Connect with us

ಭಾವ ಭೈರಾಗಿ

ಕಥೆ | ಕಣ್ಣೀರು

Published

on

ಡಾ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ಕಂಪ್ಲಿ
  • ತೆಲುಗು ಮೂಲ:ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ದರೆಗೋನಿ, ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಡಾ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ಕಂಪ್ಲಿ

ಅದು ನಗರದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಹೈವೇ ಡಾಬ.ಎಂದಿನಂತೆಯೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಗಿಜಿ ಗಿಜಿ ಎನಿಸುವ ಕೇಕೆ ಕೋಲಾಹಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು.ಸುಜಿತ್ ಮತ್ತು ಆತನ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಡಾಬದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನಂತೆಯೇ… ಬಾಟಲುಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಲಿವೆ.ಬೆರಳನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡ ಸಿಗರೇಟುಗಳು ಹೊಗೆಗಳನ್ನು ಕಕ್ಕುತ್ತಾ ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ.
“ಸುಜು… ಈ ಟ್ರೀಟ್ ಗಳೊಳಗೆ ಮಜವೇ ಹೋಗಿದೆ ಕಣೋ… ..ದಿನಾ… ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದೊಡನೆ ಡಾಬದೊಳಗೆ ಕುಳಿತು ಗುಂಡು ಹಾಕಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು … ಮಾಮೂಲಿ ತಾನೇ..! ಮಗಾ.. ಏನೋ ಹೊಸತು ಬೇಕೆಂಬಂತೆ ಮನಸ್ಸು ತಿವಿಯುತ್ತಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ” ಅಂದನು ರೋಷನ್. “ಮತ್ತೇನೋ… ಹೊಸತು? ಏನ್ ಮಾಡೋಣ?” ಬಾಟಲು ಕೆಳಗಿಡುತ್ತ ಸುಜಿತ್ ಕೇಳಿದ.

“ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಕಿಕ್ ನೀಡೋ ಐಡಿಯಾ ಇದೆ.ಕೇಳ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ ಹೇಳ್ತೀನಪ್ಪಾ”. ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಾಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ ರೋಷನ್. “ಕಿಕ್ ಸಂಗತಿನಾ!? ಮೊದಲು ಹೇಳು.. …ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡೋಣ” ಅಂದ ಸುಜಿತ್.

“ನೋಡ್ರೋ..ಇಲ್ಲಿಂದ ನಾವು ಐದೂ ಜನ ಬೈಕ್ ರೈಡ್ ಮಾಡೋಣ, ಸಿಟಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ರಿಂಗ್ ರೋಡ್ ಕೆಫೆ ಸೇರಬೇಕು ! ಯಾರು ಲಾಸ್ಟೋ.. ಅವನೇ ಲೂಜರ್!.ನಾಳೆಯ ಟ್ರೀಟ್ ಆತನದೇ!! ..ಹಾ..ಸರಿನಾ!?” ಅಂತ ರೋಷನ್ ಎಲ್ಲರ ಮುಖವನ್ನ ನೋಡಿದ.

“ ನಾವು ಈಗಲೇ ಸಖತ್ ಡ್ರಿಂಕ್ಸ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ …! ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ರೇಸ್ ಅಂದ್ರೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕಣೋ ಮಾಮ!” ಅಂದನು ಖಾದರ್.

“ಅರ್ರೇ..ಖಾದರ ಮಾಮಾ! ನೀನು ಸುಮ್ಮನಿರಪ್ಪಾ. ನನಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕಿಕ್ ಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ…ಎಲ್ಲರು ಗಾಡಿ ತಗೀರೋ..!!” ಅಂತ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಎದ್ದ ಸುಜಿತ್.
* * *
ಸುಜಿತ್ ಬೈಕ್ ಗೊಯ್ ಗುಟ್ಟುತ್ತ ನುಗ್ಗಿಹೋಯ್ತು.
ಕೈ ಯೊಳಗಿನ ಇಂಪೋರ್ಟೆಡ್ ವಾಚಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಅಂಕೆಗಿಂತಲೂ ವೇಗವಾಗಿ…
ಗುಂಡಿಗೆಯ ಲಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ವೇಗವಾಗಿ ಅದು ಓಡತೊಡಗಿತು…
ಧೋ..ಗುಟ್ಟಿ ಸುರಿವ ಮಳೆಹನಿಗಳ ಚಿಟ ಪಟ ಸದ್ದಾಗತೊಡಗಿತು. ಬೈಕ್ ಇನ್ನಷ್ಟೂ ಜೋರಾಯಿತು.
ಎಣ್ಣೆ ಏರಿಸಿದಮತ್ತು ಅವರ ಬುದ್ದಿಯನ್ನ ಬಾಚಿಕೊಂಡಿತು. ಹೈವೇ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದೊಂದೂ ವಾಹನವನ್ನೂ … ಓವರ್ ಟೇಕ್ ಮಾಡುತ್ತ… ಹನಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ!!! ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿ ಖಡ್ಗ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನಂತೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದ ಸುಜಿತ್.
ದೂರದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ರಸ್ತೆ ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೇ.. ಮಳೆ ಹನಿಯೊಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಟಪಕ್ಕನೇ.. ಬಿತ್ತು. ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆ ಪಟ್ಟನೇ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಆ… ಒಂದೇ ಕ್ಷಣ!!! ಮುಗುಚಿ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಬಿದ್ದ! ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟ !. ಆಗಲೇ ಆತನ ಊಹೆಗೂ ಮೀರಿದ ಅಪಘಾತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು!
***
ವೇಗವಾಗಿ ನುಗ್ಗಿದ ಬೈಕ್ ಆ ಮಹಿಳೆಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೆ ಆಕೆ ಹಾಗೇ.. ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹೊರಳಿ ಬಿದ್ದಳು!!! ರಸ್ತೆ ಅಂಚಿನ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಆಕೆಯ ತಲೆ ಬಲವಾಗಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು!
ಮುಂದೇನಾಯಿತೋ… ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ…?
ಬೈಕ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೂ..
ತಾನೂ ಬೈಕ್ ನಿಂದ ನೂರಡಿ ದೂರದ ಪೊದೆಯೊಳಗೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು….
ಆ ಧೋ..ಮಳೆಯೊಳಗೆ ಆತನನ್ನ ಯಾರೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
ಮೈ ಕೈಗಳು ಕೆತ್ತಿ ಹೋಗಿ ಭುಜಗಳ ಚರ್ಮ ಸೀಳಿಕೊಂಡು,ನೋವು ನೂರ್ಮಡಿಸುತಿತ್ತು! ಕುಡಿದ ಮತ್ತು ಇಳಿದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು.!

ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನೊಳಗೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಜೀವ ಕೊನೆಯುಸಿರೊಳಗೆ ಹೊಯ್ದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ.. ಒಂದು ನಾಲ್ಕೈದು ಜನ ನಿಂತರು.

ಅನತಿದೂರದಲ್ಲೇ… ಶಿಲೆಯಂತೆ ಕುಳಿತ ಸುಜಿತ್.
ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಾರು ಮಂದಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತ ಹೋಗಿ ತಾನೂ ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತ!.
ಅಂಬುಲೆನ್ಸ ಬಂತು.ಹೋಯಿತು.
ಜನರ ಗುಂಪು ಆತನನ್ನ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ!!!.
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮುರಿದ ಶಿಲುಬೆಯಂತಹ ಆ ಬೈಕ್ ಬಳಿ ಹೊರಟ.
* * *
ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ವರಾಂಡದೊಳಗೆ ಸುಜಿತ್ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ.ಆತನ ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮೆದುಳಿಗೂ ಶರೀರಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ.ಮಳೆಯೊಳಗೆ ನೆನೆದು ಮುದ್ದೆಯಾದರೂ… ಬಾಡಿಹೋದ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಏನನ್ನೋ… ನಿಸ್ತೇಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಎರಡು ತುಟಿಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ‘ಅಮ್ಮಾ..ಅಮ್ಮಾ..’ ಅಂತ ಹೊರಗೆ ಕೇಳಿಸಲಾರದ ಭಾವವೇನೋ ಮಂದ್ರವಾಗಿ ಹೊರಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

“ಓ-ನೆಗೆಟಿವ್ ಬ್ಲಡ್ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪೇಷಂಟ್ ಬಂಧುಗಳ್ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರಾ..?” ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೇಳಿದರು.
“ಬಂಧುಗಳಾರೂ ಇಲ್ಲ ಸರ್. ನಾವು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಸರಿಹೋದರೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ” ಅಂತ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಮುಂದೆ ಬಂದರು.

ಸುಜಿತ್ ಭಾವ ರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಯೊಳಗೆ ಆದೃಶ್ಯವನ್ನ ಹಾಗೇ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. “ಕೇಸ್ ಯಾವುದು..?” ಯಾರೋ ಕೇಳಿದರು. “ಲಾರಿ.. ಗುದ್ದಿ ಹೊರಟು ಹೋದಂತಿದೆ ಸಾರ್..
ಸ್ಪಾಟ್’ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದೊಳಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಯಾಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಆಗಿದೆ. ಡ್ರೈವರ್ ಸ್ಪಾಟ್ ಡೆಡ್!” ಯರೋ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
* * *
“ ಸುಜಿತ್…ಸುಜಿತ್…” ವಸುಧಾ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಗಟ್ಟಿಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ” ಏನು ಇವನು..? ರಾತ್ರಿಯೇ ಬಂದ. ಹೊತ್ತೇರಿದರೂ ಇನ್ನೂ ಎದ್ದಿಲ್ಲವಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತ ಸುಜಿತ್ ಕೋಣೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ‘ಕಂದಾ..ಸುಜೀ’ ಅಂತ ತಟ್ಟಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದಳು. ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕಣ್ಣುತೆರೆದ.
ಸುಜಿತ್ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗ್ನಿಗೋಳದಂತಾಗಿವೆ!
“ಏನೋ ಏನಾಯ್ತು ?, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟಿಯೇನು?” ಕೇಳಿದಳಾಕೆ.

ಮೌನವಾಗಿಯೇ.. ತಾಯಿ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದನಾತ.
“ನಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೀನಿ.ನೀ.. ಯಾಕೋ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ?” ಅಂತ ವಸುಧ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಕೂದಲು ನೇವರಿಸಿದಳು.
“ ಏನು ಇಲ್ಲಮ್ಮಾ ಅನ್ನುವಂತೆ ..ತಾಯಿ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಗೇ ತಲೆಯಾನಿಸಿದ. “ಸರಿ ಟಿಫಿನ್,ಮಾಡುವಂತೆ ಏಳೋ”ಅಂದಳು.
* * *
ಹರಳುರಿದಂತೆ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಕಿಚಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ಹುಡುಗ ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ ಬಳಿ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಟಿಫಿನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದದ್ದನ್ನ ನೋಡಿ… “ಏನೋ ಕಂದಾ..ಕಾಲೇಜಿನೊಳಗೆ ಏನಾದ್ರು ಸಮಸ್ಯೆನಾ?, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆಯಾ? ಅಂತ ಡೈನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಕೇಳಿದಳು.
“ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಮಮ್ಮಿ” ತೇಲಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ.
“ಡ್ಯಾಡಿ ಏನಾದರೂ ಬೈದರಾ?” ಅಂತ ಮತ್ತೆ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೇಳಿದಳು.
ಹುಹೂ…
ಮತ್ತೆ ಮೌನವೇ ಉತ್ತರ!
“ಈ ಸೆಮಿಸ್ಟರನೊಳಗೆ ಮಾಕ್ರ್ಸುಗಳೇನಾದರೂ ಕಡಿಮೆ ಬಂದಿವೆಯೇನೋ?”ತುಂಟತನದಿಂದಲೇ ರೇಗಿಸಿದಳು.
“ಸ್ವಲ್ಪತ್ತು ನನ್ನನ್ನ ಹೀಗೇ ಬಿಡು ಮಮ್ಮೀ..ಪ್ಲೀಜ್!” ಅಂದನು ಸುಜಿತ್ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಂತೆ..
* * *
ನೀರವವಾದ ಬಾಲ್ಕಾನಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಹೊರಗಿನ ಶೂನ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಒಂಟಿ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆಯೇ ಕುಳಿತ.
ಎದುರಲ್ಲಿ ಪ್ರೈಮರಿ ಶಾಲೆ,
ಗೇಟ್ ಬಳಿ ತಾಯಂದಿರು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಗೇಟು ತೆರೆದು ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸಾಕು… ಅಷ್ಟೂ ಜನರ ನಡುವೆ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಅಮ್ಮನನ್ನ ಹುಡುಕಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಅಮ್ಮ ಕಂಡೊಡನೇ ‘ಯಾವುದೋ ತಿಳಿಯದ ಬೆಳಕು ಅವರ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ. ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ಅಮ್ಮಾ … ಅಂತ ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಅಮ್ಮಂದಿರು ಅವರ ಬಾಕ್ಸ ತೆರೆದು ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದಾರೋ.. ಇಲ್ಲವೋ.. ಅಂತ ಆತುರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ದಿನ ಅಮ್ಮ ತರುವ ಚಾಕೋಲೇಟ್‍ಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣು ಹುಡುಕುತ್ತವೆ… ತಮಗಾಗಿ ಯಾರೂ ನೋಡಲು ಬಾರದ ಮಕ್ಕಳು..ಮೌನದಿಂದ…ಯಾರದೋ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಆಟೋ ಕಡೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸುಜಿತ್ ಆ ಕಡೆಗೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ.
ಅಮ್ಮನನ್ನ ಕಂಡ ಮಕ್ಕಳ ಮುಖದೊಳಗಿನ ಆನಂದ. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಮುಖದೊಳಗಿನ ಮೌನ,ಕತ್ತಲು-ಬೆಳಕು ಪಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಹೊರಟಂತಿವೆ.

ಅಮ್ಮ… ಅಮ್ಮನಿಲ್ಲದೇ ಹೋದ್ರೆ…!? ಮನೋಮಂಥನ..
ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಸುಜಿತ್ ಅಮ್ಮ ಬಂದಳು.
“ಹೊಸ ಅವರೆಕಾಯಿ ಸಾಂಬರ್ ಕಣೋ.. ರುಚಿನೋಡಿ ಹೇಳು ಹೇಗಿದೆ? ಅಂತ..” ಎನ್ನುತ್ತ ಅನ್ನ ಕಲಸಿದ ತುತ್ತನ್ನ ಸುಜಿತ್ ಬಾಯೊಳಗಿಟ್ಟಳಾಕೆ.
ಸುಜಿತ್ ಕಣ್ಣ ಕಂಬನಿ.
“ ಏನಾಯ್ತು ಮಗನೇ, ಖಾರ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯ್ತಾ..?” ತುಂಬಿದ ಸ್ವರದೊಳಗೆ ನೀರು ಕೊಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳಾಕೆ.
ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ.
“ ಯಾಕೋ ಮುಂಜಾನೆಯಿಂದ ಏನೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ?,ಸರಿಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ!. ಏನಾಯ್ತು ನಿಂಗೆ?” ಸಿಡುಕಿನಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದಳು ವಸುಧ.

ಏನೂ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಭಾವ ಆವರಿಸಿತಾಗ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತ..ಆಸೆಗಳನ್ನ ತೀರಿಸೋ ಅಮ್ಮ ನನಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೇಮ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದೋ ನನಗೇ ಗೊತ್ತು. ನನಗೆ ಜ್ವರ ಬಂದ್ರೆ ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಜ್ವರ ಏರುತ್ತೆ. ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ಲೇಟಾದರೆ ಅಮ್ಮನಿಗಾಗುವ ಪರದಾಟ, ರಿಜಲ್ಟು ಬಂದರೆ ಅಮ್ಮ ಆಚರಿಸುವ ಖುಷಿಯ ಹಬ್ಬ! ನಾನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗಿಗೆ ಬಂದರೂ.. ಈಗಲೂ ಮನೆಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಎದುರು ನೋಡುವ ಅಮ್ಮ… ಅವೆಲ್ಲಾ ತನಗೇ… ಆಗುವ ಸ್ವಯಂ ಖುಷಿಯ ಆನಂದದ ಅನುಭೂತಿಗಳು.

ಯಾಕೋ ಆ..ಅಮ್ಮನಂತವಳೇ. ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಮತ್ತೆ ಆಕೆಯ ಕುಟುಂಬ..?
ಆಕೆಯ ಮಕ್ಕಳು..??
ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ? ಏನೇನೋ…!? ತಲೆತುಂಬಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆದ್ದು ಕೋಲಾಹಲವೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಿವೆ.
* * *
ಮರುದಿನವೇ ಆಕೆಯ ವಿಳಾಸ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿ ತನ್ನ ಬೈಕ್ ಅವರ ಮನೆ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಮನೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಅಳು!!! ಹೃದಯ ಹಿಂಡುವಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋದ.

ಹಾಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಮೃತ ದೇಹವನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ!
ಬಹುಶಃ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತವನು ಗಂಡನಿರಬೇಕು. ಕೊನೆಯ ತನಕ ಜೊತೆಯಾಗಿರುತ್ತೇನೆಂದು ಭಾಷೆ ನೀಡಿ ನೆರವೇರಿಸದಾದ ಆತನ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನ ಆತನ ನಿರ್ಜೀವ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೋರುತ್ತಿವೆ.

ಅಪ್ಪನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟ ಮಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಮ್ಮನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿವೆ. ಅಮ್ಮ ಹಾಗೆ ನಿಸ್ತೇಜವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ ಆ ಮಗಳು. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕುವಂತಹ ಆಕೆಯ ಸದ್ದಿರದ ಕಣ್ಣೀರ ನದಿಯಲ್ಲಿ ತಾನೂ ಹೆಣವಾಗಿ ತೇಲುವಂತಾಯಿತು.
* * *
ಚಿರನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಎಂಥೆಂತಹ ಬಯಕೆಗಳಿದ್ದವೋ! ಎಷ್ಟು ದುಃಖಗಳು,ಎಷ್ಟು ನೋವುಗಳು,ಎಷ್ಟು ಕನಸುಗಳು, ಎಷ್ಟು ನೆನಪುಗಳು, ಎಷ್ಟು ಊಹೆಗಳನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವೋ… ಎಲ್ಲವನ್ನ ಹಾಗೇ…ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ. ನಾನೇ ಆಕೆಯನ್ನ ಜೀವ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದೆ!
ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಅಮ್ಮನನ್ನ ದೂರ ಮಾಡಿದೆ.
ವಯಸ್ಸು, ದುಡ್ಡು ನೀಡಿದ ಮದದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಅಮ್ಮನನ್ನ ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ಮನಸ್ಸು ದಹಿಸುತ್ತಿದೆ, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತನಗೇ ಭರಿಸಲಾಗದ ಆಕ್ರೋಶ. ಅಂಕೆಗೆ ಬಾರದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅಸಹ್ಯ ಭಾವ.

ಆಕೆಯನ್ನ..ಅಮ್ಮಾ .. ಅಂತ ಕರೆಯ ಬೇಕೆನಿಸಿದೆ.. ಆದರೆ ಗಂಟಲೊಳಗಿಂದ ಶಬ್ದವೇ ಏಳುತ್ತಿಲ್ಲ!. ಆ ಶಬ್ದ ತನ್ನ ಗುಂಡಿಗೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಿದೆ. ಆ…ಅಮ್ಮನ ಜೀವ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆರಗಿದ ಹಾಳು ಮುಗಿಲ ಹನಿಗಳಂತೆ. ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿ ಸದ್ದಿರದೇ…ಕಣ್ಣೀರ ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ನಾ..ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು.
ಹೌದು,
ಇಂತಹ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಈ ಲೋಕದಿಂದ ದೂರವಾಗದಂತೆ ಉಳಿಯಲು ಏನಾದರೊಂದು ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನಾನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ನಿರ್ಧಾರದ ನಂತರ ಸುಜಿತ್ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಏನೋ ಪ್ರಶಾಂತತೆ ಮೂಡಿತು.
ನಿರಾಳತೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
* * *
ಅದು ಶಿಲ್ಪ ಕಲಾ ವೇದಿಕೆ ..
ಸನ್ಮಾನ ಸಭೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಡಿ.ಜಿ.ಪಿ. ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಅಪಘಾತವಾಗಿ ,ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾದವರು ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತವರೊಳಗೇ… ಕೆಲವು ಜನ ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೊನೆಯ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನ ತಕ್ಷಣವೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸುತಿದ್ದಾರೆ.

ಕೆಲವರು ಪೋಲೀಸರಿಗೆ,ಕೆಲವರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ವಿಷಯವನ್ನ ಮುಟ್ಟಿಸಿದರೆ,ಇನ್ನ ಕೆಲವರು ಅವರ ಬಂಧುಗಳನ್ನ ಕರೆತರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದಾರೆ.ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ರಕ್ತ,ಔಷಧಿಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನ ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ನಿಮಿಷಗಳೊಳಗೆ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಇಂತಹವೆಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳೊಳಗೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳೊಳಗೆ ನಡೆಯುವುದು ಅಂದು ಕೊಂಡಿರಲ್ಲವೇ!? ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವ. ಇವುಗಳೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವವರು ಒಬ್ಬೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅಂದರೆ ನೀವು ನಂಬುತ್ತೀರಾ? ಡಿ.ಜಿ.ಪಿ.ಹೇಳುವುದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಆಡಿಟೋರಿಯಂ ನೊಳಗೆ ಗಾಢವಾದ ನಿಶ್ಯಬ್ದ,
ಎಲ್ಲರೂ ವೇದಿಕೆಯ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೌದು, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ!… ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಆತ ಪ್ರಾಣದಾತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಈಗ ಆತನನ್ನ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ಎಂದರು ಡಿ.ಜಿ.ಪಿ. ಅಭಿನಂದನೆ ತುಂಬಿದ ಸ್ವರದಿಂದ.. ಡಿ.ಜಿ.ಪಿ.ಯ ಕಣ್ ಸನ್ನೆಯನ್ನ ಅನುಸರಿಸಿ… ವೇದಿಕೆ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದನು ಆ ಯುವಕ..
ಆವನೇ ..ಸುಜಿತ್!
ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳು ಮಾರ್ಮೊಳಗಿದವು!… ಡಿ.ಜಿ.ಪಿ.ಯವರ ಅಣತಿಯಂತೆ ಸುಜಿತ್ ಗಂಟಲು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡ.. ಮೈಕ್ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದು “ ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಾಣದ ಬೆಲೆಯೆಂದರೆ.. ಒಂದು ಬದುಕು..,ಒಂದು ಕುಟುಂಬ,..ಒಂದು..ಸಮಾಜ ಭರಿಸಲಾಗದ ಸಂಬಂಧ !..

ಹೌದು.. ಒಂದು ಪ್ರಾಣ ಹೋದರೆ ಒಂದು ಕುಟುಂಬವೇ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದಂತೆ, ಒಂದು ಮನೆಯೇ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಂತೆ.ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಹಲವು ಅನುಬಂಧ,ಹಲವು ಆಪ್ಯಾಯತೆಗಳೇ.. ಚದುರಿ ಹೋದಂತೆ. ಇವು ಯಾವವೂ.. ಹಣ ನೀಡಿ ಕೊಳ್ಳುವಂತವಲ್ಲ…
ನಿರ್ಲಕ್ಷ ಬೇಡ…
ಪ್ರಾಣ ತೆಗೆಯುವ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.

ಹೌದು ನಾನು ಈ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿಯೇ…
ಇಂತಹ ದೃಶ್ಯ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಾಟಿಯೇ…
ನಾನು ಈ ಪ್ರಜೆಕ್ಟನ್ನ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಂತರು. ಯಾರೂ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷದಿಂದ ನುಗ್ಗ ಬೇಡಿ. ನಿಮಗೆ ಶಿರಬಾಗಿ ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತೇನೆ.ಹೋದ ಜೀವ ಮರಳಿ ಬಾರದು.ಈ ಜೀವ ಇರುವತನಕ ಜೀವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮದು.
ಒಂದು ನಿರ್ಲಕ್ಷದ ಬೆಲೆಯೇನು..
ಅದೆಷ್ಟು ಗಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೋ… ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೇ.. ಗೊತ್ತು.
ಎನ್ನುತ್ತಾ… ಸುಜಿತ್ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಂಡನು.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಯಾರು ಭೂಮಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ‘ಎಳೆ’ ತಂದರೋ..!

Published

on

  • ನವೀನ್ ಸಾಗರ್, ಬೆಂಗಳೂರು

ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡುಗಳು ಕವನಗಳು ಎಲ್ಲ ಗದ್ಯಗಳಷ್ಟು ನೇರ ಸಲೀಸು ಅಲ್ಲ. ಹೇಳಬೇಕಿರೊದನ್ನು ಗದ್ಯಗಳ ಹಾಗೆ ಸೀದಾಸಾದಾವಾಗಿ ಕವನಗಳು, ಸಿನಿಗೀತೆಗಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅವು ಕವನ/ಹಾಡು/ಪದ್ಯಗಳೇ ಅಲ್ಲ!!!

ಹಾಡು ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಉಪಮೆಗಳು ಗೂಢಾರ್ಥಗಳು ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥಗಳು(ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥ ಅಂದ್ರೆ ಅಶ್ಲೀಲ ಮಾತ್ರವೇ ಅಲ್ಲ), ಎರಡುಮೂರು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಲ್ಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾಲು, ಇನ್ಯಾವತ್ತೋ ರೆಲೆವೆಂಟ್ ಅನಿಸಬಲ್ಲ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಏನೇನೋ ತುಂಬಿಹೋಗಿರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮೂಡ್ ಇರುತ್ತೆ.

ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಓದುಗನಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಭಾವ ಹುಟ್ಟಿಸಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಕವಿತೆಗಳಿಗಿರುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಅನಿಸುವ ಗೀತೆಯೊಂದು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ವಿರಹಗೀತೆ ಅನಿಸಬಹುದು. ನನಗೆ ಲಾಲಿ ಹಾಡೆನಿಸುವ ಗೀತೆಯೊಂದು ಇನ್ಯಾರಿಗೋ ಜಾಲಿ ಗೀತೆ ಅನಿಸಬಹುದು. ಇನ್ನೊಬ್ರಿಗೆ ಶೋಕಗೀತೆ ಅನಿಸೋ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೇನೋ ತುಂಟತನ ಕಾಣಿಸಬಹುದು. ಸಭ್ಯಗೀತೆ ಅನಿಸುವ ಹಾಡೊಂದು ಸಾಲುಸಾಲಲ್ಲೂ ಡಬಲ್ ಮೀನಿಂಗ್ ತುಂಬ್ಕೊಂಡಿದೆಯಲ್ಲ ಅನಿಸಬಹುದು. ಗ್ರಹಿಕೆ ಮೂಡು ವಯಸ್ಸು ಸಂದರ್ಭ ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೇಲೆ ಹಾಡೊಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ತಲುಪೋ ಬಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ‌. ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಅಸಲಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಯ ಯೋಚನೆ ನಾವು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದಿನ್ನೇನೋ ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು.

ಹಲವು ಬಾರಿ ಕವಿಗೆ ತನ್ನ ಗೀತೆ ತಾನಂದುಕೊಂಡ ಭಾವದಲ್ಲೇ ರೀಚ್ ಆಗಿದೆ ಅನ್ನೋ ಖುಷಿ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಬಾರಿ .. ಅರೆ ಬರೆಯುವಾಗ ನಾನೇ ಹೀಗೊಂದು ಗೂಡಾರ್ಥದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇಳುಗ ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಯಾಮವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನಲ್ಲ ಅಂತ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತನಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಅರ್ಥ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ತನ್ನನ್ನು ಕೇಳುಗರು ಮೇಲೇರಿಸಿ ಕೂರಿಸಿದಾಗ, ಈ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಿಷ್ಟ ಪಡದ ಕರಪ್ಟ್ ಮನಸು.. ಹೌದೌದು ನಾನು ಹೀಗೆ ಎರಡರ್ಥ ಹುದುಗಿಸಿ‌ಈ ಸಾಲು ಬರೆದಿದ್ದೆ ಎಂದು ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ವಿವಾದಕ್ಕೋ ಅವಹೇಳನಕ್ಕೋ ಕಾರಣವಾದರೆ .. ಇಲ್ಲ ನಾನು ಬರೆದದ್ದು ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಂತ ಸೇಫ್ಟಿ ಮೋಡ್ ಗೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹಾಡು/ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ ಬಚಾವಾಗುವ ಇಮೇಜ್ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ‌. ಗದ್ಯಗಳಿಗೆ ಆ ಪ್ರಿವೆಲೇಜ್ ಇರೋದಿಲ್ಲ.

ಸಂಭ್ರಮ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಂಸಲೇಖ … “ಯಾರು ಭೂಮಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಎಳೆ ತಂದರೋ…” ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ” ಎಳೆ” ಪದವನ್ನು ಎರಡರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆಂದೇ ಬಳಸಿದರೋ ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಎರಡರ್ಥ ಕೇಳುಗರ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಬಂತೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯಂತೆ ಇದು. ಹಂಸ ಲೇಖಾವ್ರು ಪ್ರೀತಿಯ ’ಎಳೆ’ಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಎಳೆದು ತಂದರೋ ಎಂದು ಕೇಳಿಯೂ ಬರೆದಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ ಅವರಿಗಿರೋ ಪನ್ ಸೆನ್ಸ್ ಗೆ ಈ ಎರಡೂ ಅರ್ಥ ಬರಲಿ ಅಂತಲೇ ಎಳೆ ಎಂಬ ಪದ ಬಳಸಿರಬಹುದು. ಈ ಥರದ ಸಾಕಷ್ಟು ಉದಾಹರಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಗಮನಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಇಂಥ ಖುಷಿ ಅನುಭೂತಿಗಳು ಸಿಗಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ರಿಸರ್ಚಿನಂಥ ಖುಷಿ

ಹಂಸಲೇಖರ … “ಈ ಹರಯದ ನರಕೊಳಲಲಿ ಇವೆ ಸರಿಗಮ ಹೊಳ್ಳೆಗಳು… ಈ ಮದನನ ಕಿರುಬೆರಳಲಿ ನವಿರೇಳದೆ ಗುಳ್ಳೆಗಳು..” ಈ ಸಾಲು ಕೇವಲ ಕಮರ್ಶಿಯಲ್ ಮ್ಯೂಸಿಕಲ್ ಸಾಂಗ್ ಆಗಿ ನಮ್ಮ ಕಿವಿ ತಲುಪಿದಾಗ ಗುನುಗುವ ಸಾಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಅರೆ ಹರಯದ ನರಕೊಳಲು ಅಂದ್ರೆ ಏನು… ಮದನನ ಕಿರುಬೆರಳು ಅಂದ್ರೆ.. ? ಸಾಮಾನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಭ್ಯಶೃಂಗಾರರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿರೋದಾ ಅನಿಸಿದಾಗ.. ಶೃಂಗಾರ ಅಡಗಿರೋ‌ ಸಾಲಾದರೂ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳೋಕೆ ಮನಸು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಗಮನಿಸದ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ… “ಮೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಏಳುತಿದೆ ಮನ್ಮಥ‌ನ ಅಂಬುಗಳು.. ಜುಮ್ ಜುಮ್ ಜುಮ್..” ಅನ್ನೋ ಸಾಲು ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಗೀತೆ ಎಂಬಂತೆ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಆನಂತರ ಸಾಹಿತ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ.‌ ಆಹಾ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನು.. ಮೈರೋಮ ನಿಮಿರುವುದನ್ನು ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅನಿಸಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಜುಮ್ ಅನಿಸಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ.. ಮೈಯಲ್ಲಿ ಏಳುತಿದೆ ಮನ್ಮಥನ ಅಂಬು ಅಂದ್ರೆ.. ಒನ್ಸಗೇನ್ ಸಾಮಾನಿರಬಹುದಾ ಅನಿಸದಿರದು.

ಸದಾಶಿವಂಗೆ ಅದೇ ಗ್ಯಾನ ಅಂದ್ಕೋಬೇಡಿ..

ನೆನಪಿರಲಿ ಚಿತ್ರದ ಅಜಂತಾ ಎಲ್ಲೋರಾ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ… “ಮಂದವಾಗಿ ಬಳುಕೋವಂಥ ನಾರಿ ಇವಳ
ಅಂದ ನೋಡಿ ನಿಂತಾಗ..ಚಂದ ನೋಡಿ ನಿಂತಾಗ..
ಯಾರೊ ನೀನು ಎಂದು ಕೇಳುತಾವೆ..
ಇವಳ ಪೊಗರಿನ ಹೃದಯಪಾಲಕಿಯರು..
ನಾಟ್ಯದಂತೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಅತ್ತಲಾಡಿ ಇತ್ತಲಾಡಿ…”

ಈ ಸಾಲುಗಳು ತನ್ನ ರಿದಮಿಕ್ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಹಾಗೂ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಲಘುಗುರು ಇಟ್ಟು ಬರೆದಂಥ ಪದಗಳ‌ ಆಟದಿಂದ ಮಜವಾಗಿ ಹಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತವೆ. ಆದರೆ ಯಾವತ್ತೋ ಆರಾಮಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದರೆ.. ಆಹಾ ..ಹಂಸಲೇಖರ ರಸಿಕಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾ ಅನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಯಾರೋ ನೀನು ಎಂದು ಕೇಳುತಾವೆ ಇವಳ “ಪೊಗರಿನ ಹೃದಯ ಪಾಲಕಿಯರು” ಎಂದು ಅವರು ರೆಫರ್ ಮಾಡ್ತಿರೋದು ಆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ತನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತ ಅರ್ಥವಾದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಈ ಸಾಂಗ್ ಕೊಡುವ ಅನುಭೂತಿಯೇ ವಿಭಿನ್ನ. “ನಾಟ್ಯದಂತೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಅತ್ತಲಾಡಿ ಇತ್ತಲಾಡಿ” ಎಂದು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಆ ಸಾಲಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ರಸಿಕತೆ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ ಹಂಸ್.

ಗಡಿಬಿಡಿಗಂಡ ಚಿತ್ರದ…. ಮುದ್ದಾಡೆಂದಿದೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂ ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ……. ನಾಯಕಿ”ಎದೆಯ ಸೆರಗ ಮೋಡದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಚಂದ್ರನೀಗ….” ಅಂದರೆ…. ನಾಯಕ” ಹೃದಯ ಮೇರುಗಿರಿಗಳಲ್ಲಿ… ಕರಗಬಹುದೆ ಈಗ” ಅಂತಾನೆ. “ಮುಡಿಯಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮುಡಿದವಳ ಮೊದಲುಮುಡಿಯಬೇಕು.. ಮಡದಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮೊದಲಿರುಳಿರಬೇಕು…” ಅಂತ ನಾಯಕಿ ತನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ರಮಿಸು ಅಂತ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ………… ನಾಯಕ ..” ಮನಸಿನ ಮಧುವಿನ ಮಹಲೊಳಗೆ … ಮದನ ಮಣಿಯಬೇಕು… ಸುರತಿಯ ಪರಮಾನ್ನ ಹಿತಮಿತವಿರಬೇಕು” ಅಂತ ಆಕೆಯ ಮೇಲಿರೋ ಮೋಹದ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೇಡ ಫ್ರೀಡಮ್ಮು ವೀಕ್ಲಿ ಒನ್ಸು ಜುಮ್ ಜುಮ್ಮು” ಅಂತ ದೂರ ಹೋಗೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಕೂಡ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಇದು ಕೂಡ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಗಂಡನ್ನು ಸೆಕ್ಸಿಗಾಗಿ ಕರೆಯುವ ಗೀತೆಯೇ ಆದರೂ… ತನ್ನ ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಟ್ಯೂನ್ ನಿಂದ ಚೆಂದದ ಪದಜೋಡಣೆಯಿಂದ… ಈ ಹಾಡು ಕೊಂಚವೂ ಅಶ್ಲೀಲ ಅನಿಸೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಅಶ್ಲೀಲ ಅನಿಸಿದರೂ ಓಕೆ ಎಂದು ಬರೆದಾಗ.. ರಾತ್ರಿ ಆಯ್ತು ಮಲಗೋಣ ಇಂದು ನಮ್ಮ ಸೋಭಾನ… ಅಥವಾ ಕಾಯಿ ಕಾಯಿ ನುಗ್ಗೇಕಾಯಿ ಮಹಿಮೆಗೆ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಿಗೆ.. ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಆಸೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದೆ ಹಾಸಿಗೆ ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ನೇರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಹಂಸಲೇಖ.

ಇವೆಲ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸುವಾಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಅಪಾರಾರ್ಥಗಳು. ತೂಗುಮಂಚದ “ಹಮ್ಮನುಸಿರಬಿಟ್ಟಳು ಎಂಬುದು ಅಮ್ಮನುಸಿರ ಬಿಟ್ಟಳು ಎಂದಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಲಾಲಿಹಾಡೆಂದು ತಪ್ಪು ತಿಳಿದುದರ ಪರಿಣಾಮ ಎಂದು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬರೆದಿದ್ದು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಬಹುದು.

ಇನ್ನು ಡಬಲ್ ಮೀನಿಂಗೇ ಹುಡುಕಬೇಕು ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಗೀತೆಯೂ ಬೇರೆಯೇ ಅರ್ಥ ಕೊಡಬಲ್ಲ ಕೆಪಾಸಿಟಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ನಾವು ಆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸೋಕೆ ಹೊರಟಿರುವ ರೀತಿಯ ಮೇಲೆ ಡಿಪೆಂಡು. ಎಂಥ ಸಭ್ಯಸಾಲನ್ನೂ.. ಕವಿಗೇ ಶಾಕ್ ಆಗುವ ಹಾಗೆ ಡಬಲ್ ಮೀನಿಂಗ್ ಆಗಿಸಬಹುದು. ಆ ಉದಾಹರಣೆ ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಬೇಡ. ಮುಂದೆಂದಾದರೂ ಬರೆಯೋಣ.

ಇದೆಲ್ಲ ಬರೆಯೋಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಸಾಂಗ್. ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಟೈಮಾಯ್ತು. ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಸಾಫ್ಟ್ ಪೋರ್ನ್ ಸಿನಿಮಾಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಏಜಿನ ದಿನಗಳವು. ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡೋದು ಕಾಶೀನಾಥ್ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡೋಷ್ಟೇ ಪಾಪ ಎಂಬಷ್ಟು ಮಡಿವಂತಿಕೆ ದಿನಗಳವು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಆಗ ರವಿಮಾಮಾ ಲವ್ ರೊಮ್ಯಾನ್ಸ್ ಶೃಂಗಾರಗಳಿಗೆ ಗಾಡ್. ಆತ ಹೀರೋಯಿನ್ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಒರಗಿದರೆ ನಮಗೆ ರಸಸ್ಫೋಟ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕುತ್ತಿಗೆಗೊಂದು ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ತುದಿಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಕತ್ತು ಮತ್ತು ಎದೆಯ ನಡುವೆ ಒಮ್ಮೆ ಆಡಿಸಿದ ಅಂದರೆ ಕೊಳಲು ಲಂಬಕೋನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆತ ಸೆರಗು ಸರಿಸಿ ಹೊಕ್ಕಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟರೆ ಮುಗಿದೇಹೋಯ್ತು ಊರಸ್ನಾಯುಗಳು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂದು ಹಂಸಲೇಖ ಗೀತೆಗಳು ರವಿಚಂದ್ರನ್ ನ ಪಿಚ್ಚರೈಸೇಷನ್ನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಥವಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಗೀತ ಎಲ್ಲದರಾಚೆಗೆ ನಮಗೆ ಆ ರೊಮ್ಯಾನ್ಸೇ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ಯಾಸೆಟಲ್ಲಿ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಹೋದಾಗ ಗೀತೆಗಳು ಆಡಿಯೋಗಿಂತ ವಿಡಿಯೋವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಆನಂತರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಗಮನಿಸುವ ಮೆಚುರಿಟಿ, ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಷನ್ ಪವರ್ ಆಸ್ವಾಧಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲ ಬಂದಾಗ.. ರವಿ ಚಂದ್ರನ್ ಹಂಸಲೇಖರ ಗೀತೆಗೆ ಹತ್ತು ಪರ್ಸೆಂಟಷ್ಟೂ ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಹಂಸಲೇಖರ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಯಥಾವತ್ ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಹೋದದ್ದೇ ಆದರೆ ಆ ಸಾಂಗ್ ನ ಪಿಚ್ಚರೈಸೇಷನ್ ಕಾಮಸೂತ್ರವಾಗಿ ಹೋಗುವಷ್ಟು ಹಾಟ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಗೀತೆಗಳು ಪಿಚ್ಚರೈಸ್ ಆಗದೆಯೇ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಷನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆಂದವಿತ್ತು ಅನಿಸಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಸತ್ಯ ಏನಂದರೆ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಸಲ್ಲಿಸಿದಷ್ಟು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಹಂಸಲೇಖರ ಗೀತೆಗೆ ಇನ್ಯಾರೂ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ… ಬೇರೆ ಗಂಭೀರ/ಸ್ಯಾಡ್/ಫಿಲಾಸಫಿಕಲ್/ಕ್ರಾಂತಿ ಯಾವ ಗೀತೆಗಳಿಗೂ ವಿಶ್ಯುಯಲಿ ನ್ಯಾಯ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇದು ಹಂಸಲೇಖ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.. ಬಹುತೇಕ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಮನಸಿನ ಮೂಲೆಯ ಅಸಮಾಧಾನ ಹಾಗೂ ನೋಡುಗರ ಅಸಂತೃಪ್ತಿ. ಮೊನ್ನೆ ನಾನು ಶೇರ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ” ಸುಮ್ಮನೆ ಹೀಗೆ ನಿನ್ನನೇ …:” ಎಂಬ ಅಮರ್ ಚಿತ್ರದ ಗೀತೆಯಾದರೂ ಅಷ್ಟೆ. ಅಷ್ಟು ಗಾಢ ಸಾಲುಗಳ ಗೀತೆಗೆ ಅಂಬರೀಶ್ ಪುತ್ರನಿಂದ ಕಲ್ಲುಬಂಡೆಯಂಥ ಅಭಿನಯ. ಇಡೀ ಹಾಡನ್ನು ಲಾಂಗ್ ಶಾಟ್ ಗಳಲ್ಲಿ ತೆಗೆದು ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ತೋರಿಸಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ ನಾಗಶೇಖರ್. ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತ ಸಲ್ಲಿಸುವಷ್ಟು ನ್ಯಾಯವನ್ನು ದೃಶ್ಯರೂಪ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬೆಟರ್ ನಾವು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಷನ್ ಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೇ ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡುವುದು.

ಬ್ಯಾಕ್ ಟು ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಚಿತ್ರದ ಆ ಸಾಂಗ್ : ಇಷ್ಟು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಕಮ್ಮಿ ಅಂದ್ರೂ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಸಲ ಕೇಳಿರುತ್ತೇನೆ. ಹಿಟ್ ಆಲ್ಪಮ್ ಆಗಿರುವ ಅದರ ಕಡಿಮೆ ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಗೀತೆ ಅದು.

“ಅ ಹಾಗೆ ಪ್ರೇಮಿ ಓಹೋ.. ಒ ಹೋಗೆ ಪ್ರೇಮಿ ಆಹಾ…”
ಈ ಹಾಡಿನ ಚಿತ್ರಣ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯ ಗಮನಿಸದಷ್ಟು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಕಾರಣ. ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಮಧುಬಾಲಾ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ! ಆದರೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಗೀತೆ ತುಂಬ ಅಟ್ರಾಕ್ಟಿವ್ ಅನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಮಾನು ಡಾರ್ಲಿಂಗ್, ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಬಾರೋ, ರಾಗಿ ಹೊಲದಾಗೆ ಖಾಲಿ ಗುಡಿಸಲು ಈ ಗೀತೆಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಕಿಕ್ …. ಈ ಅ ಹಾಗೆ ಪ್ರೇಮಿ ಓಹೋ… ಒ ಹೋಗೆ ಪ್ರೇಮಿ ಆಹಾ ಗೀತೆ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹೌದು ನಾನು ಈ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದೇ ಹೀಗೆ. ಮೊನ್ನೆಯ ತನಕವೂ…ಆದರೆ ಮೊನ್ನೆ ಯಾಕೋ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ.. ಅರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ ತಪ್ಪಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ತಪ್ಪಾಗೇ ಹಾಡಿಕೊಂಡೆನಲ್ಲ ಅಂತ ಮೈತುಂಬ ಗಿಲ್ಟು

ಆ ಸಾಂಗ್ ಇರೋದು ಹೀಗೆ…

”ಆಹಾ’ಗೆ ಪ್ರೇಮಿ “ಓಹೋ”
” ಓಹೋ”ಗೆ ಪ್ರೇಮಿ ” ಆಹಾ”

ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಯಾಮಾರಿದ್ದೀರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ನಾನೊಬ್ನೇ ಹೀಗೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡವ್ನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

ಈ ಗೀತೆಯ ವಿಶೇಷ ಏನಂದ್ರೆ ಹಂಸಲೇಖ. ಆಹಾ ಮತ್ತು ಓಹೋ ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನೇ ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ

ಆಹಾಗೆ ಓಹೋ ಪ್ರೇಮಿ… ಓಹೋಗೆ ಆಹಾ ಪ್ರೇಮಿ!
ಅದು ಇಬ್ಬರು ಪ್ರ‍ೇಮಿಗಳ ಹೆಸರು!

ಈಗ ಈ ಹಾಡೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿನೋಡಿ…
ಅದು ಸೌಂಡಾಗೋದೇ ಬೇರೆ ಥರ!

ಅದ್ಯಾಕೆ ಆಹಾ ಓಹೋ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರಗಳಾದವು ಅಂತ ಸಿನಿಮಾ ತೆರೆದು ನೋಡಿದೆ. ಈ ಹಾಡು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮುನ್ನ ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಯಾವುದೋ ಫೈಟಿಂಗಲ್ಲಿ ಒದೆ ತಿಂದು ಬೆನ್ನಿಗೆ ಕಾಶಿ ಕೈಲಿ ಬಿಸಿ ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ. ಅವನ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಷನಲ್ಲಿ ನಾಯಕಿ ಬಂದು ಕಾಶಿಯ ಬದಲು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡ್ತಿರೋ ಹಾಗೆ ಒಂದು ಟ್ವಿಸ್ಟು.. ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಷನಲ್ಲೇ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ.. ಆಕೆ ಬಿಸಿ ಶಾಖ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಒಮ್ಮೆ ನಾಯಕ ಆಹಾ ಅಂತಾನೆ.. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಓಹೋ ಎಂದು ಬಿಗಿಯುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಹುಟ್ಟುವ ಹಾಡಿದು. ಡ್ರೀಮ್ ಸಾಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಕೂಡ ಬರುತ್ತದೆ ಆಹಾ ಓಹೋ ಅಂತ!

ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಜೊತೆ ದೃಶ್ಯರಚನೆ ಜೊತೆ ಗೀತ ಸಾಹಿತಿ ಕನೆಕ್ಟ್ ಆದಾಗ ಇಂಥ ಅದ್ಭುತಗಳು, ಮಜಗಳು, ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್ ಐಡಿಯಾಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಹಂಸಲೇಖ ಎಲ್ಲೋ ಕೂತು ಹಾಡುಬರೆದುಕೊಟ್ಟು ಸಂಗೀತ ಮಾಡಿಕೊಡ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಿನಿಮಾದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ನಿಂದ ರೀರೆಕಾರ್ಡಿನ ತನಕ ಜರ್ನಿ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ ಯಾಕೆ ಆ ಪರಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು ಅನ್ನೋದಕ್ಕೂ ಇದೊಂದು ಪುರಾವೆ. ( ಬರಹ : ನವೀನ್ ಸಾಗರ್ ; ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಿಂದ)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಕವಿತೆ | ಉಸಿರು

Published

on

ಮೂಲ : ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ರೂಮಿ, ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ : ಡಾ.ಎಚ್.ಎಸ್.ಅನುಪಮಾ

ನಾ ಕ್ರೈಸ್ತನಲ್ಲ, ಯಹೂದಿ, ಮುಸಲ್ಮಾನ, ಹಿಂದುವೂ ಅಲ್ಲ ಬೌದ್ಧ, ಸೂಫಿ, ಝೆನ್ ಧರ್ಮದವನೂ ಅಲ್ಲ

ಪಂಥ ಪರಂಪರೆಯವನಲ್ಲ, ಮೂಡಲದವನಲ್ಲ ಪಡುವಣದವನಲ್ಲ, ಕಡಲೊಳಗಿನಿಂದೆದ್ದು ಬಂದವನಲ್ಲ

ನೆಲದಿಂದುದ್ಭವಿಸಲಿಲ್ಲ, ಸಹಜ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲ, ದೈವಿಕವಲ್ಲ ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದಾದವನಲ್ಲ, ನಾ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲ

ಇಹದಲೂ ಪರದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಕುರುಹಿಲ್ಲ ಆಡಂ ಈವರ ವಂಶದ ಕುಡಿಯಲ್ಲ

ಯಾವ ವಂಶಾವಳಿಯೂ ನನಗಿಲ್ಲ, ನೆಲೆಯಿರದವ ಕಾಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮವೂ ಅಲ್ಲ, ನಿಶ್ಲೇಷದ ಶೇಷ

ನಾ ಪ್ರೇಮಿಯವ, ಲೋಕವೆರೆಡನೊಂದೇ ಆಗಿ ಕಂಡವ ಕರೆವುದು ಪ್ರೇಮ ನನ್ನ, ಅರಿತುಕೊಳುವುದು ತನ್ನ ತಾ..

ಮೊದಲ, ಕೊನೆಯ, ಹೊರ, ಒಳ
ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರೇಮ, ಪ್ರೇಮ, ಬರೀ ಪ್ರೇಮ
ಅದು ಪ್ರಾಣ, ಅದೇ ಉಸಿರು.

ಉಸಿರಾಡು ಮನುಜ.

(ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ ಗದಗ ಇವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ‘ಉರಿಯ ಕುಡಿಯ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ‘ ಕೃತಿಯಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಜಲಾಲುದ್ದೀನ್ ರೂಮಿಯ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಡಾ.ಎಚ್.ಎಸ್. ಅನುಪಮ ಅವರು ಅನುವಾದಿಸಿರುವ ಕೃತಿ ಇದಾಗಿದೆ.)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಆತ್ಮಕತೆ | ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೂರಿನ ಭೂ ಹೋರಾಟ

Published

on

  • ರುದ್ರಪ್ಪ ಹನಗವಾಡಿ

ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇತ್ತು. ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಪ್ರವಚನಗಳು ನಿಗದಿಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರೋಧಿ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರಿಸಿದ್ದರು. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ 20 ಅಂಶದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಲಿತ ಹಿಂದುಳಿದವರ ಪರವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ನೀಡಿರದಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ದಲಿತರು, ಹಿಂದುಳಿದವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೂ ಇದ್ದರು. ಅದು ನಿಜವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾವೆಲ್ಲ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವೀರಭದ್ರ ದೇವರ ಚಾಕರಿ (ಮ್ಯಾಳ) ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಹದಿನೇಳು ಎಕರೆ ವೀರಭದ್ರ ದೇವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಆರು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಊರಿನ ಪ್ರಮುಖರು ನಾವಿನ್ನು ಹುಟ್ಟುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹಂಚಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಎಕರೆಯಷ್ಟನ್ನು ನೀಡಿದ್ದು ಸಾಗುವಳಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈ ನಡುವೆ ಭೂಸುಧಾರಣಾ ಕಾನೂನು ಜಾರಿ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಅರಸು ಸರ್ಕಾರ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿತ್ತು. ಇದನ್ನರಿತ ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ತಿಪ್ಪಣ್ಣನ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಿದ್ದ ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲ ಆರು ಜನರೂ ತಮಗೆ ಭೂಮಿಯ ಹಕ್ಕು ನೀಡಲು ನಮೂನೆ 7ರ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.

ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ಮುಂದೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದ ವಿಷಯ ಊರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಸಮಾಧಾನದ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಈ ನಡುವೆ ನಮಗಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ 17 ಎಕರೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ 4 ಎಕರೆಯನ್ನು ಕಬಳಿಸುವಷ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಯು ದಾವಣಗೆರೆಯಿಂದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿವರೆಗೆ ಬೈಪಾಸ್ ರಸ್ತೆಗಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ನೀಡಿದ ನಾಲ್ಕು ಎಕರೆ ಪರಿಹಾರದ ಹಣವನ್ನು ಕೂಡ ದೇವಸ್ಥಾನದವರೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಉಳಿದಿದ್ದ 13 ಎಕರೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪುನಃ ಮರು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆರು ಜನರು ಸುಮಾರು ಎರಡೆರಡು ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು ಸಾಗುವಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ದೇವಸ್ಥಾನ ಧರ್ಮದರ್ಶಿ ಕಮಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಊರಿನ ಹಿರಿಯರಿದ್ದರೂ ಉಳಿದಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಮ್ಮವರಿಂದ ಬಿಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಮಂಗಳವಾರ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮ್ಯಾಳಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಚರ್ಚೆ ಆಗ ಊರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರೆಲ್ಲರ ಚರ್ಚೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮ್ಯಾಳದವರು ನಿಲ್ಲಿಸದೆ ಪ್ರತಿ ಮಂಗಳವಾರ ತಪ್ಪಿಸದೆ ಗುಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಮ್ಯಾಳ ಮಾಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಮ್ಮೂರ ಚಲುವಾದಿಗಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದಿನ ಯೋಜಕ ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗ ನಾನೇ ಎಂದು ಊರವರು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅವನು ಊರಿಗೆ ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾನೋ ಕಾದು ಕುಳಿತು ಕಾಲು ಮುರಿಯಬೇಕೆಂಬ ಯೋಜನೆ ಕೂಡ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರಂತೆ. ಆದರೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಅಳುಕು ಇದ್ದರೂ ನಾನೇನು ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಧರ‍್ಯ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಹೊರಗೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ನನ್ನನ್ನು ಊರಲ್ಲಿರುವ ತನಕ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕವರ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ನಾನಿನ್ನು ಬಿ.ಎ.ನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಸರ್ಕಾರದ ವತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗಾಗಿ ಕುಡಿಯಲು ಒಂದು ತೆರೆದ ಬಾವಿಯನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದರು. ಊರಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡು ಬಾವಿಗಳಿಂದ ನೀರು ಸೇದುತ್ತಿದ್ದ ಮೇಲ್ಜಾತಿಗಳ ಜನರಿಂದ ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲ ಹೊಯ್ ನೀರು ತರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂದರೆ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿ ಇವರ ಕೊಡಗಳಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕಬೇಕು, ಆಗ ಇವರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. 1936ರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ನಮಗೊಂದು ರಂಗಜ್ಜನ ಮಠದ ಹತ್ತಿರ ಬಾವಿ ತೆಗೆಸಿತ್ತು. ಅದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಧ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಬಾವಿಯನ್ನು ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಉದ್ಘಾಟಿಸುವ ಮುನ್ನ ನಾನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಹಸುವಿನ ಜೊತೆ ಆ ಹೊಸ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಿ ಅದಕ್ಕೆ ಕುಡಿಸಿ ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನಿರುವಾಗ ಯಾರೂ ಮಾತಾಡದೆ ಇದ್ದವರು, ನಾನು ಮೈಸೂರಿಗೆ ವಾಪಸ್ ಓದಲು ಹೋದಾಕ್ಷಣ ಮಾರನೆ ದಿನ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ನೀರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಹಗ್ಗ ಕೊಡಪಾನಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಕಿ ನೀರು ಸೇದಲು ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಿನ್ನು ಅಪ್ಪ ಇದ್ದ. ‘ನೀನು ಊರ ಉಸಾಬರಿಗೆ ಬರಬೇಡ ನಿನ್ನ ಓದು ನೀನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಿರು’ ಎಂದು ಪತ್ರ ಬರೆಸಿ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದ್ದ. ಆದರೂ ನಾನು ಆಗಿರುವ ಅವಮಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ದಿನ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕಂದಾಯ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಬಸವಲಿಂಗಪ್ಪನವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬಾವಿಯಿಂದ ನೀರು ಸೇದಲು ಲಿಂಗಾಯತರು ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದೆ.

ಅವರು ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಕೊಂಡು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ವಾಪಸಾಗಿದ್ದರು. ನಮ್ಮೂರ ಛರ‍್ಮನ್ ಬಸಪ್ಪನವರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹರಿಹರದವರೇ ಬಿ. ಬಸವಲಿಂಗಪ್ಪನವರು ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರಾಗಿದ್ದರು. ಛರ‍್ಮನ್ ಬಸಪ್ಪನವರು ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಊರಿನವರೊಡನೆ ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದಾಗ ನಾನು ಹೇಳಿದ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ, ‘ನೀವೇನು ಹೆಂಡ ಕುಡಿಯೋದಿಲ್ಲವಾ? ಮಾಂಸ ತಿನ್ನೋದಿಲ್ವಾ’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ‘ಬಸವಣ್ಣ ಏನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ ಗೊತ್ತಾ? ಅದನ್ನ ಪಾಲಿಸೋದು ಬಿಟ್ಟು, ಸರ್ಕಾರ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಬಾವಿಯ ನೀರು ಸೇದಲು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಬಾರದೆಂದು ಗರ್ಜನೆ ಹಾಕಿ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದ್ದರು.

ನಮ್ಮೂರ ಛರ‍್ಮನ್ ಬಸಪ್ಪನವರು ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮೂರ ಛರ‍್ಮನ್‌ರಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಬಂಧವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಊರ ಸಮಷ್ಟಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬಂದಾಗ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಒಬ್ಬರೇ ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬಂದವರೇ ಯಾರು ನಿಮಗೆ ನೀರು ತರಲು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದವರು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರೇ ನಮ್ಮ ಕೇರಿಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮವರನ್ನೇ ನೀರು ಸೇದಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಊರಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸಿದವರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಆದೇಶವಾಗಿದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಿದ್ದರು. ಛರ‍್ಮನ್ ಬಸಪ್ಪನವರು ಸುಮಾರು 20 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಛರ‍್ಮನ್‌ರಾಗಿದ್ದರು. ಯಾರಿಗೂ ಕೇಡು ಬಯಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಬೇರೆಯವರ ಕೈಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಏನೆಲ್ಲಾ ಅನಾಹುತ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೋ ಊಹಿಸಲೂ ಅಸಾಧ್ಯ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ಊರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಎದ್ದು ಕೂತಿತ್ತು. ಅದು ಭೂ ನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಫಾರಂ ಹಾಕಿದ್ದು. ಹರಿಹರದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಾಗಬೇಕು. ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಧರ್ಮದರ್ಶಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಅವರು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ರಾಕ್ಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ತಿಪ್ಪಣ್ಣ ಮಾತ್ರ ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಜೊತೆ ಇರುವಾಗ, ನೀವು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆಂದು ಅವರ ಹತ್ತಿರವೇ ಬೀಡಿ ಕೇಳಿ ಸೇದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. `ಇದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗನ ಕೆಲಸ, ನಮಗ್ಯಾಕಣ್ಣ ದೇವರ ಜಮೀನು’ ಎಂದೆಲ್ಲ ಅವರ ಜೊತೆಯೇ ತಾಳ ಹಾಕುತ್ತ ಇದ್ದರು. ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಯಾವಾಗ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬಂದು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲರ ಅದೃಷ್ಟವೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ನನಗೆ 1969-1972ರಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸಹಪಾಠಿಯಾಗಿದ್ದ ಕೆ.ಎಂ. ಶಂಕರಲಿಂಗೇಗೌಡರನ್ನು ದಾವಣಗೆರೆ ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ನೇಮಕ ಮಾಡಿತ್ತು. ನಾನು ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ, ನಮಗೆ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಇತ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ವಿನಂತಿಸಿದೆ. ನಾನು ಹೋಗಿ ವಿನಂತಿಸಿದ 3-4 ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲರ ಹೆಸರಿಗೆ ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ 1976ರ ವರ್ಷದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯಿಂದ ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್. ಶಿವಪ್ಪನವರು ಹರಿಹರ ತಾಲ್ಲೂಕು ಶಾಸಕರು ಮತ್ತು ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ನಮಗೆಲ್ಲ ಜಮೀನು ನೋಂದಾಯಿಸುವ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸದೆ ಸಹಕಾರ ನೀಡಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಧರ್ಮದರ್ಶಿಗಳು, ಭೂನ್ಯಾಯ ಮಂಡಳಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಎದುರೇ ‘ಊರಿಗೆ ರ‍್ರಲೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ’ ಎನ್ನೋ ಧಮ್ಕಿ ಹಾಕಿದಾಗ, ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ‘ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಪೊಲೀಸ್ ಕರೆಸಿ ಈಗಲೇ ಜೈಲಿಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದರೆಂದು ನಮ್ಮವರೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಳಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending