Connect with us

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಗೋ ಹತ್ಯೆ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕಿದೆ

Published

on

  • ನಾ ದಿವಾಕರ

2020 ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಕರಾಳ ವರ್ಷ. ಕೋವಿದ್ 19ರ ಭೀಕರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ನೈಸರ್ಗಿಕ. ಇದರಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಾವುಗಳು, ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಶೋಷಿತ ಜನಸಮುದಾಯಗಳ ಬವಣೆ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊಡುಗೆ. 130 ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವ ಬೃಹತ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಪಿಡುಗಿಗೆ 1 ಲಕ್ಷ 41 ಜನರ ಸಾವು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಂವೇದನೆ ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ 1995ರ ನಂತರದ 25 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 3 ಲಕ್ಷ 50 ಸಾವಿರ ರೈತರು ಸಾಲದ ಹೊರೆಯಿಂದ, ಬೆಳೆ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ, ಇತರ ಕೃಷಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದ ಪ್ರಭುತ್ವದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೋವಿದ್‍ನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾವುಗಳಿಗೂ, ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ.

ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕೋವಿದ್ ಮತ್ತು ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಕೃಷಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು-ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರೂ 2020 ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಕರಾಳ ವರ್ಷವೇ ಆಗಿದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ದಿಗ್ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಯ ಗೃಹಬಂಧನದ ಉನ್ಮಾದದ ನಡುವೆಯೇ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜೆಗಳ ಪೌರತ್ವವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಕಾಯ್ದೆಯೊಂದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಡಿಸೆಂಬರ್ 11ರಂದು. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅಕ್ರಮ ವಲಸಿಗರು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಉಚ್ಚಾಟಿಸುವ “ ಸ್ವಚ್ಚ ಭಾರತ ಅಭಿಯಾನಕ್ಕೆ ” ಚಾಲನೆ ದೊರೆತಿದ್ದು ಈ ಪೌರತ್ವ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮೂಲಕ.

ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಭಾರತದ ಪೌರತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಈ ದೇಶದ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಅವರ ದೇಶಗಳಿಗೆ ರವಾನಿಸುವುದು ಎನ್‍ಆರ್‍ಸಿ, ಎನ್‍ಪಿಆರ್ ಮತ್ತು ಪೌರತ್ವ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮಸೂದೆಗಳನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚರ್ಚೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅನುಮೋದಿಸಿದ ಮಾದರಿಯೇ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ಕಗ್ಗೊಲೆಯ ಸೂಚನೆಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಭುಗಿಲೆದ್ದ ಸಿಎಎ ವಿರೋಧಿ ಆಂದೋಲನ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ದುಸ್ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿರೋಧವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಪಕ್ಷ ಬಳಸಿದ ವಾಮ ಮಾರ್ಗಗಳು ದೆಹಲಿಯ ಕೋಮು ಗಲಭೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ಜನರನ್ನು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಿ ಎಂದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಕೂಗಿ ಹೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಿಲ್ಕಿಸ್ ಬಾನು ಎನ್ನುವ 80ರ ವೃದ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕತೆಯ ಛಾಯೆ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು.

ಇದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ಕಗ್ಗೊಲೆಯ ಆರಂಭದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕೋವಿದ್ 19 ಅಪ್ಪಳಿಸಿತ್ತು. ಕೋವಿದ್ ಒಂದು ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಪಿಡುಗು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಬದುಕನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ. ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಈ ಪಿಡುಗಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯತ್ಯಯಗಳು ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲದೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಗಳನ್ನೂ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸಿವೆ.

ಕೋವಿದ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾನೂನನ್ನು ರೂಪಿಸದೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿಯ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ವಿರೋಧಿ ಧೋರಣೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ನಿದರ್ಶನ. ಬಹುಪಾಲು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೋವಿದ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಹೊಸ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು ಭಾರತ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಹಠಾತ್ತನೆ ವಿಧಿಸಿದ ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ನಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತಾವ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಕಾಣಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಪಟ್ಟ ಬವಣೆ, ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಾವು ನೋವು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಊರುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ದಾರುಣ ಸನ್ನಿವೇಶ ಈ ದೇಶದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿತ್ತು. ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳ, ಕೊರೋನಾ ವೈರಾಣುವಿನ ಸೊಂಕು, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯ ಕೊರತೆ, ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊರತೆ, ಹಸಿವಿನ ಬಳಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಸಾವಿರಾರು ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಬೀದಿಪಾಲು ಮಾಡಿತ್ತು.

ಈ ದುರವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆಯೇ ನೂರಾರು ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಚಲಿಸುವ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ದುರಂತ ಎಂದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಅಕ್ರಮ ವಲಸಿಗರು ಇರುವ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಯಾವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಕನಿಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಲಾಕ್‍ಡೌನ್ ವಿಧಿಸಿದ 15 ದಿನಗಳ ನಂತರ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಹರಿದುಬಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರ ದಂಡು ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೂ ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ನೂರಾರು ಕಾರ್ಮಿಕರು ಅಸು ನೀಗಿದ್ದರು. ಸಾವಿರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮ ನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ದುರಂತ ಎಂದರೆ ಈ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ವತಿಯಿಂದ ಯಾವುದೇ ಪರಿಹಾರವನ್ನೂ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರಭುತ್ವದ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಮತ್ತೊಂದು ನಿದರ್ಶನ.

ಈ ದುರಂತಗಳ ನಡುವೆಯೇ, ದೇಶದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜನತೆ ತಮ್ಮ ನಾಳಿನ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ, ದುಡಿಯುವ ವರ್ಗಗಳ, ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ಬದುಕಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿತ್ತು.

ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕಾಲ ತುಟ್ಟಿ ಭತ್ಯೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವುದು, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಅವಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಘಟನೆಯ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳ ಮಾಲಿಕರಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ವೇತನ ನೀಡಲು ಅಧಿಕಾರ ನೀಡುವುದು ಹೀಗೆ ಹಲವು ಕಾರ್ಮಿಕ ವಿರೋಧಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕೋವಿದ್ 19 ಉಲ್ಬಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲೆಂದೇ ದಶಕಗಳ ಹೋರಾಟದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲಾಗಿದ್ದ 44 ಕಾರ್ಮಿಕ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಎಲ್ಲ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಸ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು.

ಉಪವಾಸ, ಹಸಿವು, ಬಡತನ, ದಾರಿದ್ರ್ಯ, ಅನಾರೋಗ್ಯ ಮತ್ತೊ ಕೋವಿದ್‍ನಂತಹ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಪಿಡುಗು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ನಡುವೆ ದೇಶದ ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ಕತ್ತುಹಿಸುಕುವ ಈ ಕಾಯ್ದೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವುದು ಕ್ರೌರ್ಯದ ಪರಮಾವಧಿಯಲ್ಲವೇ ?

ಕೋವಿದ್ 19 ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಸಂದಣಿಯಾಗದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಬಹುದಾದ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ನಿರ್ಬಂಧ ವಿಧಿಸಿ, ಜನವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು, ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಸೂದೆಗಳನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸದೆಯೇ , ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆಗಳ ಮೂಲಕ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವುದು ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ಕಗ್ಗೊಲೆ ಅಲ್ಲವೇ ? ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ದೇಶದ ಕೃಷಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುವ ಮೂರು ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಗಳನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದೆ.

ಶಾಸನ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಬಹುಮತ ಇರುವ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಸಂಖ್ಯಾಬಲವನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರದಂತೆ ಬಳಸಿ ರೈತರ ಪಾಲಿಗೆ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಮೂರು ಮಸೂದೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದೆ. ಇಂದು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೈತರ ಒಕ್ಕೊರಲ ದನಿ ಈ ಕ್ರೌರ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ದೇಶದ ಜನತೆ ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತ ನೀತಿಯನ್ನು, ಕಾರ್ಯನೀತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶಾಸನಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವಾಗ ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ, ಜನರ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವ ಕನಿಷ್ಟ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ದೆಹಲಿಯ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ, ತೀವ್ರವಾದ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನೆರೆದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೈತರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವ ಬದಲು ಜಲಫಿರಂಗಿಗಳ ಮೂಲಕ, ಅಶ್ರುವಾಯು ಮೂಲಕ, ಪೊಲೀಸರ ಲಾಠಿಯ ಮೂಲಕ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವುದು ಪ್ರಭುತ್ವದ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಮತ್ತೊಂದು ನಿದರ್ಶನ.

ಹೋರಾಟಗಾರರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವ ವಿವೇಚನೆ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ವ್ಯವಧಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮುಷ್ಕರ ನಿರತ ರೈತರಲ್ಲಿ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳನ್ನು, ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳನ್ನು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರನ್ನು, ನಗರ ನಕ್ಸಲರನ್ನು, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವುದು ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ನಿವಾರಣೆಗಾಗಿ ದೇಶದ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೈತರನ್ನು ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಒಂದು ನಿರ್ದಯಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ನಾವೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಶತಮಾನದ ದುರಂತ. ಲಾಕ್ ಡೌನ್ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಇಂದು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ರೈತರು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬಡಜನತೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಆಳುವ ವರ್ಗಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿಕೃಷ್ಟರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ದೆಹಲಿಯ ನೀತಿಗಳನ್ನೇ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸದೆ ಭೂ ಸ್ವಾಧೀನ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

ರಾಜ್ಯ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಭೂ ಸ್ವಾಧೀನ ಕಾಯ್ದೆಯ ವಿರುದ್ಧ, ನೂತನ ಕೃಷಿ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ರೈತಾಪಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರೊಡನೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸುವ ಸೌಜನ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರ ಈ ಗೊಂದಲದ ನಡುವೆಯೇ ಗೋ ಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನೂ ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಜನವಿರೋಧಿ ಕಾಯ್ದೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದನಿಯನ್ನೂ “ ಭೌಗೋಳಿಕ ದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಪ್ರೇಮ ”ದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರಿಸಿ ದೇಶದ್ರೋಹದ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟುವ ಒಂದು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಯುಎಪಿಎ ಎನ್ನುವ ಕರಾಳ ಶಾಸನ, ಎನ್‍ಐಎ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ದಮನಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ದನಿಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ದಮನಿಸುವ ಒಂದು ಪರಂಪರೆಗೂ ಸುಭದ್ರ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ.

ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನೂತನ ಸಂಸತ್ ಭವನದ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ, ಇದು ಭವಿಷ್ಯ ಭಾರತದ, ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತದ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷೀಭೂತವಾಗುವ ಒಂದು ಸ್ಥಾವರ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ಆಕರ್ಷಣೀಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಆತ್ಮನಿರ್ಭರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ದೇಶದ ಬಹುಮುಖಿ ಸಂಸ್ಕøತಿ, ಬಹುತ್ವದ ನೆಲೆಗಳು, ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ತತ್ವಗಳು ಸಮಾಧಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ನೂತನ ಸಂಸತ್ ಭವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ಛಾಯೆ ಸುಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ಅನುಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ , ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಸಹ, ಭಾರತದ ಆಳುವ ವರ್ಗ ಈ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕ್ರೌರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವ ವಿವೇಕಯುತ ದನಿಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ. ಭಾರತದ ನ್ಯಾಯಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಪ್ರಜೆಗಳ ದನಿಗಳು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯದ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿವೆ.

ಬಹುತ್ವ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಈ ದೇಶದ ಅಂತರಾತ್ಮ. ಈ ಅಂತರಾತ್ಮವನ್ನೇ ಹೊಸಕಿಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಗಳು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮನಿರ್ಭರತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಒಂದು ಪ್ರಾತ್ಯಕ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ರೈತ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಹೋರಾಟದ ದನಿಗಳಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ಸರ್ಕಾರಗಳು ಗೋ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು, ಅಂತರ್ಧರ್ಮೀಯ ವಿವಾಹಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತಿವೆ. ಸಂವಿಧಾನದ ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ, ಮೌಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಇರುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಪ್ರಜೆಗಳು ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲು ಸಜ್ಜಾಗಬೇಕಿದೆ. ಇಂದು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ಎಂದಿಗೂ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಈ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಭಾರತದ ನಾಗರಿಕ ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನೂತನ ಸಂಸತ್ ಭವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರದ ಸುಳಿವು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಹರೀಶ್.ಟಿ ಅವರಿಗೆ ಪಿಎಚ್ ಡಿ ಪದವಿ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ : ನಗರದ ಹರೀಶ್ ಟಿ ಅವರು ಗುಲಬರ್ಗಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಪಿಎಚ್.ಡಿ ಪದವಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಗುಲಬರ್ಗಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಇತಿಹಾಸ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹರೀಶ್.ಟಿ ರವರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ “ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಮತ್ತು ದಾವಣಗೆರೆ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿನ ಭೋವಿ ಜನಾಂಗದವರ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸ್ಥಿತ್ಯಾಂತರದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನ (ಕ್ರಿ.ಶ 1947 ರಿಂದ 2015 ರವರೆಗೆ)” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಮಹಾಪ್ರಬಂಧಕ್ಕೆ ಗುಲಬರ್ಗಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಪಿಹೆಚ್.ಡಿ (ಡಾಕ್ಟರೇಟ್) ಪದವಿ ನೀಡಿದೆ.

ಡಾ.ಸರ್ವೋದಯ.ಎಸ್.ಎಸ್. ರವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾಪ್ರಬಂಧ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ: ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ

Published

on

  • ರಂಗನಾಥ ಕಂಟನಕುಂಟೆ

ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ’(1960) ಆರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವ ಚಲನಚಿತ್ರ. ಇದು ವೈ. ಆರ್. ಸ್ವಾಮಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ಕನಕದಾಸರ ಜೀವನ ಕುರಿತಾದ ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪಿನ ಕನ್ನಡದ ಚಿತ್ರ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನಕದಾಸರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಡಾ. ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರು ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದು ಚಿತ್ರ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಕನಕನ ಭಕ್ತಿ ಬದುಕಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಕನ್ನಡದ ಆರಂಭ ಕಾಲದ ಚಿತ್ರಗಳ ‘ಯುಗಧರ್ಮ’ವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಭಕ್ತಿಪ್ರಧಾನ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೇಡರ ಕಣ್ಣಪ್ಪ, ಓಹಿಲೇಶ್ವರ, ಸತ್ಯ ಹರೀಶ್ಚಂದ್ರ, ಭೂಕೈಲಾಸ, ಭಕ್ತ ಸಿರಿಯಾಳ, ಭಕ್ತ ಪ್ರಹ್ಲಾದ, ರೇಣುಕಾ ದೇವಿಮಹಾತ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಿರುವುದು ‘ಭಕ್ತಿ’ಯ ತೊರೆಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಮಯೂರ, ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ, ಇಮ್ಮಡಿ ಪುಲಿಕೇಶಿ, ರಣಧೀರ ಕಂಠೀರವ ಮುಂತಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡು ನುಡಿಗಳ ಬಗೆಗಿನ ‘ಅಭಿಮಾನ’ದ ಹೊಳೆಯೇ ಹರಿದಿದೆ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ವಿಚಾರಗಳು ಕೆಲವು ಭಾಷಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಮೇಲುಜಾತಿಗಳ ದೃಶ್ಟಿಯಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಇದು ಬೇರೆಯದೇ ಚರ್ಚೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ ಬಸವಣ್ಣ, ಪುರಂದರದಾಸ, ಕನಕದಾಸ ಮುಂತಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇವು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಶೈವ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಣವ ಭಕ್ತಿ ಪಂಥಗಳ ವಿವಿಧ ಧಾರೆಗಳ ಭಕ್ತರನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪುರಾಣದ ಪಾತ್ರದಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಯಕ್ಷಗಾನ ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕಗಳ ನಂತರ ದೇವರನ್ನು ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಜನರ ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅಂದರೆ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪುರಾಣದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರವಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇವರನ್ನು ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗಿಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣಿಗಿಳಿದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶಿವ ಮುಖ್ಯರು. ನಂತರ ಬಸವಣ್ಣ, ಪುರಂದರದಾಸ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಅನೇಕ ಶರಣರು ಸಂತರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಕನಕನೂ ಒಬ್ಬ.

ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕನಕನಿಗೆ ಕವಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾನವಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆದಿಕೇಶವನ ಭಕ್ತನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದರಿಂದ ‘ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ’ನಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನಜನಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅದೆಶ್ಟೋ ಜನರು ಆತನ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತ ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಚಲನಚಿತ್ರವೂ ಕೂಡ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆ.

ಹಾಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಐತಿಹ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಂಶಗಳಿಗಿಂತ ಐತಿಹ್ಯಗಳಿಗೆ ದಂತಕತೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಕನಕನನ್ನು ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಪವಾಡ ಪುರುಷನನ್ನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಾನವರೂ ತಮ್ಮ ಜೀವಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕನಕನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜ.

ಇಂದು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೇ ಮಾನವರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜ. ಆದರೆ ಕನಕನ ದೈವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾರುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಬೇಕೆಂದಾಗ ಧರೆಗಿಳಿಸುವ ಮಾಂತ್ರಿಕನಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕನಕನು ವ್ಯಾಸರಾಯರ ಶಿಶ್ಯತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಇತರ ಶಿಶ್ಯರಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವೆಂದು ತೋರಿಸಲು ಒಡ್ಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕನಕನಿಗೆ ಕಿಂಡಿಯ ಮೂಲಕ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಕತೆಯೂ ಇದೆ ಆಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನು ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಸೃಶ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೇ ಚಿತ್ರವೂ ಒಪ್ಪಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಡೀ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಬಗೆಗಿನ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ.

ಯಾವುದೇ ಸಂತ ಶರಣ ಭಕ್ತರ ಸುತ್ತ ಅತಿಮಾನುಶ ಕತೆಗಳನ್ನು ಪವಾಡ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು, ದಂತಕತೆ ಐತಿಹ್ಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಸಂತರ ಶರಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಔನ್ನತ್ಯಕ್ಕೇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜನಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಾಯಕನನ್ನು ಅಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿಸುವ ಉಮೇದಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕತೆಗಳನ್ನು ಸೃಶ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳ ಅಥೆಂಟಿಸಿಟಿಯೇ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ‘ಭಕ್ತ ಕನಕದಾಸ’ ಚಲನಚಿತ್ರ ಒಂದು ಚಿತ್ರವಾಗಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಏನರ್ಥ? ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವಿಶಯಗಳಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ದಂತಕತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮರುಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಚಿತ್ರದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಂಬುವುದರಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಆ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನೇ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಆಕರಗಳಾಗಿ ಮುಂದಿಡುತ್ತ ಹಲವು ವಾದಗಳ ಸಮರ್ಥನೆಗೆ ಇಳಿಯುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಇಡೀ ಸಮುದಾಯ ಅಂತಹ ದಂತಕತೆಗಳನ್ನೇ ನಿಜವೆಂದು ನಂಬಿ ಅದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೂಡ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕನಕನ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅವನೊಬ್ಬ ಜಾತ್ಯತೀತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇಂದು ಅವನನ್ನು ಕುರುಬ ಜಾತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಜಾತಿ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೂಡ ಒಂದು ಜಾತಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ಕುರುಬಾಸ್.ಕೊ.ಇನ್ ಎಂಬ ಒಂದು ಯುಟೂಬ್ ಚಾನಲ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಜೀವನವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಒಂದು ಆಡಿಯೋ ಇದ್ದು ಅದು ಕನಕನ ಜೀವನದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕನಕನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿವರಗಳು ನೆಪಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದು ಉಳಿದಂತೆ ಸಿನಿಮಾದ ದೃಶ್ಯಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಂಬಿತವಾಗಿರುವ ವಿಚಾರಗಳೇ ಕನಕನ ನೈಜ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿವರಗಳು ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾರೋ ಎಂದೋ ಎಲ್ಲೋ ಕಟ್ಟಿದ ದಂತಕತೆಗಳು ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಹಬ್ಬಿ ಅವೇ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗುವುದು ಚರಿತ್ರೆಗೆ ಮಾಡುವ ಅಪಮಾನ. ಇಂದು ಕನಕನ ಕುರಿತಾದ ದಂತಕತೆಗಳೇ ಅವನ ಚರಿತ್ರೆಯಾಗಿ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿವೆ.

ಹಾಗಾಗಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ವರ್ತಮಾನ ಕಣ್ಣೋಟದಲ್ಲಿ ಅರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಕನಕನನ್ನು ಪವಾಡ ಪುರುಷನನ್ನಾಗಿಸುವುದರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ನಾವಿಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಕನಕನನ್ನು ಪುರಾಣೀಕರಣ ಮಾಡಿರುವುದೇ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ. ಹೀಗೆ ಪುರಾಣೀಕರಣ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಅಂದರೆ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮೊದಲಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿರುವ ಘಟನೆಯಲ್ಲ.

ಈಗಾಗಲೇ ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಹಲವು ಐತಿಹ್ಯಗಳು ಕಳೆದ ಅರ್ಧ ಸಹಸ್ರಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವುದೋ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದು ಜನಜನಿತವಾಗಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕನಕನ ಬಗೆಗೆ ಇಂತಹ ಐತಿಹ್ಯಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆಯಿವೆ. ದೈವೀಕರಣ ಇಲ್ಲವೇ ಪುರಾಣೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಚರಿತ್ರೆಯ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿರುಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಿರುಚಿದ ಸಂಗತಿಗಳೇ ಚರಿತ್ರೆಯ ಕಥನಗಳಾಗಿ ಸಂಘರ್ಶಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನನ್ನು ಭಕ್ತನನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಹಲವು ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿವೆ. ಬದಲಿಗೆ ಭಕ್ತನನ್ನು ಅತಿಮಾನುಶೀಕರಿಸಿದರೆ, ದೈವೀಕರಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಹಲವು ಅಪಾಯಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಪವಿತ್ರವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪುರಾಣದ ವಿಚಾರಗಳು ಪಾವಿತ್ರೀಕರಣಗೊಂಡು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅವು ಅಪಾಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅವು ಪವೀತ್ರೀಕರಣಗೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿ ಬದಲಾದರೆ ಅವು ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ವಿಚಾರಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಯಾರೂ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸದಂತೆ ನಿರ್ಬಂಧ ವಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಕುರಾನ್ ಬೈಬಲ್ ಭಗವದ್ಗೀತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಪವಿತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಾದರೆ ಅವು ಸದಾ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಮರುವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಮಾನವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.

ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅತಿಮಾನುಶ ಇಲ್ಲವೇ ಕಾರಣಪುರುಶರಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿದರೆ ಅದು ಮಾನವಾತೀತ ಸಾಹಸವಾಗಿ ಅದು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಾದರಿಯಾಗಲಾರದು. ಹಾಗಾಗಿ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ಬದಿಗೆ ಸರಿದು ಪೌರಾಣಿಕರಣಗೊಂಡರೆ ಬದಲಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಗಳು ಸಂಭವಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಇನ್ನಶ್ಟು ವಿವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ರಾಮಾಯಣದ ತಿರುಳಿನ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಹಲವು ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆತ್ತಿದರೆ ಇಂದು ಅವು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಕಟಕಟೆಯೇರುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳೂ ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿವೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಶ್ಟೋ ಅಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳಿವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ರಾಮಾಯಣ ಒಂದು ಪೌರಾಣಿಕ ಕೃತಿ. ಅದು ಒಂದು ಧರ್ಮದವರಿಗೆ ಇಂದು ಬಹಳ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕಥನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಪುರಾಣಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿರಲೇಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಇಲ್ಲವೇ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಲ್ಪನಿಕವೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಚರಿತ್ರೆಯ ಸಂಗತಿಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಅವು ಘಟಿಸಿದ್ದು ಆದಶ್ಟು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಅವನ್ನು ಕಥಿಸುವ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಪುರಾಣದ ಪವೀತ್ರೀಕರಣದ ಅಪಾಯಗಳು. ಅಂದರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಚರಿತ್ರೆಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ದುಶ್ಟ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತದ ಮತ್ತು ತಿರುಚಿದ ವಿಚಾರಗಳು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಂಘಶರ್Àಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೆಲವು ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕ ನಾಯಕರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಸವಣ್ಣ, ಕನಕದಾಸ ಮುಂತಾದವರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಬಸವಣ್ಣ ಶರಣರ ನೇತಾರನಾಗಿದ್ದವನು. ವಚನ ಚಳವಳಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡಿ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಆದರೆ ಇಂದು ಬಸವಣ್ಣ ದೇವರಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆತನ ಸುತ್ತ ನೂರಾರು ಮಠಾಧೀಶರು ಗರುಡ ಪಡೆಯಂತೆ ಕಾವಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಬಸವಣ್ಣನನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು ಆತನೂ ಎಲ್ಲರಂತೆ ಮಾನವನಾಗಿ ಬಾಳಿದವನು. ಅವನೂ ಹಲವು ತಪ್ಪು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿ ನಂತರ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡವನು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲು ಸಿದ್ದರಿಲ್ಲದ ಪಡೆ ಬಸವಣ್ಣನ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆತ್ತಿದರೆ ಅದು ಮುಗಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಈಗಾಗಲೇ ಬಸವಣ್ಣನ ಸುತ್ತ ಎದ್ದಿದ್ದ ಹಲವು ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.(ಧರ್ಮಕಾರಣ, ಮಹಾಚೈತ್ರ, ಚಿಕವೀರರಾಜೇಂದ್ರ, ಆನುದೇವ ಹೊರಗಣವನು ಇತ್ಯಾದಿ ಕೃತಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೃಶ್ಟಿಯಾದ ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವಿವಾದಗಳು ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಇನ್ನೂ ಸೃಶ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲವಾದರೂ ಮುಂದೆ ಸೃಶ್ಟಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೇನಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಹಿಂದಿನ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಂದ ಸಮುದಾಯಗಳು ಪಾಠ ಕಲಿತು ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೊಂಚ ಬದಲಾದರೆ ಕನಕನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿಬಿಡುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಮುದಾಯಗಳು ಓರ್ವ ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕ ನಾಯಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹಳ ಮುಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಪುನರ್ ರಚಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಗತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಗತವನ್ನು ವರ್ತಮಾನದ ಮತ್ತುಭವಿಷ್ಯ ಬದುಕಿನ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅದಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಜಾತಿ ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಯಾವುದೇ ನಾಯಕರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹಬ್ಬಬಹುದಾದ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಗಿಡ್ಡವಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವ ಬೊನ್ಸಾಯಿ ಮರಗಳಂತೆ ಸಮುದಾಯದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಕುಬ್ಜಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈಚಿನ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತಶ್ಟು ಸಂಕುಚಿತಗೊಂಡು ಕುಬ್ಜಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ಜಾತಿ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಸಮುದಾಯಗಳು ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೇ ಮರೆತು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ಜಾತಿವಾದಿ ಸಮುದಾಯಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅಂತಹ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಾಜವು ಕನಕನಿಂದ ಕಲಿತು ಬಹಳ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕನಕನಂತಹವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರು ಕಟ್ಟುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗತದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆತನನ್ನು ಪರಮ ಭಕ್ತ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಆತನ ಸುತ್ತ ಹಲವು ಐತಿಹ್ಯ ಮತ್ತು ದಂತಕತೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ. ಆ ಕತೆಗಳನ್ನು ದಿಟವೆಂಬಂತೆ ನಂಬಿ ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಐತಿಹ್ಯಗಳೇ ಚಿತ್ರದ ವಸ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕನಕನ ಹುಟ್ಟು, ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ವರ, ತಿಮ್ಮಪ್ಪನಾಯಕ ಕನಕನಾಗುವ ನಿಧಿಯ ಕತೆ, ಕೋಣ ಮಂತ್ರ ಪ್ರಸಂಗ, ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ಪ್ರಸಂಗ, ‘ನಾನು ಹೋದರೆ ಹೋದೆನು’, ಕನಕನ ಕಿಂಡಿ, ಸಾಲಿಗ್ರಾಮ ಪ್ರಸಂಗ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಸಂಗಳು ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದುಕೊಂಡಿವೆ.

ಇವನ್ನು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾಗಿ ನಿಜ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಆಕರಗಳಿಲ್ಲ. ಐತಿಹ್ಯಗಳೇ ಆಗಿವೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ನೆಲೆಯಿರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಯಾವುದೇ ನೈಜ ವಾಸ್ತವದ ನೆಲೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಸಂಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ವಿಶೇಶವೆಂದರೆ ಕನಕನ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ದೈವ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದ ಬಗೆಗೆ ವಿವರಗಳಿಲ್ಲ.

ಬದಲಿಗೆ ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನ, ಹುಡುಕಾಟಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಇದೆಯೇ ಹೊರತು ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ ದರ್ಶನದ ಆತ್ಯಂತಿಕ ಅನುಭವನದ ವಿವರಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಿನಿಮಾ ದೇವರೇ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಕನಕನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಪಾಡಿ ದೊಡ್ಡವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇವು ಜನರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ರಸವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಹುದೇ ಹೊರತು ಜನರು ಅಂತಹ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿ ದೇವರನ್ನು ಧರೆಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಚಲನಚಿತ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಇಲ್ಲವೇ ಪವಾಡಮಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಕಟ್ಟುಕತೆಗಳ ಅನಾವರಣ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅದು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸತ್ಯವಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಕನಕ ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾಗಿ ಇದ್ದದ್ದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಕನಕನ ಸುತ್ತ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಥನಗಳು ಚಾರಿತ್ರಿಕವಲ್ಲ. ಹಲವು ಸಂತರ ಶರಣರ ಸುತ್ತ ಜನಸಮುದಾಯಗಳು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ದಂತಕತೆಗಳಂತೆ ಕನಕನ ಸುತ್ತಲೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಹಾಗೆ ಕಟ್ಟುವುದರ ಮೂಲಕ ಚರಿತ್ರಾತೀತನಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿವೆ.

ಇದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಜಾಯಮಾನ ಕೂಡ. ಇಲ್ಲಿ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳಂತೆ ನೋಡದೆ ಅವನ್ನು ಪೌರಾಣೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಕನಕನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮವಾದ ಚಲನಚಿತ್ರವೂ ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಧ್ಯವಾದಶ್ಟು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಕರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇಂತಹ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ಲಕ್ಶಾಂತರ ಜನರು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದೆ.

ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಂಬಿಸುವ ಕನಕನ ಪವಾಡಮಯ ಬದುಕು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಅದರಾಚೆಗೆ ಕನಕ ಚಿಂತಿಸಿದ ವಿಚಾರಗಳು ಅವರಿಗೆ ಪರಿಚಯವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜಾತಿ-ಕುಲಗಳ ಸುತ್ತ ಆತನೆತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಳಿದು ಜಾತ್ಯತೀತವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ದೈವಾಂಶ ಸಂಭೂತ ಭಕ್ತ ಕನಕ ಕಲ್ಪಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ನೈಜ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವದ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅವರಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಾಗೆ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಕನಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಯದೇ ಹೋದರೆ, ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ಬೀಜಗಳು ಮೊಳೆಯದೇ ಹೋದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮೌಢ್ಯಗಳ ಬಿತ್ತನೆಯಾಗಿ ಅವೇ ಬೆಳೆದು ಪೊದೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ವೈಚಾರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಮುಸುಕನ್ನು ತೆರೆದು ಕನಕನನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಬಿತ್ತುವ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಭಾವ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಫಿಜಿಯೋಥೆರಪಿಸ್ಟ್ ನೇಮಕ : ಅರ್ಜಿ ಆಹ್ವಾನ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ : ಪ್ರಸಕ್ತ ಸಾಲಿನ ಸಮಗ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಮನ್ವಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅನುಮೋದಿತ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾದ ತೀವ್ರತರ ವಿಕಲತೆ ಹೊಂದಿರುವ ವಿಕಲಚೇತನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ದೈಹಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ/ಫಿಜಿಯೋಥೆರಫಿ ಮಾಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯತೆ ಇರುವುದರಿಂದ ತ್ರಿಸದಸ್ಯ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕೇಂದ್ರ ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣವಲಯ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಹುದ್ದೆ ಫಿಜಿಯೋಥೆರಫಿಸ್ಟ್ (ಡಿಪ್ಲೋಮ ಇನ್ ಫಿಜಿಯೋಥೆರಫಿಸ್ಟ್/ಬ್ಯಾಚುಲರ್ ಆಫ್ ಫಿಜಿಯೋಥೆರಪಿಸ್ಟ್) ನೇಮಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದು, ಅರ್ಹರಿಂದ ಅರ್ಜಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸೂಕ್ತ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಯುಳ್ಳ ಆಸಕ್ತ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ದಾಖಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನ.25 ರ ಸಂಜೆ 5.30 ಗಂಟೆಯೊಳಗಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಮನ್ವಯಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಚೇರಿ, ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕೇಂದ್ರ, ಮೋತಿ ವೀರಪ್ಪ ಕಾಲೇಜ್ ಆವರಣ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಪಾರ್ಕ್ ಎದುರು, ದಾವಣಗೆರೆ ದಕ್ಷಿಣ ವಲಯ ಮೊ.ಸಂ: 9480695178, 9449910879 ನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದೆಂದು ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಕೇಂದ್ರದ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸಮನ್ವಯಾಧಿಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಕ್ಷೇತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣಾಧಿಕಾರಿ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending