Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ಅರಿವಿನ ಅರಿವಿರಲಿ-37 : ಬರೆಗಳು ಬರೆವುದೇನನ್ನು..?

Published

on

  • ಯೋಗೇಶ್ ಮಾಸ್ಟರ್

ಹಿಂಸೆ ನೀಡಿ ಅಥವಾ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ವಿಕೃತವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ಯಾಡಿಸಂ ಅಥವಾ ಕ್ರೌರ್ಯಾಮೋದ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇನೋ ಸರಿ. ಆದರೆ ಸರಣಿ ಕೊಲೆಗಾರರಲ್ಲಿ, ಸೈಕೋಪಾತ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಈ ಬಗೆಯ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇರುವುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ.

ಮಗುವು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮೊಗಚುಕೈಯನ್ನು ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ ಬರೆ ಹಾಕುವ ತಾಯಿ, ಬೆಲ್ಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾಸುಂಡೆ ಬರುವ ಹಾಗೆ ಹೊಡೆಯುವ ತಂದೆ, ಮೆದುವಾದ ಅಂಗೈ ಮೇಲೆ ಬೆತ್ತ ಬೀಸುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಗುವಿನ ಒಳಿತಿಗೆ ಉಳಿಯ ಪೆಟ್ಟನ್ನು ಕಲ್ಲಿಗೆ ನೀಡಿ ಶಿಲ್ಪವನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಸಮಜಾಯಿಶಿ ಕೊಡುವರಾ? ಅದು ಅವರವರ ಅಸ್ವಸ್ಥ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ.
ಮಗುವು ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಬೀಳಬೇಕು ಎಂದು ಉನ್ಮತ್ತರಂತೆ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅವರು ಯಾವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿ.

ಬೇರೆಯವರು ಬಂದು ಇವರನ್ನು ಮಗುವಿನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಪಾಪದ ಮಗುವಿನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೊಡೆದಿದ್ದೀಯಲ್ಲಾ ನಿನಗೇನಾಗಿದೆ? ನಿನಗೆ ಅಯ್ಯೋ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲವಾ? ಎಂದು ಅವರೇನಾದರೂ ಹೊಡೆದವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವರು ತಮಗೆ ಅಪಮಾನವಾದಂತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ಎನ್ನುವ ಗುಣವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ಖಳರನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿದರೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ, “ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಅವರಿಂದ ಬೈಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು” ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮಗುವಿಗೇ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ನೋಡಿ, ಇಂಥಾ ಮಾದರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ.

ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ಕೆಲವರು ಹೀಗೆ ಹೊಡೆಯುವುದು ಸಹಜ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಬೇಡಿ. ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾವು ಗಮನಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಮನಶಾಸ್ತ್ರವು ತನ್ನ ವಿಷಯ ಸ್ವಭಾವದ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ನೈತಿಕವಾದ ಗುಣವಿದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ಸಮಾಜವು ಏನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರೂ, ಮನಶಾಸ್ತ್ರವು ಅವನ ಗುಣ ನಡವಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ನೋಡುವ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ರೋಗವು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾದರೂ ವೈದ್ಯನು ತನ್ನ ರೋಗಿಯನ್ನು ಉಪಚರಿಸುವ ನೈತಿಕತೆ ಅದು. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಮನಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಿಗೆ ಗೋಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದೂ ಕೂಡಾ ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ. ಇದು ಕನ್ಫೆಶನ್ ಬಾಕ್ಸಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿನ ಪಾದ್ರಿಯು ತಾನು ಕೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪಾಪ ನಿವೇದನೆಯ ಗೋಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ನೈತಿಕ ಕರ್ತವ್ಯದಂತೆ.

ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಾವು ತಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಗುವು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಲಿಪಶುವೋ, ಆ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಕೂಡಾ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಬಲಿಪಶುಗಳು. ಅವರ ಇಂತಹ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಸುಳುಹುಗಳನ್ನು ಅವರ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರು ಗುರುತಿಸದೇ, ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನೀಡದೇ ಬಿಟ್ಟದ್ದು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಿಗುವುದೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಇಂತಹ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಮಗುವಿನ ಮನೋಭಾವ ಅಥವಾ ಸ್ವಭಾವವೂ ಕೂಡಾ ಇಂಥಾ ಆಕ್ರಮಣಗಳ ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿಯೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದೋ ಭಯದಿಂದ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಜಾರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಅದೂ ಕೂಡಾ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬರೆಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಗುವಿನ ಖಾಲಿಸ್ಲೇಟಿನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ಬರೆದಿರುತ್ತಾರೆಂದು ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಮಗುವಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಂತಹ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವರಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಬಲಿಪಶು ಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬಷ್ಟು ಸಹಜವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗದು. ಆಕ್ರಮಣದಾನಂತರ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ ನಂತರ ಅವರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಕ್ಷೋಭೆ ಮತ್ತು ತಲ್ಲಣಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರ್ಣನೀಯ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೊಳಗಾದವರ ಮೇಲೆ ಕನಿಕರ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ತಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಾರದಿತ್ತು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಾನು ಮಾಡಿದ್ದು ಸರಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಆಯ್ತೇ ಹೊರತು ನಾನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಗುವಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಏಕಮುಖ ಆಕ್ರಮಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಗುವಲ್ಲದೇ ಸಮವಯಸ್ಕರೋ ಅಥವಾ ಇತರರೋ ಆಗಿದ್ದರೆ ಪ್ರತ್ಯಾಕ್ರಮಣವಾಗುವ ಸಂಭವವೂ ಉಂಟು. ಆಗ ಉಂಟಾಗುವ ಮನೋಭಾವಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಂಕೀರ್ಣ. ಏನೇ ಆದರೂ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದೋ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೀಗಾಗದಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಅಪರೂಪದ ಪ್ರಕರಣಗಳು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ಆಕ್ರಮಣ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಯುಳ್ಳವರು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಹಾತೊರೆಯುವರು.

ಉನ್ಮತ್ತತೆಯ ತೃಪ್ತಿ

ಹಿಂಸಾರತಿ ಅಥವಾ ಕ್ರೌರ್ಯಾಮೋದ ಅಥವಾ ಸ್ಯಾಡಿಸಂನಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆಂದೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟಿಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವುದೇ ಭಾವವಾಗಿರಬಹುದು. ಅದ್ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ದೊರಕಬೇಕು. ಅದನ್ನು ತೃಪ್ತಿ ಎನ್ನುಬಹುದು. ಉನ್ಮತ್ತತೆಯಿಂದ ದೊರಕುವುದು ಏನು ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂತೋಷ ಎಂದುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸ್ಯಾಡಿಸಂನಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರೌರ್ಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವವರು ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯೀಕರಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅದು ಹಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಯಾಡಿಸ್ಟ್ ಗಳೂ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಸೈಕೋಪಾತ್‍ಗಳಂತೆ ಹಿಂಸೆಕೊಟ್ಟು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದೇನೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇಡ.

ಅಳಬಹುದು, ನಗಬಹುದು, ಮಾದಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು, ಅವೇನೂ ಇಲ್ಲದೇ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾಯಬಹುದು, ತಾನೇ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು; ಹೀಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇನು ಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ ಅದು ಅವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ರೀತಿಯ ಉನ್ಮತ್ತತೆ. ಮಿತಿಮೀರಿದ ಉನ್ಮತ್ತತೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ ಗೋಳಿಡುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯಾದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ ತಮಗೇ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ತಾವು ಮಾಡಿದ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದಾಗಿ ಅಥವಾ ಅನಾಹುತಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ, ಅವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ.

ಈ ಸ್ಯಾಡಿಸಂ ಅಥವಾ ಹಿಂಸಾರತಿ ಎನ್ನುವುದು ದಿಢೀರನೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿಬಿಡುವುದಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂಕೃತ ಅಪರಾಧದ ಫಲವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನೊಬ್ಬನಲ್ಲಿರುವ ಕೆಟ್ಟತನವಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗಿನಿಂದಲೂ ವಯಸ್ಕನಾಗುವವರೆಗೂ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿರುವುದು.

(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಅಂತರಂಗ

ದೇವನಗರಿ ಸುದ್ದಿದಿನ – ದೀಪಾವಳಿ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆ 2026 : ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆ ; ಅನಂತ ಕುಣಿಗಲ್ ಅವರ ಸಂಸ‌ ಕತೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಅಮಾನ್ಯ ; ಪರಿಷ್ಕೃತ ಫಲಿತಾಂಶ ‌ಪ್ರಕಟ

Published

on

ಸುದ್ದಿದಿನ,ದಾವಣಗೆರೆ:ದೇವನಗರಿ ಸುದ್ದಿದಿನ – ದೀಪಾವಳಿ ವಿಶೇಷ ಸಂಚಿಕೆ 2026ರ ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಉಲಂಘಿಸಿರುವ ಕಾರಣ ಅನಂತ ಕುಣಿಗಲ್ ಅವರ ಸಂಸ‌ ಕತೆ ಪಡೆದ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಮಾನ್ಯ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕತೆ-ಕವಿತೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ‘ “ಸ್ವತಂತ್ರ ರಚನೆಯಾಗಿರ ಬೇಕು. ಈ ಮೊದಲು ಯಾವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟ ಅಥವಾ ಪ್ರಸಾರ ಆಗಿರಬಾರದು” ಎನ್ನುವ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳನ್ನು ಉಲಂಘಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದ ” ಸಂಸ” ಕತೆಯನ್ನು ಅಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

‘ಸಂಸ’ ಕತೆಯ ಕತೆಗಾರರಾದ ಅನಂತ ಕುಣಿಗಲ್ ಅವರು
ಸ್ವತಃ ತಮ್ಮ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ವಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ‘ ಸಂಸ’ ಕತೆಯು ಈ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೋ ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಕರ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತೃತೀಯ, ಮಗದೊಂದೆಡೆ ದ್ವಿತೀಯ ಬಹುಮಾನ ಲಭಿಸಿತ್ತು, ಅಲ್ಲದೆ ‘ಟೋಟೋ’ ಅವಾರ್ಡ್ ನ ಅಂತಿಮ ಸುತ್ತಿಗೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಶಾರ್ಟ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಬರೆದು ಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದಕಾರಣ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಪರಿಷ್ಕೃತ ಫಲಿತಾಂಶ

ಕತಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ರವಿಮುಡೋಡಿ ಅವರ ʼಅರ್ಧ ರೇಖೆಯ ಚಿತ್ರʼ  ಕತೆಗೆ ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ, ವಿಜಯ ಶ್ರೀ ಹಾಲಾಡಿ ಅವರ ʼಮಳೆಹಾಡುʼ ಕತೆಗೆ ದ್ವಿತೀಯ ಬಹುಮಾನ ಹಾಗೂ ಅಜೇಯ ಸಿಂಹ ಕೆ.ವಿ ಅವರ ‘ ಮಾರ್ಜಕದ ಶ್ರೀಮುಡಿ’ ಕತೆಗೆ  ತೃತೀಯ ಬಹುಮಾನ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂದು ಸುದ್ದಿದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಸಂಪಾದಕ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಡಾ. ಆತ್ಮಾರಾಮನ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆ | ಮೆಟ್ಟಿಲಿನವನು

Published

on

~ ಯೋಗೇಶ್ ಮಾಸ್ಟರ್

ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವವನ ನೋಡುಗರು ಏನೆಂದು ತಿಳಿದಾರು? ಹತ್ತುತ್ತಿರುವನೆಂದೋ, ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವನೆಂದೋ? ಯಾರೇನಾದರೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಹೊರಗೆ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವವನು ಇಳಿಯುತ್ತಿರಬಹುದು. ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವವನು ಹತ್ತುತ್ತಿರಬಹುದು.

ಈಗ ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹತ್ತುತ್ತಿರುವೆನೋ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವೆನೋ ಯಾರೂ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗಲೂ ನಾನು ನನಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಇರದಿದ್ದರೆ? ‘ಆತ್ಮಾರಾಮ್, ಈಗೇನು ನೀನು ಏರುತ್ತೀಯೋ, ಇಳಿಯುತ್ತೀಯೋ?’ ಬೇರೊಬ್ಬರು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿಬಿಡಬಹುದು. ನಾನೇ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನೇ ಉತ್ತರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ನೂರಾರು ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟಿವ್ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ನಾನೇ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಇದುವರೆಗೂ ಆಗಿಲ್ಲ.

ಇವತ್ತು ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ. ಅದ್ಯಾಕೋ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದವು. ಹೇ ಆತ್ಮಾರಾಮ್, ಈಗೇನು? ನೀನು ಏರುತ್ತೀಯೋ? ಇಳಿಯುತ್ತೀಯೋ?’ ಏರಿದ್ದೇನೆಂದುಕೊAಡು ಇಳಿದಿರುವ ನಾನು ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿ? ಮೆಲ್ಲನೆ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ.
ಹೌದು, ಈ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಬರೀ ಏರಲಲ್ಲ, ಇಳಿಯಲೂ ಅಲ್ಲ. ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲೂ ಹೌದು.

ಒಳಗಿರುವ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಗೆಡವಲೂ ಅಲ್ಲ, ಒಳಗೆ ನುಂಗಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಕಾದು ಕಾದು ಬಿಸಿಯೇರಿದೆ. ಈಗ ಹೊರಗೆಡಬೇಕು ಅಥವಾ ನುಂಗಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ತಣ್ಣಗಾಗುವ ಬಗೆಯೇನಾದರೂ ಇದೆಯಾ?

ನೋಡುಗರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಾನೊಂದು ಪರಮ ಶಾಂತಿ. ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನೊಳಗೆ ಬರೀ ಭ್ರಾಂತಿ. ಒಳಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿರುವ ಸದ್ದುಗಳ ಸೊಲ್ಲಡಗಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಿರಿಸಲು ಹೇಗಾದೀತು? ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಗೆ ಬಂದವರು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ, “ಪದೇ ಪದೇ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಚಿಂತಾಚಕ್ರ ಅಥವಾ ಡಿumiಟಿಚಿಣioಟಿ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅದರಿಂದ ನೀವು ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕು” ಎಂದು ಎಂತದ್ದೋ ಒಂದಷ್ಟು ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ನಾನು ಎಂತದ್ದೋ ಒಂದಷ್ಟು ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗದು.

ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಹಗಲಲ್ಲಿ, ಸದ್ದಡಗಿದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಮಾತುಕತೆಗಳು, ತಪುö್ಪಗಳು, ಬೇಸರಗಳು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗಳು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆಯೇ ಕಡಲ ತಡಿಗೆ ಬಂದಪ್ಪಳಿಸುವ ತಡೆಯಲಾಗದ ಅಲೆಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಬೆಳಗಾದಾಗ ಗತ್ಯಂತರವಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡುವ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಒಳಗವಿತಿರುವ ಹೆಗ್ಗಣಗಳಂತೆ, ಜಿರಳೆಗಳಂತೆ ಅದೆಲ್ಲೋ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತವೆ. ರಾತ್ರಿಯಾದರೆ ಸಾಕು ಮೆದುಳೆಂಬ ಒಡಕಲು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ತನ್ನ ಮಾಸಲು ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ತಂತಾನೆ ತೋರಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.
ಅವರಿಗೆ ಇವರಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಅದೆಷ್ಟು ಕಪಟತನದ್ದು!
‘ಇದು trap of overthinking. ನೀವು ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕು.’
ನನಗೇ ಅವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿಲ್ಲ. ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಯ. ನನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟೀತೆAಬ ಭಯ. ಆದರೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ ಬಾಧೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಬಹುದು. ಚಿಂತಾಚಕ್ರ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬಹುಕಾಲ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಂತೆ ಸವೆಯುವುದು. ಆ ಸವಕಳಿ ಚಿಂತಾಚಕ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸದು. ಆದರೆ ಅದು ಸುತ್ತಲು ಮಧ್ಯದ ಕೀಲಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಬಳಲಿಸುವುದು.

ಆ ಬಳಲಿಕೆಯೇ ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಕಾಣಿಸುವುದು. ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೇಹ ಭಾರವಾಗಿರುವುದು.
ಹೌದಲ್ಲಾ, ಏರುತ್ತಲೋ, ಇಳಿಯುತ್ತಲೋ ಹೆಣಗಾಡುವ ಬದಲು ಕುಳಿತಾದ ಅಂದೆತದ್ದೋ ಪ್ರಶಾಂತತೆ ಒದಗಿದೆ ಇಂದು! ನನಗೆ ನಾನೇ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನನ್ನದೇ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ನಾನೇ ಕಿವಿಯಾಗುವ ಸರತಿ ಇಂದು ಒದಗಿತೇ?
ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪರಕೀಯವೆನ್ನಿಸಿದರೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಉಸಿರಾಡಲು ಸರಾಗವೆನಿಸಿದೆ. ಕೈ ಮುಷ್ಟಿಗಟ್ಟಿದರೂ ಒಳಗೇ ಸಡಿಲವಾಯಿತು. ಮಡಿಸಿದ ಮೊಣಕೈ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹಗುರವಾಗಿ ಹತ್ತಿಯಂತೆ ಊರಿತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲೂ ತಂಗಾಳಿಯು ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಡತೊಡಗಿತು.

ನಾಳೆ ಈ ಚಿಂತಾಚಕ್ರ ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಣಿಯಾಗಬಹುದೇನೋ. ಆದರೆ ಚಿಂತೆಗಳ ನಡುನಡುವೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಉಸಿರುತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಏರುವುದನ್ನು, ಇಳಿಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದಕ್ಕೆ.
‘ಹೌದು ಕಣೋ ಆತ್ಮಾ, ಹೌದು!’

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಡಾ. ಆತ್ಮಾರಾಮನ ಆತ್ಮನಿವೇದನೆ ; ಒಳಗನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನದ ಮುಖ

Published

on

~ಯೋಗೇಶ್ ಮಾಸ್ಟರ್, ಚಿಂತಕರು

ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕ ಮತ್ತು ಮನೋವೈದ್ಯ
ಹಾಗಂತಿರುವ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಮುಂದಿನ ನನ್ನ ಪರಿಚಯ. ಅದನ್ನೇ ನಾನೆಂದು ತಿಳಿದಿರುವ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆಲ್ಲಾ ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ಅಪರಿಚಿತನ ಹೇಗೂ ಕಾಣಲಾಗದು.

ಲೋಕ ಕಾಣುವ ಅಥವಾ ನಾನು ತೋರುವ ಮುಖದ ಮುಸುಕನ್ನು ಸರಿಸಿ ಇಣುಕುವಷ್ಟು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬಿಡುವಿರುವುದು! ಪರದೆಯ ಮೇಲಿನ ಡಾ. ಆತ್ಮಾರಾಮನ ನೆರಳಿನಾಟವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವರು, ಹೊಗಳುವರು, ತೆಗಳುವರು, ತಿರಸ್ಕರಿಸುವರು; ಅವರವರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ.
ಪರರ ರುಚಿಗೆ ಎಟಕುವುದು ಚಹರೆಗಳೇ ತಾನೇ! ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ನನ್ನ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು. ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತು ಹಾಗಿದ್ದೆನೋ!

ಚಹರೆಗಳ ನೆರಳುಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಕೊAಡ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿರುವುದು ಸುಖ. ಅದು ನಿರಾಳತೆಯ ಸುಖ. ತರಾವರಿ ತೊಡುಗೆಗಳ ತೂಕವನಿಳಿಸಿಕೊಂಡ ನಿರಾತಂಕದ ನೆಮ್ಮದಿ. ಕತ್ತಲು; ಅದೆಷ್ಟು ಆಳ! ಗೂಢತೆಗಳ ಮೇಳವದೆಷ್ಟಿದ್ದರೂ ತೋರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾತುರವಿಲ್ಲದ ನಿರಹಂಕಾರದ ನಿರಾಳತೆ!

ಬೆಳಕಿನದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಅದರಲ್ಲದೆಷ್ಟು ಬಣ್ಣಗಳು, ಬಣ್ಣನೆಗಳು. ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು, ವ್ಯತ್ಯಯಗಳು. ಸಮೀಕರಣಗಳು, ಅಸಮಾನತೆಗಳು. ಉಪಮೆಗಳು, ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಸಾಧಾರಣಗಳು, ಅಸಾಧರಣಗಳು. ಅಸೂಯೆಗಳು, ಆಯಾಸಗಳು. ಕತ್ತಲು ನೆಮ್ಮದಿ. ಮುಚ್ಚಿರುವ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣತೊಡಗಿದ ನನ್ನ ಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ. ಹೌದಲ್ಲಾ, ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದವರೇ ಈಗ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೌದು, ಮನಸ್ಸೆಂಬುದೇ ಹಾಗೆ. ಅದು ತನಗೆ ತಾನೇ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಗೋಗರೆಯುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಸಹಾಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಗೋಳಿಡುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಸಂತೈಸುತ್ತದೆ.
ತಿಕ್ಕಲು, ತಾನೇ ಹಾಳು ಮಾಡುವುದು, ತಾನೇ ಗೋಳಿಡುವುದು, ತಾನೇ ಸರಿ ಮಾಡುವುದು. ಈಗ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ತಿರುಗಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸರಿ ಹೋಗಿಬಿಡಲಿ.
ಸರಿ ಹೋಗುವುದೋ ಬಿಡುವುದೋ, ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ಸರಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯಿತಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು.
ರೋಗವಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಉಪಶಮನ. ರೋಗವನ್ನೇ ಆರೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದು, ಈಗ ರೋಗ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತಲ್ಲಾ, ಅದೇ ಗುಣಮುಖವಾಗುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ.

ಇಷ್ಟೂ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗೆ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು, ಇತರರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಬೇಕು ಎಂದು. ಆದರೆ ಇಂದು ಕತ್ತಲಿನ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಮುಖದ ಒಳಗಿನ ಮೌನ ತನ್ನ ಗುರುತಿನ ಪರದೆಯನ್ನು ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಯಾವ ಅಡಿಗಿದ್ದ ಮೌನ ನನ್ನಾತ್ಮದ ಕವಚವಾಗಿತ್ತೋ ಅದು ಕಾರಾಗೃಹವೆನಿಸಿ ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು.
ಮೌನ ದನಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ದನಿ ಬನಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಬAಧಗಳು, ಸಂಗತಿಗಳು, ಸಂವಹನಗಳು, ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಈಗ ನೆನಪಿನ ನೆರಳುಗಳಾಗಿ ಆಳವಾದ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ, ಬಣ್ಣನೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ.
ಅವರಿವರ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮಸುಕು ಮಾಡುವ ಮುಸುಕುಗಳ ತೆಗೆಯಲು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಸ್ವಸಹಾಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದೇ ಮನಸ್ಸು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆ. ಆಗಲಿ, ಅದೂ ಆಗಿ ಹೋಗಲಿ.

ಮನೋವೈದ್ಯ ತನ್ನೊಳಗಿನ ರೋಗವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕ ತನ್ನಿರುವಿಗೆ, ತನ್ನಾಳಕೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಲ ಆಪ್ತನಾಗಿರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಮೌನವನ್ನು ಓದುವ ಓರಗೆಯವರಿದ್ದಾರೆ. ಓದಲಿ.
ವೈದ್ಯನೊಬ್ಬ ತಾನು ರೋಗಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಥವಾ ತನಗೆ ರೋಗ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಆತ್ಮವಂಚನೆ. ತನಗೆ ತಾನು ವಂಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾರೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಂಚಯ ಮಾಡಿಯಾನು!

ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಿದನವನು ಮೌನದಲಿ
ಕಳೆದಿದ್ದವನು ಗದ್ದಲದಲಿ
ಗಾಯಗಳು ಮರೆತಿವೆ
ನೋವಿಲ್ಲದ ಕಲೆಗಳ ಹಿಂದೆ
ಪ್ರತಿ ಉಸಿರು ಆಸೆಗಳ ಬಸಿರು
ಹೆರಲಾಗದೆ ಘನವಾದ ಕಣ್ಣೀರು
ಕರಗುವುದೊಮ್ಮೆ ಹೆಪುö್ಪಗಟ್ಟಿದ ಕಾರ್ಮೋಡ
ಸುರಿವುದಲ್ಲಿ ಒಳಗಣ್ಣಿಂದ ಮಳೆಯು ನೋಡ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending