Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ಅರಿಮೆಯ ಅರಿವಿರಲಿ-19 : ನೋವಿನ ಸುಖ

Published

on

ಚಿತ್ರಕಲೆ : ಹಜರತ್ ಅಲಿ
  • ಯೋಗೇಶ್ ಮಾಸ್ಟರ್

ದೈಹಿಕವಾಗಿ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡಿದಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವ್ಯಾಯಾಮ ಸಿಕ್ಕಿದ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳು ನೋಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ನೋವು ಗಾಯದಿಂದಲೋ, ಬಿದ್ದುದರಿಂದ ಆದ ನೋವಿನಂತೆಯೋ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿತವಾದ ನೋವು ಅದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂಗಸೌಷ್ಟವಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಮೈಯನ್ನು ಹುರಿಗಟ್ಟಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸತತ ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಈ ನೋವಿನ ಹಿತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಆ ನೋವಿನ ಸುಖವಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು.

ಅವಳ ಗಂಡ ಮಹಾ ಕುಡುಕ. ಸಾಲದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕುಡಿದು ಬಂದಾಗ ಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಅವಳು ಮೌನವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ತವರು ಮನೆಯವರು ಬಂದಾಗ ತಿಳಿದು, ತಿಳಿದಿರುವ ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಲ್ಲಾ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು. ವಿಚ್ಛೇದನ ತೆಗೆದಿಕೋ. ಅವನಿಂದ ದೂರಾಗು. ನಂತರ ಬೇರಾವುದಾದರೂ ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು. ಆದರೆ ಅವಳು ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು. ಅವನು ಎಷ್ಟೇ ಹೊಡೆಯಲಿ, ಏನೇ ಮಾಡಲಿ. ಅವನು ನನ್ನ ಗಂಡ. ನಾನು ಡಿವೋರ್ಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಈ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ನೋವಿನ ಸುಖ ಈ ಬಲಿದಾನದರಿಮೆಯದು.

ಇದೇ ರೀತಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೇ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು ಆ ರಾಯರು. “ಯಾಕ್ರೀ ಸುಮ್ಮನೆ ಹೀಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ದಂಡಿಸಿಕೊಳ್ತೀರಿ?” ಕರ್ಮಣ್ಯೇವಾಧಿಕಾರಸ್ತೇ ಮಾಫಲೇಶು ಕದಾಚನ ಎಂದು ಭಗವತ್ಗೀತೆಯ ಶ್ಲೋಕವೊಂದನ್ನು ಉದ್ದರಿಸಿ, “ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿಷ್ಕಾಮ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವು ಭಗವಂತನ ಸೇವೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ತಮ್ಮ ಬಲಿದಾನದರಿಮೆಗೆ ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮದ ಕವಚವನ್ನು ತೊಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಹುಡುಗಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ತಾಯಿ ಅವಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೂರುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಹುಡುಗಿಯೋ ತನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಶಾಲೆಯದೇ ಕೆಲಸಗಳಿವೆ, ಏನೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ ಎಂದರೆ ತಾಯಿ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. “ನೀನು ಸ್ವಾರ್ಥಿ, ಮೈಗಳ್ಳಿ, ಒಂದು ಚೂರೂ ನನ್ನ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅರ್ಥವೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಇಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ನಾನೆಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ. ಅದೆಷ್ಟು ಹೆಣಗಾಡಿದ್ದೀನಿ. ನೀನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡೋದೇ ಇಲ್ಲ” ಇತ್ಯಾದಿ ಆ ತಾಯಿಯ ಅಳಲು. ಈ ಅಳಲು ತನ್ನ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಬಲಿದಾನದರಿಮೆಯ ಅಳಲು. ತಾನು ಮಾಡಿರುವ ತ್ಯಾಗ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದೆಯೇ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಾಯಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದರೆ, ಮಗಳಿಗೆ “ಅಯ್ಯೋ, ಮನೆ ಅಂತ ಅಂದಮೇಲೆ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡೋದು ಹೆಣಗೋದು ಎಲ್ಲಾ ಇದ್ದೇ ಇರತ್ತಲ್ವಾ? ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಹೇಗೆ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ ತೋರಿಸ್ಬೇಕೂಂತ ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ” ಅಂತ ಅವಲತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಆ ನಿವೃತ್ತ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರು ಈಗ ಎಪ್ಪತ್ತು ದಾಟಿದ್ದರೂ ಚೈತನ್ಯದ ಚಿಲುಮೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿವೃತ್ತರಾಗಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮಗ “ಅಪ್ಪಾ, ಈಗ ನೀವು ಸ್ಪಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿರಿ. ನಮಗೆ ಮಾಡಲು ಬಿಡಿ” ಅಂದರೆ, “ನಾನಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಲ್ಲದೇ ಇವೆಲ್ಲಾ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗತ್ತೆ. ನಾನು ಬರದೇ ಬೇರೆ ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲ” ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಲಿದಾನದರಿಮೆಯ ಧ್ವನಿಯೇನೆಂದರೆ ‘ಅಜ್ಜಿ ಕೋಳಿ ಕೂಗಿದರೇನೇ ಬೆಳಗಾಗೋದು’ ಅಂತ. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಯಾರೂ ಕರೆಯದೇ ಇದ್ದರೂ, ಹೊಸ ಕೈಗಳಿಗೆ ಹಳೆಯ ಬೇಡಿಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಲು ಅದೆಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಅವರು ಬರಲೇ ಬೇಕು.

ಒಲವಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು, ನಾನಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಛಿದ್ರಛಿದ್ರವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸಂತೋಷ, ಸುಖಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹಾಗೂ ತಾವಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಅವರು ನರಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸುವುದು, ಬೇರೆಯವರು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ, ತೊಡಗಿಕೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ದೂರುವುದು, ತಮ್ಮ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ತ್ಯಾಗವೆಂದು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಬೇಕು ಎಂಬುವುದು, ಉಳಿದವರ ಕೆಲಸ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದು ಎನ್ನುವುದು; ಇಂತಹ ಧೋರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಇರುವ ಇತರರಲ್ಲೋ ಇದೆ ಎಂದರೆ ಈ ಬಲಿದಾನದರಿಮೆ ಇದೆ ಎಂದಾಯ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಉತ್ತಮವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎಂದರೆ ಮೊದಲು ಕ್ಷಮಿಸುವುದು. ನಂತರ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು. ಆಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಇದು ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುವುದು. ಒಪ್ಪಿ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳು ನಡೆದರೆ ಸಂತೋಷ. ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಾಟ ಇದ್ದೇ ಇರುವುದು.

ದೆವ್ವ ಹಿಡಿಯಿತು, ದೇವರು ಬಂದಿತು

ಅವರು ಆ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯ ಸೊಸೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅವರ ಮೈ ಮೇಲೆ ಅವರ ಅಜ್ಜಿಯ ದೆವ್ವ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ದೆವ್ವ ಹಿಡಿದಾಗ ಕೂಗುವುದೇನು, ಆರ್ಭಟಿಸುವುದೇನು, ಅವರಿವರಿವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಧಮಕಿ ಹಾಕುವುದೇನು! ಮೈ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಅಜ್ಜಿಯ ದೆವ್ವ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ. “ಈ ಮನೆಗೆ ನಾನು ಹಿರಿಯ ಸೊಸೆ ಆಗಿದ್ದೆ ಎಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಗಂಧ ತೇಯುವಂತೆ ತೇಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೀವ್ಯಾರೂ ನನಗೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೈಯುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಈ ಮನೆಗೆ ಮಾಡಿರುವ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನೀವು ಗುರುತಿಸದೇ ಹೋದರೆ ನೀವೆಲ್ಲಾ ಸರ್ವನಾಶ ಆಗುತ್ತೀರಾ” ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಅಜ್ಜಿ ದೆವ್ವಕ್ಕೆ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅಜ್ಜಿ ದೆವ್ವ ತಾನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಈಗಿನ ಹಿರಿಯ ಸೊಸೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಅದು ಆ ದೆವ್ವಕ್ಕೆ ಆಗಿರುವ ಮೂಡಿನ ಮೇಲೆ ವಾಕ್ಯಗಳು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಈ ಮೂಲಕ ಗಂಧದಂತೆ ತೇಯುತ್ತಿರುವ ಸೊಸೆಯ ತ್ಯಾಗವು ಮರ್ಯಾದೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಲ ದೆವ್ವದ ಬದಲು ಮನೆ ದೇವರೋ, ಊರ ದೇವರೋ ಬರಬಹುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಂಗಸರ ಮೇಲೆ ದೇವಿ ಅಥವಾ ಅಮ್ಮನೋರು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಗಂಡಸರ ಮೇಲೂ ಅಮ್ಮನೋರು ಬರುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವು ಶನೀಶ್ವರ, ಮುನೀಶ್ವರನಂತಹ ಗಂಡು ದೇವರೂ ಬರುತ್ತಾರೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಾದರೆ ಭೂತಗಳು, ದೈವಗಳು ಬರಬಹುದು. ಬಿಡಿ, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿಮಗಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುವವರ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡದಿದ್ದರೆ, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಮೈ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಪರಿಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ. ಇನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮೈ ಮೇಲೆ ಬರುವ ದೇವರು ಬೇರೆಯೇ ಪ್ರದರ್ಶಕ ಕಲೆಯ ವಿಷಯ. ಇಲ್ಲಿ ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.

ಒಂದು ವಿಷಯ ಅಂತೂ ಸತ್ಯ. ಯಾರದೇ ಮೈ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಅಥವಾ ದೆವ್ವಗಳು ಬರುತ್ತಾವೆಂದರೆ ಒಂದೋ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿಯಾದ, ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ, ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಆ ಮಹಾಮಹಿಮ ಭಗವಂತನು ಇವನ್ಯಾರನ್ನೋ ಯಾಕೆ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅವನಿಗೆ ಸಲಹೆ, ಸೂಚನೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ. ಅವನಿಗೇ ನೇರವಾಗಿ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದೇ? ಬಿಡಿ, ಅದು ಬೇಡ ಈಗ. ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಕೀರ್ಣಮಯವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ.

ರೋಗದ ಸುಖ

ದೇವರು, ದೆವ್ವ, ಭೂತ, ಗಣ, ದೈವವೇ ಮೊದಲಾಗಿ ಏನೂ ಬರದಿದ್ದರೂ ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಖಾಯಿಲೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ಖಾಯಿಲೆಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಈ ರೋಗಲಕ್ಷಣವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಲೆ ನೋವತ್ತೆ, ತಲೆ ಸುತ್ತು ಬರತ್ತೆ, ಮೈ ಕೈ ನೋವತ್ತೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವತ್ತೆ, ಎದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಂತೆ ಆಗಿ ಬಿದ್ದೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಳಿಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತೀರಿ. ಅವರು ಔಷಧಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಇವರು ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ರೋಗ ಲಕ್ಷಣಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಯಾವ ರೋಗಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆಯೋ ಆ ರೋಗದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ರೋಗ ವಾಸಿ ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಇನ್ನೊಂದು ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ ಅವರೆಂದುಕೊಂಡಿರುವ ರೋಗ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೈಹಿಕ ಅಥವಾ ಶಾರೀರಿಕ ರೋಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವ ಡಾಕ್ಟರ್ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಮನಶಾಸ್ತ್ರವೂ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ, ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯು ಖಾಯಿಲೆ ಎಂದು ಮಲಗಿದಾಗ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಆಕೆಯ ಕೆಲಸದ ಮಹತ್ವ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯಿರದಿದ್ದರೆ ತಮಗೆಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟಾಗುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆಕೆಗೆ ಉಪಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ನಮಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನೀನು ಖಾಯಿಲೆ ಬಂದು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ ಈಗ ನೀನೆಷ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಕೆಗೆ ಬಂದ ಖಾಯಿಲೆಯು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ತನಗೆ ಸಿಗದಿದ್ದ ಮಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಈಗ ಆ ಖಾಯಿಲೆಯು ಹೋಗುವುದು. ತಾನು ಪಡೆದ ಸೆಕೆಂಡರಿ ಬೆನಿಫಿಟ್ ಸುಖ ನೀಡಿತು.

(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಅಂತರಂಗ

ದೇವನಗರಿ ಸುದ್ದಿದಿನ – ದೀಪಾವಳಿ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆ 2026 : ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆ ; ಅನಂತ ಕುಣಿಗಲ್ ಅವರ ಸಂಸ‌ ಕತೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಅಮಾನ್ಯ ; ಪರಿಷ್ಕೃತ ಫಲಿತಾಂಶ ‌ಪ್ರಕಟ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ:ದೇವನಗರಿ ಸುದ್ದಿದಿನ – ದೀಪಾವಳಿ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆ 2026ರ ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಉಲಂಘಿಸಿರುವ ಕಾರಣ ಅನಂತ ಕುಣಿಗಲ್ ಅವರ ಸಂಸ‌ ಕತೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಮಾನ್ಯ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕತೆ-ಕವಿತೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ‘ “ಸ್ವತಂತ್ರ ರಚನೆಯಾಗಿರ ಬೇಕು. ಈ ಮೊದಲು ಯಾವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟ ಅಥವಾ ಪ್ರಸಾರ ಆಗಿರಬಾರದು” ಎನ್ನುವ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಉಲಂಘಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದ ” ಸಂಸ” ಕತೆಯನ್ನು ಅಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

‘ಸಂಸ’ ಕತೆಯ ಕತೆಗಾರರಾದ ಅನಂತ ಕುಣಿಗಲ್ ಅವರು
ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ‘ ಸಂಸ’ ಕತೆಯು ಈ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೋ ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಕರ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತೃತೀಯ, ಮಗದೊಂದೆಡೆ ದ್ವಿತೀಯ ಬಹುಮಾನ ಲಭಿಸಿತ್ತು, ಅಲ್ಲದೆ ‘ಟೋಟೋ’ ಅವಾರ್ಡ್ ನ ಅಂತಿಮ ಸುತ್ತಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಶಾರ್ಟ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಬರೆದು ಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದಕಾರಣ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಫಲಿತಾಂಶ

ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ರವಿಮುಡೋಡಿ ಅವರ ʼಅರ್ಧ ರೇಖೆಯ ಚಿತ್ರʼ  ಕತೆಗೆ ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ, ವಿಜಯ ಶ್ರೀ ಹಾಲಾಡಿ ಅವರ ʼಮಳೆಹಾಡುʼ ಕತೆಗೆ ದ್ವಿತೀಯ ಬಹುಮಾನ ಹಾಗೂ ಅಜೇಯ ಸಿಂಹ ಕೆ.ವಿ ಅವರ ‘ ಮಾರ್ಜಕದ ಶ್ರೀಮುಡಿ’ ಕತೆಗೆ  ತೃತೀಯ ಬಹುಮಾನ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂದು ಸುದ್ದಿದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಸಂಪಾದಕ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಡಾ. ಆತ್ಮಾರಾಮನ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆ | ಮೆಟ್ಟಿಲಿನವನು

Published

on

~ ಯೋಗೇಶ್ ಮಾಸ್ಟರ್

ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವವನ ನೋಡುಗರು ಏನೆಂದು ತಿಳಿದಾರು? ಹತ್ತುತ್ತಿರುವನೆಂದೋ, ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವನೆಂದೋ? ಯಾರೇನಾದರೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಹೊರಗೆ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವವನು ಇಳಿಯುತ್ತಿರಬಹುದು. ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವವನು ಹತ್ತುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಈಗ ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹತ್ತುತ್ತಿರುವೆನೋ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವೆನೋ ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗಲೂ ನಾನು ನನಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಇರದಿದ್ದರೆ? ‘ಆತ್ಮಾರಾಮ್, ಈಗೇನು ನೀನು ಏರುತ್ತೀಯೋ, ಇಳಿಯುತ್ತೀಯೋ?’ ಬೇರೊಬ್ಬರು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿಬಿಡಬಹುದು. ನಾನೇ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನೇ ಉತ್ತರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ನೂರಾರು ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟಿವ್ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ನಾನೇ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದುವರೆಗೂ ಆಗಿಲ್ಲ.

ಇವತ್ತು ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ. ಅದ್ಯಾಕೋ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದವು. ಹೇ ಆತ್ಮಾರಾಮ್, ಈಗೇನು? ನೀನು ಏರುತ್ತೀಯೋ? ಇಳಿಯುತ್ತೀಯೋ?’ ಏರಿದ್ದೇನೆಂದುಕೊAಡು ಇಳಿದಿರುವ ನಾನು ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿ? ಮೆಲ್ಲನೆ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ.
ಹೌದು, ಈ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಬರೀ ಏರಲಲ್ಲ, ಇಳಿಯಲೂ ಅಲ್ಲ. ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲೂ ಹೌದು.

ಒಳಗಿರುವ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಗೆಡವಲೂ ಅಲ್ಲ, ಒಳಗೆ ನುಂಗಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಕಾದು ಕಾದು ಬಿಸಿಯೇರಿದೆ. ಈಗ ಹೊರಗೆಡಬೇಕು ಅಥವಾ ನುಂಗಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ತಣ್ಣಗಾಗುವ ಬಗೆಯೇನಾದರೂ ಇದೆಯಾ?

ನೋಡುಗರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಾನೊಂದು ಪರಮ ಶಾಂತಿ. ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನೊಳಗೆ ಬರೀ ಭ್ರಾಂತಿ. ಒಳಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿರುವ ಸದ್ದುಗಳ ಸೊಲ್ಲಡಗಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಿರಿಸಲು ಹೇಗಾದೀತು? ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಗೆ ಬಂದವರು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ, “ಪದೇ ಪದೇ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಚಿಂತಾಚಕ್ರ ಅಥವಾ ಡಿumiಟಿಚಿಣioಟಿ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅದರಿಂದ ನೀವು ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕು” ಎಂದು ಎಂತದ್ದೋ ಒಂದಷ್ಟು ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ನಾನು ಎಂತದ್ದೋ ಒಂದಷ್ಟು ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದು.

ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಹಗಲಲ್ಲಿ, ಸದ್ದಡಗಿದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಮಾತುಕತೆಗಳು, ತಪುö್ಪಗಳು, ಬೇಸರಗಳು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗಳು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆಯೇ ಕಡಲ ತಡಿಗೆ ಬಂದಪ್ಪಳಿಸುವ ತಡೆಯಲಾಗದ ಅಲೆಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಬೆಳಗಾದಾಗ ಗತ್ಯಂತರವಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡುವ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಒಳಗವಿತಿರುವ ಹೆಗ್ಗಣಗಳಂತೆ, ಜಿರಳೆಗಳಂತೆ ಅದೆಲ್ಲೋ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತವೆ. ರಾತ್ರಿಯಾದರೆ ಸಾಕು ಮೆದುಳೆಂಬ ಒಡಕಲು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ತನ್ನ ಮಾಸಲು ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ತಂತಾನೆ ತೋರಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.
ಅವರಿಗೆ ಇವರಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಅದೆಷ್ಟು ಕಪಟತನದ್ದು!
‘ಇದು trap of overthinking. ನೀವು ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕು.’
ನನಗೇ ಅವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿಲ್ಲ. ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಯ. ನನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟೀತೆAಬ ಭಯ. ಆದರೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ ಬಾಧೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಬಹುದು. ಚಿಂತಾಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬಹುಕಾಲ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಂತೆ ಸವೆಯುವುದು. ಆ ಸವಕಳಿ ಚಿಂತಾಚಕ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸದು. ಆದರೆ ಅದು ಸುತ್ತಲು ಮಧ್ಯದ ಕೀಲಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಬಳಲಿಸುವುದು.

ಆ ಬಳಲಿಕೆಯೇ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುವುದು. ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೇಹ ಭಾರವಾಗಿರುವುದು.
ಹೌದಲ್ಲಾ, ಏರುತ್ತಲೋ, ಇಳಿಯುತ್ತಲೋ ಹೆಣಗಾಡುವ ಬದಲು ಕುಳಿತಾದ ಅಂದೆತದ್ದೋ ಪ್ರಶಾಂತತೆ ಒದಗಿದೆ ಇಂದು! ನನಗೆ ನಾನೇ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನನ್ನದೇ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ನಾನೇ ಕಿವಿಯಾಗುವ ಸರತಿ ಇಂದು ಒದಗಿತೇ?
ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪರಕೀಯವೆನ್ನಿಸಿದರೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಉಸಿರಾಡಲು ಸರಾಗವೆನಿಸಿದೆ. ಕೈ ಮುಷ್ಟಿಗಟ್ಟಿದರೂ ಒಳಗೇ ಸಡಿಲವಾಯಿತು. ಮಡಿಸಿದ ಮೊಣಕೈ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹಗುರವಾಗಿ ಹತ್ತಿಯಂತೆ ಊರಿತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲೂ ತಂಗಾಳಿಯು ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಡತೊಡಗಿತು.

ನಾಳೆ ಈ ಚಿಂತಾಚಕ್ರ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಣಿಯಾಗಬಹುದೇನೋ. ಆದರೆ ಚಿಂತೆಗಳ ನಡುನಡುವೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಉಸಿರುತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಏರುವುದನ್ನು, ಇಳಿಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದಕ್ಕೆ.
‘ಹೌದು ಕಣೋ ಆತ್ಮಾ, ಹೌದು!’

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಡಾ. ಆತ್ಮಾರಾಮನ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆ ; ಒಳಗನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನದ ಮುಖ

Published

on

~ಯೋಗೇಶ್ ಮಾಸ್ಟರ್, ಚಿಂತಕರು

ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕ ಮತ್ತು ಮನೋವೈದ್ಯ
ಹಾಗಂತಿರುವ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ನನ್ನ ಪರಿಚಯ. ಅದನ್ನೇ ನಾನೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆಲ್ಲಾ ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ಅಪರಿಚಿತನ ಹೇಗೂ ಕಾಣಲಾಗದು.

ಲೋಕ ಕಾಣುವ ಅಥವಾ ನಾನು ತೋರುವ ಮುಖದ ಮುಸುಕನ್ನು ಸರಿಸಿ ಇಣುಕುವಷ್ಟು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬಿಡುವಿರುವುದು! ಪರದೆಯ ಮೇಲಿನ ಡಾ. ಆತ್ಮಾರಾಮನ ನೆರಳಿನಾಟವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವರು, ಹೊಗಳುವರು, ತೆಗಳುವರು, ತಿರಸ್ಕರಿಸುವರು; ಅವರವರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ.
ಪರರ ರುಚಿಗೆ ಎಟಕುವುದು ಚಹರೆಗಳೇ ತಾನೇ! ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ನನ್ನ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು. ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ಹಾಗಿದ್ದೆನೋ!

ಚಹರೆಗಳ ನೆರಳುಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಕೊAಡ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿರುವುದು ಸುಖ. ಅದು ನಿರಾಳತೆಯ ಸುಖ. ತರಾವರಿ ತೊಡುಗೆಗಳ ತೂಕವನಿಳಿಸಿಕೊಂಡ ನಿರಾತಂಕದ ನೆಮ್ಮದಿ. ಕತ್ತಲು; ಅದೆಷ್ಟು ಆಳ! ಗೂಢತೆಗಳ ಮೇಳವದೆಷ್ಟಿದ್ದರೂ ತೋರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾತುರವಿಲ್ಲದ ನಿರಹಂಕಾರದ ನಿರಾಳತೆ!

ಬೆಳಕಿನದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಅದರಲ್ಲದೆಷ್ಟು ಬಣ್ಣಗಳು, ಬಣ್ಣನೆಗಳು. ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು, ವ್ಯತ್ಯಯಗಳು. ಸಮೀಕರಣಗಳು, ಅಸಮಾನತೆಗಳು. ಉಪಮೆಗಳು, ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಸಾಧಾರಣಗಳು, ಅಸಾಧರಣಗಳು. ಅಸೂಯೆಗಳು, ಆಯಾಸಗಳು. ಕತ್ತಲು ನೆಮ್ಮದಿ. ಮುಚ್ಚಿರುವ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣತೊಡಗಿದ ನನ್ನ ಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ. ಹೌದಲ್ಲಾ, ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದವರೇ ಈಗ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೌದು, ಮನಸ್ಸೆಂಬುದೇ ಹಾಗೆ. ಅದು ತನಗೆ ತಾನೇ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಗೋಗರೆಯುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಸಹಾಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಗೋಳಿಡುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಸಂತೈಸುತ್ತದೆ.
ತಿಕ್ಕಲು, ತಾನೇ ಹಾಳು ಮಾಡುವುದು, ತಾನೇ ಗೋಳಿಡುವುದು, ತಾನೇ ಸರಿ ಮಾಡುವುದು. ಈಗ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ತಿರುಗಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸರಿ ಹೋಗಿಬಿಡಲಿ.
ಸರಿ ಹೋಗುವುದೋ ಬಿಡುವುದೋ, ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ಸರಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯಿತಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು.
ರೋಗವಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಉಪಶಮನ. ರೋಗವನ್ನೇ ಆರೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದು, ಈಗ ರೋಗ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತಲ್ಲಾ, ಅದೇ ಗುಣಮುಖವಾಗುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ.

ಇಷ್ಟೂ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು, ಇತರರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು. ಆದರೆ ಇಂದು ಕತ್ತಲಿನ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಮುಖದ ಒಳಗಿನ ಮೌನ ತನ್ನ ಗುರುತಿನ ಪರದೆಯನ್ನು ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಯಾವ ಅಡಿಗಿದ್ದ ಮೌನ ನನ್ನಾತ್ಮದ ಕವಚವಾಗಿತ್ತೋ ಅದು ಕಾರಾಗೃಹವೆನಿಸಿ ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು.
ಮೌನ ದನಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ದನಿ ಬನಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಬAಧಗಳು, ಸಂಗತಿಗಳು, ಸಂವಹನಗಳು, ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಈಗ ನೆನಪಿನ ನೆರಳುಗಳಾಗಿ ಆಳವಾದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ, ಬಣ್ಣನೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ.
ಅವರಿವರ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮಸುಕು ಮಾಡುವ ಮುಸುಕುಗಳ ತೆಗೆಯಲು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಸ್ವಸಹಾಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದೇ ಮನಸ್ಸು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆ. ಆಗಲಿ, ಅದೂ ಆಗಿ ಹೋಗಲಿ.

ಮನೋವೈದ್ಯ ತನ್ನೊಳಗಿನ ರೋಗವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕ ತನ್ನಿರುವಿಗೆ, ತನ್ನಾಳಕೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಲ ಆಪ್ತನಾಗಿರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಮೌನವನ್ನು ಓದುವ ಓರಗೆಯವರಿದ್ದಾರೆ. ಓದಲಿ.
ವೈದ್ಯನೊಬ್ಬ ತಾನು ರೋಗಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ತನಗೆ ರೋಗ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಆತ್ಮವಂಚನೆ. ತನಗೆ ತಾನು ವಂಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾರೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಂಚಯ ಮಾಡಿಯಾನು!

ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಿದನವನು ಮೌನದಲಿ
ಕಳೆದಿದ್ದವನು ಗದ್ದಲದಲಿ
ಗಾಯಗಳು ಮರೆತಿವೆ
ನೋವಿಲ್ಲದ ಕಲೆಗಳ ಹಿಂದೆ
ಪ್ರತಿ ಉಸಿರು ಆಸೆಗಳ ಬಸಿರು
ಹೆರಲಾಗದೆ ಘನವಾದ ಕಣ್ಣೀರು
ಕರಗುವುದೊಮ್ಮೆ ಹೆಪುö್ಪಗಟ್ಟಿದ ಕಾರ್ಮೋಡ
ಸುರಿವುದಲ್ಲಿ ಒಳಗಣ್ಣಿಂದ ಮಳೆಯು ನೋಡ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending