬ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.

ಅನುಷ್ಠಾನ ಮತ್ತು ಸಮನ್ವಯ

ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಂತೂ, ಕ್ಯಾಲ್ಪಾರ್ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನ ಕಷ್ಟ. ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಲಾಖೆಯ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕ್ಷೇತ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಗೆತನವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯಿಂದ ಇಂತಹ ಹಗೆತನವು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.

ಜನರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನುಮತಿ ಇದೆ. ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತಹ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಡ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಜನರು ಇದನ್ನು ಹತಾಶ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಪತ್ತೆ ಮತ್ತು ಪಾರುಗಾಣಿಕಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರು ಇದನ್ನು ಬಡವರ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದವರಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಬಡ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಉಪ-ಆಪ್ಟಿಮಲ್ ವೇತನದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಗಳಿಕೆಗೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಇಂತಹ ಮನಸ್ಥಿತಿಯು ಕಾನೂನುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಲಾಕ್‌ಡೌನ್ ನಂತರದ COVID-19 ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಒಣಗುತ್ತವೆ.

ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಅಥವಾ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಘಟನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಎಂಬುದು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಯ.ಇದಲ್ಲದೆ, ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಿದ ಕ್ಯಾಲ್ಪಾರ್ ಕಾಯ್ದೆ 2016 ರಲ್ಲಿ ನಿಬಂಧನೆ ಇದ್ದು, ಇದು ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇಳಿದ ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 5 (2) ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಮಗುವಿಗೆ ಅವನ / ಅವಳ ಕುಟುಂಬ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ಇದೆ, ಇದು ಅವನ / ಅವಳ ಶಾಲಾ ಸಮಯದ ನಂತರ ಅಥವಾ ರಜಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.

ಈ ನಿಬಂಧನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದರಿಂದ ಮಗು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೆ ಅಥವಾ ನಿಜವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೆ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾದ್ದರಿಂದ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದಿನ ಉದಾರೀಕರಣಗೊಂಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಂಬಂಧಗಳು ವಿಭಜನೆಯಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಗಳು ದೇಶೀಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಉದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ದೇಶೀಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅಥವಾ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮಗುವಿನ ನಡುವೆ ತೆಳುವಾದ ಗೆರೆ ಇರುತ್ತದೆ. ‘ಕುಟುಂಬ ಉದ್ಯಮ’ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಈ ನಿಬಂಧನೆಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಕುಟುಂಬ ಉದ್ಯಮವು ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಕಟ್ಟಡವಾಗಿದೆ.

ಶಾಲೆಗಳು ಈಗ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶೋಷಣೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವುದು ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಲಾಖೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಂದು ಮಾತ್ರ ನೋಡಬಾರದು. ಇದು ಬಹು ಏಜೆನ್ಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಸಾಮೂಹಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಲಾಖೆಯ ಹೊರತಾಗಿ, ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ, ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ, ಪುನರ್ವಸತಿ, ಪೊಲೀಸ್, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲವು ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳು.

ಎನ್ಜಿಒಗಳು, ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಹ ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಚೈಲ್ಡ್ಲೈನ್ ​​ಎಂಬ ಎನ್ಜಿಒ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ಬಗ್ಗೆ ನಿಗಾ ಇಡಲು ಅವರು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕಿಯೋಸ್ಕ್ಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚೈಲ್ಡ್ಲೈನ್ ​​ಪ್ರತಿ ರಾಜ್ಯದ ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಲಾಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.

( CALPAR ) ಮಕ್ಕಳ ಮತ್ತು ಹದಿಹರೆಯದ ಕಾರ್ಮಿಕ (ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ) ಕಾಯ್ದೆ.
ಕಾಯ್ದೆಯ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಗಾಗಿ, ಇಲಾಖೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮನ್ವಯದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ ಆದರೆ ಸಮನ್ವಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ಸಾಕಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ. ಹೆಚ್ಚು ಸಮಗ್ರ ವಿಧಾನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಮುಂದಿನ ದಾರಿ

ಮಕ್ಕಳ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ತುರ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಹೊಸ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ಖಾಲಿ ಮಾಡಲು, ಕಾರ್ಮಿಕ ಶೋಷಣೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವ ಪ್ರತಿ ಮಗುವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಗುರುತಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆಯುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಸಲಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥನೆಯ ಮೂಲಕ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವುದು ರಾಜ್ಯದ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಪರ್ಯಾಯ ಶಾಲಾ ವಿಧಾನದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.

ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಶಾಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಈ ಶಾಪವನ್ನು ನಾವು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ತೊಡೆದುಹಾಕಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಮಧ್ಯಸ್ಥಗಾರರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಮ್ಮತ ಮತ್ತು ಸಂಘಟಿತ ಸಮನ್ವಯ ಇರಬೇಕು. ಇವುಗಳು ನಾವು ಹಾದುಹೋಗುವ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯಗಳು.

ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತುಂಬಾ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿದೆ. ಕಾರ್ಮಿಕ ಇಲಾಖೆ, ನೋಡಲ್ ವಿಭಾಗವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಯಾವುದೇ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ಖಾಲಿ ಮಾಡಲು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ ನಾವು ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ, ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಭೀತಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಉತ್ತಮ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿತು. COVID-19 ರ ನಂತರ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಮಧ್ಯಸ್ಥಗಾರರಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಈ ಆತಂಕವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಮತ್ತು ಸಂಘಟಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ತುರ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.

– ರಾಣಪ್ಪ ಡಿ ಪಾಳಾ
ಗುಲಬರ್ಗಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಕಲಬುರಗಿ
ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ವಿಭಾಗ
ಮೋ 9663727268

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಅಂತರಂಗ

ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಕಾದಂಬರಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಆಹ್ವಾನ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ದೇವನಗರಿ ಸುದ್ದಿದಿನ ಕನ್ನಡ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ, ಏಕಾಂತಗಿರಿ ಟ್ರಸ್ಟ್, ದಾವಣಗೆರೆ ಹಾಗೂ ಶ್ಯಾಮ್ ಪ್ರಕಾಶನ, ನವಿಲೇಹಾಳು ವತಿಯಿಂದ ‘ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಕಾದಂಬರಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ–2026’ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅರ್ಹ ಬರಹಗಾರರಿಂದ ಕಾದಂಬರಿ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಹಾಗೂ ವಿಭಿನ್ನ ಕಥನ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾದಂಬರಿಕಾರರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದುವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸದ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಲು ಇದು ಉತ್ತಮ ವೇದಿಕೆಯಾಗಲಿದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಇತರ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಬರಹಗಾರರೂ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಕಾದಂಬರಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರ ಹಾಗೂ ಲೇಖಕರ ಸ್ವಂತ ರಚನೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಕಾದಂಬರಿಯ ಯಾವುದೇ ಭಾಗವು ಈ ಮೊದಲು ಯಾವುದೇ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರಬಾರದು ಅಥವಾ ಪ್ರಸಾರವಾಗಿರಬಾರದು. ಈಗಾಗಲೇ ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸಿನ ಯಾವುದೇ ಮಿತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು A4 ಅಳತೆಯ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ನುಡಿ ಅಥವಾ ಯುನಿಕೋಡ್ ಕನ್ನಡ ಫಾಂಟ್ ಬಳಸಿ, 12 ಪಾಯಿಂಟ್ ಅಕ್ಷರ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿರಬೇಕು. ಕಾದಂಬರಿಯು ಕನಿಷ್ಠ 120 ಪುಟಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರಬಾರದು. ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯ ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಮೂದಿಸಬೇಕು. ಲೇಖಕರ ಹೆಸರು, ಪೂರ್ಣ ವಿಳಾಸ, ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆ, ಇ-ಮೇಲ್ ವಿಳಾಸ ಹಾಗೂ ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು. ಕೃತಿಯು ಸ್ವತಂತ್ರ ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಈ ಮೊದಲು ಪ್ರಕಟವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸ್ವಯಂ ದೃಢೀಕರಣ ಪತ್ರವನ್ನೂ ಲಗತ್ತಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ.

ಕೃತಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಭಾಷಾ ಸೊಗಸು, ಕಥನ ತಂತ್ರ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ, ವೈಚಾರಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುವುದು. ಆಯ್ಕೆ ಸಮಿತಿಯ ತೀರ್ಮಾನವೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿದ್ದು, ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವ ಕಾದಂಬರಿಗೆ ₹10,000 ನಗದು ಬಹುಮಾನ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗುವುದು. ಆಸಕ್ತರು ತಮ್ಮ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಡಿಸೆಂಬರ್ 30, 2026ರೊಳಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕು.

ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ‘ಸಂಪಾದಕರು, ದೇವನಗರಿ ಸುದ್ದಿದಿನ–ಕನ್ನಡ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ, #3231/01, ಸಂಜೀವ ಸದನ, 11ನೇ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆ, 4ನೇ ಅಡ್ಡರಸ್ತೆ, ಎಂ.ಸಿ.ಸಿ. ಬಿ ಬ್ಲಾಕ್, ದಾವಣಗೆರೆ–577004’ ಈ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ 9980346243 ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಪ್ರಕಟಣೆ ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ | ವಾಟ್ಸಾಪ್ | 9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಸಂತೆಬೆನ್ನೂರು ಫೈಜ್ನಟ್ರಾಜ್ ಗೆ ಮುದ್ದಣ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ:ಮೂಡುಬಿದರೆಯ ಕಾಂತಾವರ ಕನ್ನಡ ಸಂಘ ಪಠೇಲ್ ಪುನರೂರು ವಾಸುದೇವರಾವ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ವತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿವರ್ಷ’ ಮುದ್ದಣ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗಾಗಿ’ ಏರ್ಪಡಿಸುವ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ದಾವಣಗೆರೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಚನ್ನಗಿರಿ ತಾಲೂಕಿನ ಸಾಹಿತಿ ಸಂತೆಬೆನ್ನೂರು ಫೈಜ್ನಟ್ರಾಜ್ ಅವರ ” ಅಂಗುಲಿಮಾಲನ ಎದುರು ಕೂತ ಬುದ್ಧ ನೀನಲ್ಲ” ಎಂಬ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗೆ 2026 ನೇ ಸಾಲಿನ ಮುದ್ದಣ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂದು ಕಾಂತಾವರ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ನಾ. ಮೊಗಸಾಲೆ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ನಾಡಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕವಿ ಉಡುಪಿಯ ನಂದಳಿಕೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಾರಾಯಣ ಅಥವಾ ನಂದಳಿಕೆಯ ಮುದ್ದಣ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡಲ್ಪಡುವ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆ 1979 ರಿಂದಲೂ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.

ಇದುವರೆಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಮನಾರ್ಹ ಕವಿಗಳು ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈಗಾಗಲೇ ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಕಥೆ, ಕವಿತೆ, ಪ್ರಬ‌ಂಧಗಳ ಮೂಲಕ ಮನೆಮಾತಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಹದಿನೈದು ಕೃತಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಿರುವ ಫೈಜ್ನಟ್ರಾಜ್ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರು ಅಲ್ಲದೇ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಘ ( ಶಿವಮೊಗ್ಗ) ನೀಡುವ ಪಿ.ಲಂಕೇಶ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕಸಾಪದಿಂದ ಸಿಸು ಸಂಗಮೇಶ ಪ್ರಶಸ್ತಿ,, ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಅನೇಕ ಕಥಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ವಿಭಾ ಕಾವ್ಯ ಪುರಸ್ಕಾರ ಇನ್ನೂ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ವಿ.ವಿಗಳಲ್ಲೂ ಇವರ ಕತೆ, ಕವಿತೆ ಪಠ್ಯ ಆಗಿವೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೂ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ನಗದು,ತಾಮ್ರಪತ್ರ ಮತ್ತು ಸನ್ಮಾನ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು 2027 ಮಾರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಪ್ರಾಯೋಜಕರಾದ ಧರ್ಮದರ್ಶಿ ಡಾ.ಹರಿಕೃಷ್ಣ ಪುನರೂರು ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಮಾರಂಭ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂಘದ ಪ್ರಧಾನ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಶ್ರೀ ಸದಾನಂದ ನಾರವಿ ಅವರು ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Continue Reading

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಬಡವರ ಪಾಲಿನ ಸಂಜೀವಿನಿ ವೈದ್ಯ ಡಾ. ಎಸ್.ಎಂ. ಎಲಿ ಅವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಗೌರವ

Published

on

ವಿಶೇಷ ವರದಿ : ಗೋವರ್ಧನ ನವಿಲೇಹಾಳು

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ: ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೃತ್ತಿ ಇಂದು ಸೇವೆಯ ಜೊತೆಗೆ ವಾಣಿಜ್ಯೀಕರಣದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಯೇ ಮಾನವೀಯ ಧರ್ಮ ಎಂದು ನಂಬಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ದಾವಣಗೆರೆಯ ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯ ಡಾ. ಸಿದ್ದಲಿಂಗಪ್ಪ ಮುರುಗೆಪ್ಪ ಎಲಿ (ಡಾ. ಎಸ್.ಎಂ. ಎಲಿ) ಅವರಿಗೆ 2026ನೇ ಸಾಲಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿದೆ. ಸಮಾಜಸೇವೆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಸುದೀರ್ಘ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದೆ.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಬಡವರು ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕರ ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಮಾನವೀಯ ಕಾಯಕವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಡಾ. ಎಲಿ ಅವರು ದಾವಣಗೆರೆಯಲ್ಲಿ ‘ಬಡವರ ವೈದ್ಯರು’ ಎಂದೇ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ರೋಗಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗಿಂತ ಆತನ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವದ ಮೌಲ್ಯವೇ ಮುಖ್ಯ. ಇದೇ ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಬದುಕು ಅವರನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಪಾಲಿನ ಆತ್ಮೀಯ ವೈದ್ಯರನ್ನಾಗಿಸಿದೆ.

ಐದು ದಶಕಗಳ ಸೇವೆಯ ಪಯಣ

ಮೂಲತಃ ಧಾರವಾಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಂಸಭಾವಿ ಗ್ರಾಮದವರಾದ ಡಾ. ಎಲಿ ಅವರು 1969ರಿಂದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದಾವಣಗೆರೆಯ ಜೆಜೆಎಂ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಹಾಗೂ ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಪರ ಜ್ಞಾನ, ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದ ಮೂಲಕ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರವೂ ವಿಶ್ರಾಂತ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮೊರೆಹೋಗದೆ, ರೋಗಿಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಗರದ ಎಂ.ಸಿ.ಸಿ. ‘ಬಿ’ ಬ್ಲಾಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಸರಳ ಕ್ಲಿನಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಮಾಲೋಚನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸುವ ಇಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ಕೇವಲ 10ರಿಂದ 30 ರೂಪಾಯಿಗಳ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಶುಲ್ಕದಲ್ಲಿ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ಅವರ ಸೇವಾ ಬದ್ಧತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಬಡವರ ಕಣ್ಣೀರೊರೆಸುವ ವೈದ್ಯ

ದಾವಣಗೆರೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ, ಹಾವೇರಿ, ರಾಣೆಬೆನ್ನೂರು, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಂದಲೂ ಬಡ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನರು ಇವರ ಬಳಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಹಣದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಯಾರೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ವಂಚಿತರಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾಳಜಿ ಅವರದ್ದು. ಬಡ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಔಷಧ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವುದು, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಯಾಣ ವೆಚ್ಚವನ್ನೂ ಭರಿಸುವುದು ಅವರ ಸೇವೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರೋಗಿಗಳ ಬಳಿ ಆಟೊ ಬಾಡಿಗೆಗೂ ಹಣವಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವರ ಪ್ರಯಾಣದ ವೆಚ್ಚವನ್ನೂ ತಾವೇ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ರೋಗಿಯ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಕೇವಲ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ನೋವನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವರ ಗುಣವೇ ಅವರನ್ನು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ನೀಡಿರುವ ಡಾ. ಎಲಿ ಅವರ ಬದುಕು, ವೃತ್ತಿಯ ಯಶಸ್ಸು ಹಣ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯಲಾಗದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಬಡವರ ಪಾಲಿಗೆ ವೈದ್ಯರು ಕೇವಲ ಚಿಕಿತ್ಸಕರಲ್ಲ, ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ನೀಡುವವರೂ ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಸೇವಾ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಬೆಂಬಲವೂ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಪತ್ನಿ ನಾಗರತ್ನಮ್ಮ ಅವರು ಅವರ ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿರಂತರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಕ್ಕಳಾದ ಡಾ. ವಿನಯ್ ಎಸ್. ಎಲಿ ಮತ್ತು ಡಾ. ಸುಮನ್ ಎಸ್. ಎಲಿ ಕೂಡ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸಮಾಜಸೇವೆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುವ ಡಾ. ಎಸ್.ಎಂ. ಎಲಿ ಅವರ ಸಾಧನೆ ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗೌರವವಲ್ಲ; ಮಾನವೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಗೆ ಸಂದ ಮನ್ನಣೆಯಾಗಿದೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೃತ್ತಿಯ ಮೂಲ ಆಶಯವಾದ ರೋಗಿಗಳ ಸೇವೆ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿರುವ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಇಂದಿನ ಯುವ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ.

ದಾವಣಗೆರೆ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಸಾವಿರಾರು ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಿರುವ ಎಲಿ ಅವರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ನೀಡಿರುವ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಜನರಲ್ಲಿ ಸಂತಸ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಸಾಧಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುವುದು ಅವರ ಸೇವೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಡಾ. ಎಸ್.ಎಂ. ಎಲಿ ಅವರ ಬದುಕೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

Continue Reading

Trending